in haar slipje beffen tot ze klaarkomt

Ik zwaaide naar hem en deelde de volgende keiharde juslepel tussen Snuffies ogen uit. Die was al beter. Ik zag dat Snuffie nu duidelijk naar iets zocht maar het niet echt kon vinden.

Dat zag er niet lekker uit. Die was duidelijk de weg kwijt. Theo stond inmiddels naast me. Wat ik aan het doen was. Pas op uw witte joggingbroek, meneer Mentaal. Nee, ik moest weg. Hij was tegen hondenslacht. Is dat het, dat als ze grote gaatjes in hun neus hebben dat het wel mag? Uw varkentje wat u zeg maar vanuit respect slachtte in een amusementsprogramma , omdat jullie twee uur niets te vreten hadden, dat gilde heel hard, dat was qua audio wel mooi, beter dan dit, hoor maar, dat hele laffe blaffen maar als je zo doe , kijk, dan is het over.

Ik brak met mijn handen de luchtpijp van Snuffie. U moet dat respecteren. Net op dat moment viel het kopje van het hondje en blafte hij een laatste reutelend blafje. Dat wilde hij u nog laten weten. Over bezoek aan Sugar Lee Hooper lezen jullie maandag.

Eind deze week de " ille wettie cunt cunt  remix" van Neon. Hierrrrrr de nieuwste audiocolumn over o. Hierrrrr de column over een nieuw fenomeen, marktplaats. Verder veel gedoe over Idols-actie. Kreeg deze week voor de tweede keer een RTL-boulevard slaaf aan de lijn, of ik er iets over wilde zeggen. Begon me te vervelen en heb ze het volgende geantwoord: Ik wil ook de schijn voorkomen dat het om mij persoonlijk of zo gaat.

Het laatste wat ik wil is weer met mijn kop op de televisie. Helaas, maar ik kan jullie dus niet van dienst zijn. Als jullie er toch iets over willen melden zeg dan maar dat ik een ijzeren long heb en wegens magnetisme mijn huis niet uit mag. Finale-uitzendingen zijn aan de gang.

Een deelnemer van mij is, zoals verwacht, nog in de race. Veel druk vanuit de omroep etc. Staan zich nu ergens in een schuur ergens in de achterhoek zich om te kleden bij een schele eigenaar van een boerendisco      Alles loopt op koers. Gezien de kwaliteit van de andere deelnemers zal de confrontatie pas ergens in de laatste 2 of 3 uitzendingen plaatsvinden. Verder geen nieuws meer. Merk dat alles wat ik vertel of zeg direct invloed heeft op op deze actie.

Boxen vol open en beuken. Niet voor iemand die dood, maar juist springlevend is. Hierrrrrr , op de site van het jaar , vind je de ruwe versie, hierrrrrrrrr de remix van Neon en de Beeldbuisbrekers. Op de voorpagina tilt een man met een wit veiligheidshelmpje op zijn hoofd een angstig kijkend kind. Het kind draagt alleen een zwembroekje. Dak ingestort van een zwemparadijs in Moskou. Fascinerend, de dood, als hij zo komt.

Eerst een kwartier in de rij bij de Sznerpj Zwtov reuzenglijbaan Eigenlijk durf je dat helemaal niet maar die Russische chick met keiharde tieten staat beneden naar je te kijken. Cool zijn in een zwembroek, da er aan staan! Ik kwam laatst iemand van mijn werk tegen in de whirlpool. Alsof ik me vlak voor haar met een verkrampte kop stond af te trekken, zo voelde het.

Was blijkbaar niet helemaal mijn ding, Mevrouw Schoonhoven van de administratie die uit haar ooghoeken inschatte of ik links of rechtsdragend was en wat ik dan wel niet met me meedroeg. Maar goed, ik zag in mijn verbeelding die Anonieme Rus met dat zweterige Russenlichaam tegen allerlei andere Russische mensen aangedrukt staan op een wenteltrapje. Eindelijk boven en je toch iedere keer weer de kolere schrikken van die glijbuis, dat gat, die rare akoestiek.

Een omgekeerde geboorte, dat zal het zijn. Je klimt in een kut maar je bent te groot, ik denk dat dat het is. Nu ja, in Moskou suisde de Anonieme Rus net door bocht drie toen het dak het begaf. De Nederlandse equivalent zou kunnen plaatsvinden op de Efteling. Je staat net met een veel te open mond veel te hard te lachen om een Rare Gekke Laaf die, nou ja zeg, deeg rolt, en hopla, een dak in je nek.

Ik twijfel of dat een mooie dood is. Knokkend, strijdend, lijdend etc, maar dat je bijvoorbeeld uitglijdt over een   blaadje veldsla, in de supermarkt, en dat je dan je schedel splijt op de voordeeltoren Erwtensoep Met Echte Stukjes Worst, daar sta je dan weer niet bij stil.

Veel dood in de Volkskrant vandaag. Weer een foto, dit keer de open achterkant van een vrachtwagentje. Je kijkt welk merk auto het is. Toch maar iets makkelijks weer, met schapenvlees en groente of toch maar weer eens echt koken. Vlak voor zich, de bijna obsceen opvallend dode lichamen. Echt zoals je op een toneel zou gaan liggen als je dood moet acteren.

Dat had ik anders gedaan denk ik, maar goed, wie ben ik. Een ander treffend detail is de plotselinge intimiteit die de dode mannen uitstralen. Ze liggen dichter tegen elkaar aan dan ze in het dagelijks leven ooit hadden toegestaan. Een vierpersoons bed, even opschikken dan kan ik er ook bij en leg jij die arm dan maar gezellig op mijn hoofd, welterusten, zo ziet het er uit. Voeten tegen elkaar, ook al niet iets waar mannen   dol op zijn als ze nog leven. Een blote mannenvoet tegen mijn blote mannenvoet en ik haal meteen uit.

In een zwembad bijvoorbeeld. Of in een sauna. Keihard beuken, meteen, op de kaak. Ik voelde ook je vlees. Mensen die door hebben geleerd in de liefde mogen heel voorzichtig aan mijn haar komen, maar in alle andere gevallen hoek ik ze meteen naar de grond.

Is toch beter denk ik dan te zeggen: In de tijd dat je dat zegt kan je iemand vier keer naar de grond slaan, dus het is ook nog eens economischer. Nog een keer dood. De journalistenharten springen over. Een wielrenner die met 90 kilometer per uur tegen een stilstaande auto rijdt, dat is al weer routine Gerrie Ketemann gebeurde het. Zijn commentaar, vlak na het ongeluk: Zou Pantani al jaren met een chemohoofd hebben gereden? Lance Amstrong fietste ook met kanker, maar was niet kaal.

Misschien dat Pantani dacht, daar ga ik overheen. Je hebt veel mensen die kaal zijn. Ze zijn vrij makkelijk in twee groepen onder te verdelen. Van de ene groep denk je: De andere groep lijkt termikaal. Heeft denk ik met de vorm van het hoofd te maken en de combinatie van wanhopige ogen en een kale schedel.

Jan van Halst, je verwacht ieder moment de rouwkaart. Die nieuwslezer, iets met Roderick nog wat, ook al termikaal. Springlevend dames en heren, meer dan dat zelfs. Het gaat goed met me, dank u. Vrolijk, op het stuitende af. ZOUT Gisteren ontmoette ik een meisje in de tram.

Sommige vrouwen hangen heel mooi tegen de rijrichting van de tram in. Bocht in de Marnixstraat en dan met een tas vol prei in de hand het lichaam schuin naar de sociale woningbouw laten hangen. Ik ging naast haar staan. Prachtig synchroon namen we de bocht bij het Mercatorplein. We kregen er plezier in.

Kijk, daar hingen we al weer schuin met ons hoofd richting deur, nu ja, om een lang verhaal kort te maken, het werd neuken bij haar thuis en de volgende dag weer die tram in maar toen was de lol er af, zeg maar, dat we eigenlijk al een nieuwe uitdaging nodig hadden dus zij wilde van een brug afduiken.

Ik legde het uit aan de mensen om ons heen. De vrouw die ik neukte stond op haar blote voeten op de brug en ik zei: Zo gezegd zo gedaan, wat je belooft moet je doen en toen ze binnenkwam had ik al een soepje opstaan maar dat zal je altijd zien, we kregen woorden over dit en dat en toen heb ik tegen haar gezegd, flikker maar op, je bent mij niet waard en dat deed ze en nu ben ik weer alleen en staan haar natte voeten nog in het hout en daar lig ik nu met mijn wang in en ik doe alsof ik dat helemaal alleen bij elkaar heb gehuild, met wat zout er in.

Dat wilde ik even kwijt. Het gaat hier om zijn vrije zoute pinda improvisatie. Hoi, hier Suzanne van Raat. Heel slim van de regisseur om hier een VJ voor te nemen. Maar laten we hem voor het gemak even VJ noemen. Die VJ, als je die ziet, die wil je, dat had ik dus, meteen aan het begin van de film al het licht uit zijn vissenogen schoppen, dat je denkt, echt zwaar de tyfus voor je.

Die VJ is dan opeens poeslief maar dan moet je net die Zuid-Koreanen hebben, die gooien er dan een schepje bovenop en filmisch is dat heel mooi opgelost dat die VJ met een vuurtorenlamp in zijn reet iemand moet bijlichten bij het lezen van een door hemzelf geschreven stuk tekst. Nou ja, geen kut van te begrijpen maar wel echt Koreaans.

Dat was hem weer. Ik ga me even vingeren want ik ben opgroeiende jeugd met zonder toekomst dus wat moet je anders. Ongezien de tyfus, allemaal, die gele kolerelijders. Ga maar vier uur lekker surrealistisch aan je ingedroogde ballen zitten voelen maar maak er godverdomme geen film over!! Om jullie toch op de hoogte te houden van films uit Japanland schrijft, net als twee jaar geleden, Suzanne van Raat, de dochter van een vriendin van mij, inmiddels 12 jaar oud, deze week wat recensies en zal ik meer journalistiek om de films heen cirkelen.

Hallo, allemaal, hier Suzanne, nou het gaat dus over de nieuwe film van Yu Ba Ho en dat hij wil zeggen dat we allemaal uiteindelijk dood gaan alleen de een wat eerder dan de ander, volgens mij dan. Je ziet best wel meteen de beeldhandtekening van hem in die film want hij heeft een stijl van zichzelf die best wel heerst vonden wij op school. Hij heeft weer veel gebruik gemaakt van monologue interieur wat voor een film eigenlijk vrij kut is want je zit een uur naar iemand te kijken die alleen maar van binnen hoorbaar is dus dat vond ik minder maar ja het is Japans en dan is het wel weer goed omdat wij het niet begrijpen omdat het van een andere cultuur is en zij alles rauw opeten waar wij helemaal niet bij kunnen met ons verstand op de haring na dan.

Wat wel heel mooi is dat is dat de film begint in een metro die in een tunnel rijdt maar dan in die tunnel gefilmd, dat hij op je afkomt zeg maar, wat volgens Nico, de vriend van mijn moeder, een verwijzing is naar de rectaliseerscene in Last Tango In Paris, maar dan vanuit Japans perspectief.

Het wordt eigenlijk vanuit de anus gefilmd, wat verrassend is. De muziek maakt ook een hoop goed. Nou ja, wat moet ik er verder over zeggen. Mooie, beetje trage film en wel heel Japans zeg maar, maar hij is daar ook gemaakt dus wat wil je. Veel ophef over de site hookers. Zou een pornosite zijn. Als je een broodrooster wilt kopen kijk je eerst in de consumentengids, je leest welke de beste is en koopt dan een ander, en op hookers. Ik wil die hele discussie buiten hookers. Ik nodig hierbij iedereen die dit stukje leest uit om het hetzelfde te doen.

Deel je ervaringen met andere hoerengebruikers. Misschien kunnen we er een hoerenring van maken. Dit is mijn voorlopige database. Alle recensies zijn in de zo karakteristieke hoerenrecensenten stijl geschreven.

Natasja op het van der Swindeplein Van afstand een natural maar van dichtbij toch Betuwe Confiture in haar tieten wat jammer was maar wel lekker geil voor de liefhebber. Lekker bijtertje in bed maar wel ruim in haar kutwerk zittend dus eigenlijk alleen wrijving door standje 54, De Hete Bever Op Zijn Zij. Verder ook weer ontzettend klaarkomend op mijn befwerk wat ze van grote klasse vond waarin ik haar geen ongelijk kon geven want leer mij beffen.

Niet voor niets noemen ze me Koning Bef De Eerste, maar zeker een aanrader dus, maar wel even goed die washand er overheen want er wil nog wel eens cumcummerklever van je voorganger aan haar mutsdons zitten. Karin van Frederik Hendrik straat, vierde raam rechts en dan naar boven kijken Karin is van haar zelf vreselijk geil en doet dit meer als hobby dan als beroep zegt ze en bij mij was dat zeker het geval want ze wilde er eigenlijk geen geld voor zo goed vond ze me maar daar stond ik op want dan krijg je scheve gezichten.

Is ook in voor double dutchen en Tosti Lul-Kaas werk, maar dat vind ik niks, dat je steeds met je zak tegen de behaarde zak van een ander aan hangt dus dat deed ik niet. Karin kan lekker pijpen met ogen als stuiters. Alsof je Bambi of een hoofdrolspeelster uit een Japanse tekenfilm in haar mond neemt wat heel fijn kan zijn voor de liefhebbers.

Middelmatig neukertje maar wel lekker veel geluid en veel toneel in dat bed. Vier keer uit haar doos geflikkerd omdat ze kramp in haar kuit kreeg en dat had ze alleen met mij zei ze door de enorme spanning die ik veroorzaakte zei ze.

Verder condoom omdoen met mond raad ik af want dan ben je vier uur verder. Kan je net zo goed je vleeswaren bij de slager met de mond laten verpakken ben je eerder thuis. Dat waren ze voorlopig even. Volgende maand meer, onder andere Magic Rita met haar blauwe hondenaars en dat ze graag over vertelt hoe het is gekomen , dat stuk vlees wat er naast hangt.

Het eerste wedstrijdverslag staat hierrrrrrrrrrr Waarom zou je daar doorheen willen rijden? Blijf eens thuis en knap je gribusbuurt op i. Ik denk dat de krankzinnige Hollandse Thai die een paar dagen geleden een Zaanse buschauffeur neerstak ongewild een trend heeft gezet. De dader was bekend in de buurt want hij duwde zijn eigen stront bij de buren door de brievenbus.

Daar kenden ze hem van. Ze waren eigenlijk al aan hem gewend. Hij deed het op vaste tijden. Maandag de oneven nummers en dan steeds oplopend. Ze rekenden er al op. De Gekke Thai kreeg soms de behoefte om iets weg te geven, maar ja, geen geld. Een goed mens, deze oorlogsveteraan. Hij stak zich zelf ook soms even kort in brand als iemand de vertrektijden van de bus probeerde te lezen, om ze even bij te lichten. Best een goede kerel.

Alleen wat extreem in zijn uitingen, maar dat is Thais. Zo makkelijk om over hem te oordelen. In Thailand geef je iemand een kopstoot en spuug je in zijn bier als je tevreden bent. Dat is het fascinerende van andere landen vind ik. In Noord Spanje moet je bijvoorbeeld met een servet boven op je hoofd en met zwetende oksels op de bediening gericht heel hard gillen dat je geil bent en wilt neuken als de je de rekening vraagt, maar in Chinaland en Japanland daar is het weer heel populair om een kat goed te martelen voor je hem opeet.

Noemen ze Tie Foes Vorje. In Nederland gaan we zo spastisch om met andere gewoontes. Ik ben daar zelf heel makkelijk in.

Ik probeer te connecten met andere culturen. Ik ga vaak naar de Albert Cuyp markt en dan schop ik iedere Pakistaan die probeert af te dingen vol op zijn ballen want dat zijn ze zo gewend. Kan je wel weer heel moeilijk uit gaan leggen dat we hier in Nederland zijn, maar dit werkt veel beter, de lichaamstaal van die mensen zelf spreken. Vol op die zak en dan weten ze: Dus als jij als marktkoopman zegt: Die hebben daar goed huisgehouden hoor, die Belgen. Moesten al die Kongolezen bij elkaar komen en dan moesten ze op het dorpsplein zes uur achter elkaar naar een tape van Eddy Wallie luisteren.

Niemand die er naar hem keek, hij was Foei Jong High. Iemand riep, een strip te kort, messteek, darm. Denk goed na naar welke Thai je gaat, denk niet blauw, denk niet geel, denk niet Ikea, maar in de kleur van je haar, maar in de kleur van je haar. Frank Boeijen doet overigens geen theatertournees meer.

Hij wil het nog intiemer. Komt bij je in de keuken optreden terwijl je voor zes man boerenstamppot aan het maken bent. Hier Frank, handjes uit de mouwen, bak jij dat vlees eens wat aan. Veder vond ik gisteren het commentaar van die crocodile hunter, in eigen land onder vuur omdat hij zijn kind van 7 maanden vlak bij een krokodil hield, erg goed en erg raak.

Geconfronteerd met de verontwaardiging antwoordde hij dit, steeds met zijn gezicht een centimeter van de camera: En gelijk heeft hij. Hij was er als laatste in Nederland achter gekomen dat hij een Grappig Homomens was. Verslagenheid bij zijn drie vrouwelijke fans. Hij moest het allemaal even alleen verwerken in een vakantiebungalowtje. Vrij intieme details waren er naar buiten gesijpeld. Er werd steeds hardnekkiger gefluisterd dat hij aan Dewi indertijd had gevraagd of hij haar Willem mocht noemen.

De mongolen achter in de bus hielden nog evenveel van Jamai. Misschien zelfs nog wel meer. Er werd luid gezongen en gescandeerd. Hopla, daar vielen ze al weer in het volgende Jamai momentje: Ik bracht een stukje seksuele bewustwording onder de gehandicapte medemens.

Was best moeilijk blijkbaar om daar waardig mee om te gaan. Ik ging deze medemensen leren om respectvol iedere geaardheid te accepteren. Ook Jamai verdiende een plekje onder de zon. Aangekomen bij het huisje aarzelde ik even. Ik kon ze dit keer eerst even in de bus laten. Maar de opgekropte geilheid die aan de binnenkant van het carrosserie afdroop was me bij Bauer minder goed bevallen.

Ik keek over mijn schouder naar achteren. Vier mongolen zaten elkaar lusteloos af te trekken. Die bovendruk was er al van af. Ik ging het gokken, gewoon weer lekker met zijn allen voor de deur staan. Samen uit, samen thuis. Ik sprak ze nog wel even toe, voordat we het tuinpaadje opliepen. We gaan zo aanbellen bij Jamai. Stil stil, luisteren, we gaan aanbellen bij Jamai, maar Jamai heeft het een beetje moeilijk want hij is een beetje in de war van alles enzo want hij is nog jong en dan moet je toch maar meteen meedraaien in dat mediacircus, nou ja, ik hoef jullie niets te vertellen, jullie kennen dat als er bonte avond is en je voelt opeens allemaal warme ballen confetti van vlees door je buik naar je plasding zakken als de schoonmaakster van afdeling 6c zich bukt om iets op te rapen, maar dat heeft hij dus met mannen.

Daar zat ook weer wat in. Tot mijn stomme verbazing deed Jamai zelf open. Ik had eigenlijk zijn moeder verwacht of een afgezant van de stichting Verborgen Homo Correlatie. Nu stond ik opeens met 16 nog nadampende mongolen voor zijn neus. Ik moest iets gaan zeggen. Leuke bril was geen optie. Als iemand hem verdient dan ben jij het. Maar we zijn hem kwijt. Deur open en hopla, weg prijs. Rolde zo de snelweg op, de Gouden Anus, op een sokkeltje.

Staat nu bij iemand anders op zijn nachtkastje. Ja, sorry, maar vertel eens, al een beetje gewend, homo? Ik gebruikte een techniek die nog niet zo gebruikelijk was. Om de acceptatie te versnellen moet je de homo in kwestie ook steeds zo noemen, tot het langzaam doordringt: Dat zou je altijd zien.

Moesten ze opeens allemaal. Vond hij goed, maar daarna moesten we weer weg want hij wilde alleen zijn. Jamai en ik zaten in de kamer wat over boter te praten toen de eerste mongool, Bennie, binnenkwam. Broek op zijn schoenen. Of de homo even zijn laatste plasdruppeltje af kon vegen. Alle zestien, lul in hun hand.

Jamai keek mij hulpeloos aan. Ik knoopte mijn gulp open. Kwam allemaal door Frans en Jamai. Ja, het deed me iets, Frans Bauer die speciaal voor het Nederlandse volk zijn kerstfeest al op 15 december had gevierd, zodat de montage er nog een geinige kerstspecial van kon kneden. Alles voor de fans en de sponsor. Dit kerstfeest werd dan ook mede mogelijke gemaakt door Mora, die binnenkort met een speciale Bauer frikadel komt, gemaakt van vermalen mongolen.

Op iedere frikadel een stukje tekst van Frans. Vrij kort daarna kwam het nieuws dat Jamai toch liever geen vleeskutjes van Mora neukt. Heeft Mora overigens al klaarliggen, voor het geval Bauer ooit met een coming out komt.

Rectaaltjes, een makkelijke horeca wegeter met in het midden een paarse ster. Eigenlijk, en dat kwam heel spontaan dat idee, wilde ik nu eens niet thuis blijven zitten en er een lullig stukje over schrijven, maar ik wilde allebei deze mannen persoonlijk bedanken voor dat mooie, oprechte warme kerstgedrag. OK, er waren ook slachtoffers. Dewi, de ex van Jamai, die stond nu al zestien uur huilend onder de douche haar doos te wassen met een mengsel van yoghurt en blauwzuur, maar toch, eerlijkheid, daar ging het om deze kerst.

Die boodschap was duidelijk. Ik wilde ze in mijn armen sluiten. Bauer deed voor iedereen open dus dat was geen probleem en ik had thuis nog een opengewerkte countrybroek en wat oude boter liggen, dus Jamai verrassen moest ook lukken. Ik nam toch maar het zekere voor het onzekere en besloot af te reizen met achttien mongolen.

Kwam je toch even wat lekkerder binnen bij zo iemand. Beetje leven in de brouwerij en als het gesprek even stil viel kon je zeggen: Of ik ze niet alle 74 mee wilde nemen.

Dat paste helaas niet in mijn gehuurde volkwagenbusje. Ze konden er best achttien missen een dagje. Ze zouden me de luidruchtigste meegeven. Lastig sturen, met achttien mongolen achter in een bus. Ze vroegen best veel aandacht. Af en toe, als het geloei achterin me te gek werd remde ik even kordaat en lag het hele stel voor oud vuil boven op elkaar voor in de bus. Samen zingen, dat had ook wel iets. Ja, de sfeer zat er goed in. Na een uurtje werden ze onrustig. Ze wilden hun shot Bauer hebben en snel ook.

Gered door de bel. Daar had je het huis van Frans. Ze hadden niets te veel gezegd. Voor een zigeuner woonde hij leuk. De mongolen achter in de bus hadden inmiddels ook in de gaten gekregen dat we op de plaats van bestemming waren aangekomen.

Ik liep naar achteren. Gemompel in de bus. Wanhopige koppen tegen het raam aan. Een stofwolk en veel geluid, een handgemeen vlak voor de voordeur, iemand die door een barbecue heen viel en uiteindelijk herhaaldelijk aanbellen.

Met zijn allen probeerden ze hun mond voor het speakertje van de huistelefoon te houden. Of hij thuis was, luidde de vraag. Achttien mongolenkopppen op een halve vierkante meter voor een beveiligingscamera. Frans moest ze binnen op zijn videoschermpje in een keer allemaal kunnen zien,dat kon niet anders. Ik was iets dichterbij gekomen. Ik hoorde Frans mechanisch antwoorden. Sorry, zet maar buiten de cadeaus, dank jullie wel. Hebben we het opeens hoog in ons bol of zo?

Is meneer te goed voor mongolen? Gaan we opeens alleen nog maar voor mensen met het juiste aantal chromosomen optreden? Aan wie heb jij je succes te danken? Precies ja, aan alle mongolen en zieke mensen in Nederland en die willen ook best in een huis met stromend water wonen, maar nee, meneer heeft het te druk met vreten, schande. Daar had ik dan wel weer gelijk in vond hij.

Hij kwam even naar de voordeur. In het echt was hij veel langer. Twee meter tien, maar dat zag je op de tv helemaal niet. Die mongolen schrokken zich ook de tyfus. Ze wilden er eerst niet aan. Ze dachten dat het zijn broer was.

Pas toen Frans wat zong drong het tot ze door. Hopla, daar ging hij in de lucht, als een veertje. Frans werd door een andere groep in triomf door de tuin gedragen. Afleiden moest ik ze. Hoe kreeg ik ze in godsnaam weer in dat busje. Pang, deur in het slot. Ik hoorde onmenselijke geluiden toen ze merkten wat er aan de hand was. Het busje bewoog gevaarlijk heen en weer. Hun gezichten drukten tegen het raam.

Ziedende en bloeddoorlopen ogen. Ja, ze waren helemaal klaar voor hun ontmoeting met Jamai. Ik merk nu al dat er zware druk wordt uitgeoefend op de deelnemers. Dat lijkt me een goed teken. Die jury live de waarheid zeggen is nog steeds het hoofddoel.

Met name Kaagman en Henk Jan gaan er aan geloven. Ik weet van hun allebei iets waar ze niet blij mee zullen zijn als dat live voor een miljoenenpubliek bekend wordt gemaakt. Als de live uitzendingen beginnen meer nieuws op deze plek. Alles wat ik hier nu zeg zou tot ontdekking van de fake-deelnemers kunnen leiden.

Ik had op deze plek natuurlijk weer als margecolumnist kunnen gaan zeuren dat Kaagman zelf vroeger nog geen noot recht vooruit kon zingen en dat haar roem vooral is gebaseerd op twee dikke tieten in een blauw leren pakje. Ik had kunnen zeggen dat Henk Jan   een stuitende egotrekker is die zo weinig van muziek houdt dat hij het als een wetenschap beschouwt.

Veel leuker is het als dit, voor een miljoenenpubliek, live in de uitzending tegen hun wordt gezegd. En als het aan mij ligt gaat dat gebeuren.

Hier het scenario, dat tot nu toe zoveel beter loopt dan ik had kunnen denken. Twee mensen, een dochter van een goede vriend van mij en een perfect zingende jongen die ik ken deden op mijn verzoek mee aan de voorrondes van Idols. Allebei in een andere stad. Ik kan niet zeggen welke audities het waren, want dan wordt het ingewikkelder om dit plan te laten slagen. De bedoeling was dat een van de twee hopelijk door zou gaan naar de volgende ronde. Voor de goede orde, allebei hebben een dijk van een stem en komen helemaal uit het segment zelfverzekerd en hip.

Ik was zo eigenwijs om te denken dat ik wist wat deze jury graag wilde zien. En dat is meer dan uitgekomen. ALLEBEI zijn ze een ronde verder en het moet heel vreemd lopen als een van de twee niet doordringt tot de reeks finale uitzendingen.

Het plan is om het spel zo lang mogelijk mee te spelen en om dan op een beslissend moment, als zoveel mogelijk mensen kijken, totaal onverwacht keihard de waarheid te zeggen over de walgelijke zelfingenomen jury. Het is live, het is onmogelijk om te knippen etc.

Voor zeker een paar seconden zal de jury live zwaar door de mangel worden gehaald. Mijn deelnemers hebben allebei beloofd dat als het zover is zij zich alleen maar weg laten slepen door bewaking. Zij zullen hun tekst tegen de jury blijven zeggen tot ze worden verwijderd. Allebei de deelnemers geven niets om roem en staan volledig achter het plan. Het wordt hoog tijd dat deze ballon live wordt doorgeprikt. Eventuele boetes wegens het niet nakomen van een contractuele afspraak voor de lopende televisie uitzendingen zal door mij worden betaald.

De reden dat ik hiermee naar buiten treed mag duidelijk zijn. Ik wil de jury van Idols weken lang achter elkaar hetzelfde laten voelen als wat zij goedwillende auditiegangers ook hebben laten voelen: Voor gans een volk op je nummer worden gezet als entertainment, ik doe eigenlijk niets anders. Alleen zal er nu om de jury worden gelachen en zullen de woorden nog harder en raker zijn. Ik zal, als het dit   project niet in gevaar brengt, jullie op de hoogte houden. Alle twee mijn deelnemers zijn nog in de race.

Er moet ergens een gat in de ozonlaag zitten waardoor de waanzin wordt versterkt. Jutta kon winnen omdat Judge naast haar zat. Van die lachende kippenvleugel met gebit had iedereen gewonnen, zeker als het aankomt op karakter en niet op het oplossen van puzzels.

Daar liet Iona het goed liggen in de strijd om de tweede plaats in de finale. Heeft waarschijnlijk nog moeite met de Nijntje instappuzzel van twee stukjes. Judge in de finale, ik wilde het niet , ik wilde het niet. Vreselijk om te zien, de omslag bij die jongen. Judge is deze Robinson alleen maar die goedlachse boywonder geweest als het goed met HEM ging.

Opeens weer praatjes voor tien. Als je er aan de voorkant een stukje eten in stopte begon een paar minuten later het Amerikaanse gelul al weer. Fuck zeg, dat was iets voor mij geweest. Met een koekenpan naast hem en dan bij ieder Amerikaans woord, vlam, tefal laag achter zijn oor. Je sprak buitenlands, slaaf. We zitten hier op een Nederlandstalig eiland. Wat denk ik ook wel goed had gewerkt is heel geforceerd de discriminatiekraan wijd openzetten. Tegen je natuur in een beetje prikkelen die jongen.

Wachten tot hij uit de bosrand komt en vragen: Nog een blues geschreven onderweg, oom Tom? Beetje psychologische oorlogsvoering, ja, hallo, het is een spelletje. Nu ja, mogelijkheden te over. In de studio had je er gewoon mee door kunnen gaan. Met een moeilijk woord noemen we dat ook wel studio.

Ik vind wel, eigenlijk, eerlijk zijn, dat Jugde een wat teleurstellend kledingadvies had gekregen voor de live uitzending. Blijft een leuk element. Jutta, die op het eiland zelf nog het meeste weg had van een stervende loopvogel zag er nu opeens uit als een vrouw met tieten. Ray zag er uit als een man met tieten. Niet helemaal mijn look. Was, windkracht 11 of niet, in zijn open Porsche naar de studio gekomen en wilde niets aan zijn haar laten doen.

Judge zag er uit alsof hij erg zijn best had gedaan. Robin was wel weer goed. Had zes keer een schot hagel door zijn haar laten schieten en had toen snel een witte dwangbuis met losgeknipte mouwen aangedaan.

Had hij nog liggen van zijn vorige opname in een psychisch verpleeghuis. Hij was er niet. Ik geloof er ook geen ruk van. Ik weet bijna zeker dat men hem niet in een live uitzending wilde hebben. Dan word je gek.

Iedere keer als hij aan het woord komt zapt iedereen weg omdat je net zo goed, qua begrijpelijkheid, naar Radio Vrij Friesland kan gaan zitten kijken. Het is een ongeleid projectiel, die gek.

Op zeker dat hij alleen maar over zichzelf had zitten lullen. Zag je ook aan zijn motivatie. Zo graag had ik gezien dat die egocentrische dwerg live met een korte ruk van zijn baard was ontdaan. Niet Giovani, die tijdens de reguliere proeven als een eekhoorn door bomen heen sprong, triatlons om het eiland heen sportte etc, maar toen het er op aankwam niet recht op een plankje kon blijven staan. Hij kon het niet geloven. Een moment van onoplettendheid en hij was weg. Onbegrijpelijk vond hij het.

Dat een vrouw beter presteerde dan hij, dat was dan weer een gedachte die NIET bij hem opkwam. Als hij verliest komt dat omdat HIJ een fout heeft gemaakt, niet omdat de ander beter is. Jutta, de opportunistische berekenende twijfelaar, die steeds die mensen als vriend koos die iets voor haar konden betekenen, die zou ik liever niet als huisarts hebben. Vliegt alle kanten op. Waar hebt u pijn. Ja, dan is het rugpijn, waarschijnlijk, maar als u liever hebt dat het een geslachtsziekte is dan is het een geslachtsziekte, maakt mij niet uit.

Hoort ook niet, alleen maar om dat extra sms en bel geld op te halen, in een studio. Ik wil die mensen helemaal niet met kleren en een kappersadvies naast elkaar zien zitten met een lamp op hun kop. Kappen met die onzin. Winnaar, net als Richard indertijd, blijft een dag alleen achter op het eiland en dan langzaam het beeld op zwart. Geen leuke meisjes naast een monitor die opgewonden de tussenstand bekend maken.

Nou dat wilde ik wel en achterop de scooter via wat zij-straatjes gebracht naar een beauty-salon en spa. En daar aangekomen heerlijke mooie balinese dames. Na wat prijsonderhandelingen naar het kamertje en werkelijk een heerlijk uurtje gehad. Na een pijpbehandeling en orgasme, een heerlijke massage door Ayu en vlot naar de 2e keer.

Hierbij heb ik heerlijk van achter mogen nemen. In gebrekkig engels aangegeven wat ik wilde en voila het was heerlijk. Een paar dagen later teruggegaan en een triootje gedaan. Was voor de eerste keer, maar zeker niet de laatste keer!! En bij terugkomst in het hotel Ik ga zeker terug naar Bali! Show this post jan. Show this post Ayu, 26 jaar Bali, is al twee keer bij me langs geweest. Ik kwam haar tegen op Date in Asia.

Al tijdens de emailconversatie maakte ze opmerkingen die duidelijk maakten dat er meer in het vat zou zitten. Ayu wond er geen doekjes om de eerste keer, voor de daad informeerde ze naar de prijs.

Lacherig vertelde ik haar dat ik in Thailand zo'n baht gaf voor ST, wat neer komt op zo'n K op Bali. Niets douchen vooraf, gelijk aan de slag. Ayu begon me heerlijk te pijpen, rimmen, ballen zuigen etc. Deze meid houdt duidelijk van het orale werk, hoewel ze zichzelf niet liet beffen. Af en toe nam ze pielemans bijna geheel naar binnen, langs haar tandjes oei oei Na een tijdje hemels gepijpt te zijn vond ik het tijd worden voor een interne verkenning met mijn peniscoop. Ayu liet ze heerlijk naaien.

Die meid geniet duidelijk erg van sex, het gekreun was niet van de lucht. Ze vertelde me twee keer klaar gekomen te zijn alvorens ik mijn witte jongens naar buiten spoot. De eerste keer spoot ik mijn nieuwe Sayang in haar mondje, de tweede keer op haar bevallige buikje. Helaas wilde ze niet op zijn hondjes, het genot was er niet minder om. Zeer tevreden gaf ik haar K na afloop. Uiteraard deed ik haar ook uitgeleide uit mijn hotel. De security kreeg 20K zodat Ayu haar ID weer netjes terug kreeg.

Ze blijft me bellen, maar ik denk dat ik nu toch echt weer even verder ga kijken. Voor je het weet ben ik verslaafd aan de sex met haar. Show this post Zo net terug uit Bali was er niet zo druk maar dat is gewoonelijk in november.

Ook toen ik s,nachts uit ging. De eerste keer dat ik uit ging scoorde ik gelijk een oude bekende dame van mijn vorige vakantie en dat was in de disqotheek double six, haar naam was Heny.

Deze dame naar mijn hotelkamer genomen en een prima nacht gehad met haar. Heny is een dame van 24 jaar en komt uit Java. Ze kan nilfiksen als geen ander en de sex was ook meer dan uistekend. De volgende dag met haar afgesproken, eerst even ergens gegeten en toen weer lineaal recta naar mijn kamer gegaan.

Tjonge de 2e keer was nog beter dan de 1e keer, ik werd helemaal uit gewoond. Even een paar daagjes rust gehouden. Nou ik een heleboel lokale mensen van het eiland ken heb ik ook aan een paar lokalen gevraagd voor een middeltje wat je potentie omhoog schroeft.

Buiten de viagra die je wel in elke aphotheek kan kopen hebben ze me herbal extract aan geraden genaamd Mantic. Als je op meidenjacht gaat neem je 2 van deze pillen in en gegarandeerd dat pielemans na een uur bij een eventuele aanraking van een dame fier en knoerhard gaat staan. Met deze wetenschap ging ik weer stappen in Semniyak, een paar gelegenheden bezocht en me te goed gedaan aan de vele long island tea ben ik maar weer in Club double six aan geland.

Er stierf er van de jonge meiden. Ik was in de moed van de drank en van de pillen die ik alvast had ingenomen. Nou de ene na de ander nachtvlinder kwam naar me toe en ze gingen met me praten en raakten me meestal ook aan. Nou beste mensen ik had al gauw een knoerharde staaf in mijn broek. Het was maar goed dat ik op een krukje zat. OP een gegeven moment kwam er een jong uitziende klein meisje bij me staan die me ook aansprak. Je kan haast geen goed gesprek voeren vanwege de harde beat van voornamelijk house-music dus het was dat ze met haar mond tegen mijn oor moet zijn om wat te zeggen.

Ze heette Iloe, ze was 21 jaar en ze was Balinese, wat een zeldzaamheid is in het circuit. De meeste Lontehs bijnaam voor de dames komen van Java. Nou een rustiger plekje op gezocht en met deze dame gaan praten. Ze vroeg of ik met haar mee ging naar mijn hotelkamer. Je moet altijd van te voren de prijs af spreken eer je een dame mee neemt. Heny kostte me RP en dat is ongeveer 27 euro. Iloe vroeg RP. IK zei dat dat veels te veel is. Nou uiteindelijk ook afgesproken op RP. Ben gelijk naar mijn kamer gegaan, mijn hotel ligt vlakbij de double six.

Tjonge op mijn hotelkamer zag ik pas hoe mooi deze dame was, mijn beste vriend klopte er gewoon van in mijn trousers. We kleden ons uit en gingen douchen, ze zeepte me helemaal in terwijl ik haar in zeepte. Als een speer lag ik op bed. Nou deze Iloe kon er wat van, ze begon met een pijpsessie waar Candy Dulfer jaloers op wordt. Stond eigenlijk al na 5 minuten op springen dus moest ik wel in grijpen om niet voortijdig mijn kostbare zaad al te legen.

Met haar maar bezig geweest en heb haar dan ook gebeft waar Lassie zeker weten wat had van geleerd. Mijn vingers heb ik haar G-spot weten te bereiken en ben net zo lang door gegaan tot ze gillend klaar kwam. Ze schokte gewoon met haar lichaam en ze huilde ook van het lekkere gevoel wat ik haar had gebracht.

Ze zei ook dat niemand dat bij haar dit had teweeg gebracht. Voelde me best trots. Daarna met haar gesext en ben op gegeven moment klaar gekomen zoals ik de laatste tijd nog niet was klaar gekomen.

Ze bleef ook bij mij slapen. Maar het mooiste is dat deze Iloe de hele vakantie bij mij is gebleven zonder financiele bijbedoelingen behalve dat ik ze onderhield. Het waren 2 weken van uiterste genot geworden. Toen ik vertrok heb ik ze omgerekend nog euro gegeven voor haar diensten. Ben een paar dagen terug in Holland maar ik heb elke dag contact met haar via sms of e-mail. Ik mis haar wel maar ik ben wel realistisch genoeg om mijn hoofd niet op hol te jagen.

Denk dat ik in maart weer naar Bali ga. Raad het ook iedereen aan, want Bali wordt niet voor niets het godeneiland genoemd en ik was daar 3 weken getuige van. Show this post O ja Show this post Op 4 maart ben ik weer geland op Bali, mijn geliefde eiland. Totaal verrot van de reis.

Redelijk goed en lang geslapen ben ik de 5e maart maar in Kuta wezen kijken. Het was bewolkt weer en het regende een beetje. Het was goed benauwd ook, maar dat komt door het regenseizoen. In november was ik ook in Bali en heb daar een balinees meisje leren kennen, Iloe genaamd.

Ik heb niet gezegd dat ik naar Bali kwam voor 2 weken en daarna voor 10 dagen naar Singapore bij vrienden Geloof me of niet terwijl ik in een groot warenhuis aan het kijken was zag ik deze Iloe lopen maar wel met een andere gozer aan de arm. Ben toch op haar afgestapt en haar aan gesproken. Ze schrok op zijn hollands gezegd de pleuris. Ze begon me daar een partijtje te hakkelen en te stamelen en ook rood te worden dat ik bijna erom moest lachen.

Ze kon alleen maar zeggen so sorry. Die gozer een fransman begon er ook mee te bemoeien en zei tegen Iloe dat hij alleen weg ging. Iloe liep mij achteraan en smeekte haast of ik haar kon vergeven. Nee zei ik wou haar niet meer kennen en nam een taxi richting hotel. Heb tot nou toe minimaal 3 smsjes per dag van haar ontvangen met hoe het haar speet.

Van de portier van het hotel kreeg ik te horen dat op 7 maart de ceremonie neypi was, dat betekent dat vanaf Je moest dan ook op je hotelkamer blijven in totale duisternis. Dit alles is bedoeld om de boze geesten naar zee te verdrijven. Dacht nog lekker zeg verveel me natuurlijk rot op zo,n manier.

Dus mijn phone gepakt en geprobeerd wat vroegere vriendinnetjes aan te spreken om met mij neypi te vieren onder de lakens wel te verstaan. Nou dat was best een klus want de meeste waren terug gegaan naar hun woonplaats meestal java Maar zie bij mijn 9e foontje kreeg ik intam aan de foon.

Met deze dame ben ik verleden jaar 2 maal wezen rollebollen. Ze herkende me direct weer. Intam is een dame van 27 jaar en komt van Surabaja java en woont al meer dan 6 jaar op Bali. Met haar afgesproken om ergens te eten in Oberoi. Het weerzien met haar was weer heel leuk en gezellie. Vroeg haar gelijk of ze met Neypi bij me wou blijven.

Ze zei dat dat goed was maar ze vroeg wel een hogere vergoeding voor want ze kon ook met iemand anders mee gaan. Ok geen punt zei ik en ze zou bij mij blijven die gehele nacht en voor idr. Best veel want de prijzen liggen ongeveer op zijn hoogst op idr. Maar wat is 16 euro nou voor ons. Intam was niet direct knap maar had wel een geinig smoeltje. Maar haar lichaam vergoedde veel, tjonge wat lolitafiguurtje had ze.

Verleden jaar toen ik haar mee nam was ze best passief en voornamelijk het buizenwerk. Nou dat kon ik nou niet meer beamen, want wat deze dame allemaal met me deed zag je volgens mij nog niet in de beste pornofilm. Ze zoog mijn dikkiedik met mijn eieren goed af dat ik bijna kwam. Zei tegen intam rustig meid want we hebben nog de hele nacht. Kreeg het wel voor mekaar haar klaar te likken. Toen ben ik op haar gekropen maar het duurde niet lang of ik had mijn 1e zaadlozing al gedaan.

Was op dat moment best versleten en we vielen daarna haast gelijktijdig in slaap. Zal bij mij nog wel komen door de jetlag. Daarna weer het befaamde stokgeslobber en afgemaakt op zijn hondjes. Intam heb ik daarna nog een paar keer ontmoet maar telkens vroeg ze om geld en terwijl ik meestal als ik een meisje had op bali haar geen geld meer gaf maar wel onderhield. Dus op zekere dag heb ik haar dan ook de wacht aan gezegd. Een paar dagen al geen girlfriend maar ik heb er op dit moment ook geen behoefte aan.

Het is nou 14 maart en een prachtige dag geweest. Iloe smsde me vandaag ook weer dat ze me zo miste en heb haar voor morgen uit genodigd om ergens te eten. De rest horen jullie misschien wel van me. En in september ga ik weer naar het godeneiland Bali toe, wat ik iedereen aan beveelt niet alleen voor de dames maar ook voor de natuur, cultuur en de gezellige en vriendelijke bevolking. Show this post Trieste kut verhaaltjes, rot op met die droeftoeters man! Show this post Ben ik nog niet eens aan Thailand toe..

Show this post Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee. Show this post Ga die Crue L luisteren likmijer.. Show this post Ook leuke verhalen over Thai'se boys.. Show this post burpie Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee en je vond hem maar half goed.

Show this post burpie Thai'se boys.. Show this post Dyama edited over 8 years ago razors Trieste kut verhaaltjes En nu maar hopen dat je wederhelft geen account heeft hier Har?? Je weet het maar nooit.. Show this post Voor euries hou ik mijn waffel Show this post razors edited over 8 years ago Show this post Dyama edited over 8 years ago Show this post Vandaag wilde ik M. Rijst planten snap ik niet, want ze verdient veel meer hier.

Ik belde haar begin van de middag en sprak af. Toen ik aankwam, was ze er nog niet, ik belde weer, en ze zei "onderweg, tien minuten. Toen zei P2 tegen mij, kom terwijl je wacht gewoon binnen een biertje drinken. OK, ik een singha, zij een drankje. P2 was de meid die een maaand of 2 geleden toen ik ook voor M. Zij wou nu ook echt klaarkomen, Dus toen had ik die voor die ene keer meegenomen, ze is al 36 or zo, beetje kleine slappe borstjes, verder wel mooi lijf voor haar leeftijd, maar niet meer de strakste.

Maar ze was wel zo geil als boter, kwam meerdere malen, en neukt mij met overgave. Het was pas achteraf dat ik uitvond dat ze ook anaal doet, jammer, toen was ik echt te laat. Maar ik kwam dit keer voor M, en kon haar niet nemen, hoewel ze dat natuurlijk wel weer wilde.

..

Man likt vagina seks film gratis kijken


in haar slipje beffen tot ze klaarkomt

Ik zwaaide naar hem en deelde de volgende keiharde juslepel tussen Snuffies ogen uit. Die was al beter. Ik zag dat Snuffie nu duidelijk naar iets zocht maar het niet echt kon vinden. Dat zag er niet lekker uit. Die was duidelijk de weg kwijt. Theo stond inmiddels naast me. Wat ik aan het doen was. Pas op uw witte joggingbroek, meneer Mentaal. Nee, ik moest weg. Hij was tegen hondenslacht. Is dat het, dat als ze grote gaatjes in hun neus hebben dat het wel mag?

Uw varkentje wat u zeg maar vanuit respect slachtte in een amusementsprogramma , omdat jullie twee uur niets te vreten hadden, dat gilde heel hard, dat was qua audio wel mooi, beter dan dit, hoor maar, dat hele laffe blaffen maar als je zo doe , kijk, dan is het over. Ik brak met mijn handen de luchtpijp van Snuffie. U moet dat respecteren. Net op dat moment viel het kopje van het hondje en blafte hij een laatste reutelend blafje.

Dat wilde hij u nog laten weten. Over bezoek aan Sugar Lee Hooper lezen jullie maandag. Eind deze week de " ille wettie cunt cunt  remix" van Neon. Hierrrrrr de nieuwste audiocolumn over o. Hierrrrr de column over een nieuw fenomeen, marktplaats. Verder veel gedoe over Idols-actie. Kreeg deze week voor de tweede keer een RTL-boulevard slaaf aan de lijn, of ik er iets over wilde zeggen.

Begon me te vervelen en heb ze het volgende geantwoord: Ik wil ook de schijn voorkomen dat het om mij persoonlijk of zo gaat. Het laatste wat ik wil is weer met mijn kop op de televisie. Helaas, maar ik kan jullie dus niet van dienst zijn.

Als jullie er toch iets over willen melden zeg dan maar dat ik een ijzeren long heb en wegens magnetisme mijn huis niet uit mag. Finale-uitzendingen zijn aan de gang. Een deelnemer van mij is, zoals verwacht, nog in de race. Veel druk vanuit de omroep etc. Staan zich nu ergens in een schuur ergens in de achterhoek zich om te kleden bij een schele eigenaar van een boerendisco      Alles loopt op koers.

Gezien de kwaliteit van de andere deelnemers zal de confrontatie pas ergens in de laatste 2 of 3 uitzendingen plaatsvinden. Verder geen nieuws meer. Merk dat alles wat ik vertel of zeg direct invloed heeft op op deze actie.

Boxen vol open en beuken. Niet voor iemand die dood, maar juist springlevend is. Hierrrrrr , op de site van het jaar , vind je de ruwe versie, hierrrrrrrrr de remix van Neon en de Beeldbuisbrekers. Op de voorpagina tilt een man met een wit veiligheidshelmpje op zijn hoofd een angstig kijkend kind. Het kind draagt alleen een zwembroekje.

Dak ingestort van een zwemparadijs in Moskou. Fascinerend, de dood, als hij zo komt. Eerst een kwartier in de rij bij de Sznerpj Zwtov reuzenglijbaan Eigenlijk durf je dat helemaal niet maar die Russische chick met keiharde tieten staat beneden naar je te kijken.

Cool zijn in een zwembroek, da er aan staan! Ik kwam laatst iemand van mijn werk tegen in de whirlpool. Alsof ik me vlak voor haar met een verkrampte kop stond af te trekken, zo voelde het. Was blijkbaar niet helemaal mijn ding, Mevrouw Schoonhoven van de administratie die uit haar ooghoeken inschatte of ik links of rechtsdragend was en wat ik dan wel niet met me meedroeg.

Maar goed, ik zag in mijn verbeelding die Anonieme Rus met dat zweterige Russenlichaam tegen allerlei andere Russische mensen aangedrukt staan op een wenteltrapje.

Eindelijk boven en je toch iedere keer weer de kolere schrikken van die glijbuis, dat gat, die rare akoestiek. Een omgekeerde geboorte, dat zal het zijn.

Je klimt in een kut maar je bent te groot, ik denk dat dat het is. Nu ja, in Moskou suisde de Anonieme Rus net door bocht drie toen het dak het begaf. De Nederlandse equivalent zou kunnen plaatsvinden op de Efteling. Je staat net met een veel te open mond veel te hard te lachen om een Rare Gekke Laaf die, nou ja zeg, deeg rolt, en hopla, een dak in je nek.

Ik twijfel of dat een mooie dood is. Knokkend, strijdend, lijdend etc, maar dat je bijvoorbeeld uitglijdt over een   blaadje veldsla, in de supermarkt, en dat je dan je schedel splijt op de voordeeltoren Erwtensoep Met Echte Stukjes Worst, daar sta je dan weer niet bij stil.

Veel dood in de Volkskrant vandaag. Weer een foto, dit keer de open achterkant van een vrachtwagentje. Je kijkt welk merk auto het is. Toch maar iets makkelijks weer, met schapenvlees en groente of toch maar weer eens echt koken.

Vlak voor zich, de bijna obsceen opvallend dode lichamen. Echt zoals je op een toneel zou gaan liggen als je dood moet acteren. Dat had ik anders gedaan denk ik, maar goed, wie ben ik. Een ander treffend detail is de plotselinge intimiteit die de dode mannen uitstralen. Ze liggen dichter tegen elkaar aan dan ze in het dagelijks leven ooit hadden toegestaan.

Een vierpersoons bed, even opschikken dan kan ik er ook bij en leg jij die arm dan maar gezellig op mijn hoofd, welterusten, zo ziet het er uit. Voeten tegen elkaar, ook al niet iets waar mannen   dol op zijn als ze nog leven.

Een blote mannenvoet tegen mijn blote mannenvoet en ik haal meteen uit. In een zwembad bijvoorbeeld. Of in een sauna. Keihard beuken, meteen, op de kaak. Ik voelde ook je vlees. Mensen die door hebben geleerd in de liefde mogen heel voorzichtig aan mijn haar komen, maar in alle andere gevallen hoek ik ze meteen naar de grond.

Is toch beter denk ik dan te zeggen: In de tijd dat je dat zegt kan je iemand vier keer naar de grond slaan, dus het is ook nog eens economischer. Nog een keer dood. De journalistenharten springen over. Een wielrenner die met 90 kilometer per uur tegen een stilstaande auto rijdt, dat is al weer routine Gerrie Ketemann gebeurde het. Zijn commentaar, vlak na het ongeluk: Zou Pantani al jaren met een chemohoofd hebben gereden?

Lance Amstrong fietste ook met kanker, maar was niet kaal. Misschien dat Pantani dacht, daar ga ik overheen. Je hebt veel mensen die kaal zijn. Ze zijn vrij makkelijk in twee groepen onder te verdelen. Van de ene groep denk je: De andere groep lijkt termikaal.

Heeft denk ik met de vorm van het hoofd te maken en de combinatie van wanhopige ogen en een kale schedel. Jan van Halst, je verwacht ieder moment de rouwkaart. Die nieuwslezer, iets met Roderick nog wat, ook al termikaal. Springlevend dames en heren, meer dan dat zelfs. Het gaat goed met me, dank u. Vrolijk, op het stuitende af. ZOUT Gisteren ontmoette ik een meisje in de tram. Sommige vrouwen hangen heel mooi tegen de rijrichting van de tram in.

Bocht in de Marnixstraat en dan met een tas vol prei in de hand het lichaam schuin naar de sociale woningbouw laten hangen. Ik ging naast haar staan. Prachtig synchroon namen we de bocht bij het Mercatorplein. We kregen er plezier in. Kijk, daar hingen we al weer schuin met ons hoofd richting deur, nu ja, om een lang verhaal kort te maken, het werd neuken bij haar thuis en de volgende dag weer die tram in maar toen was de lol er af, zeg maar, dat we eigenlijk al een nieuwe uitdaging nodig hadden dus zij wilde van een brug afduiken.

Ik legde het uit aan de mensen om ons heen. De vrouw die ik neukte stond op haar blote voeten op de brug en ik zei: Zo gezegd zo gedaan, wat je belooft moet je doen en toen ze binnenkwam had ik al een soepje opstaan maar dat zal je altijd zien, we kregen woorden over dit en dat en toen heb ik tegen haar gezegd, flikker maar op, je bent mij niet waard en dat deed ze en nu ben ik weer alleen en staan haar natte voeten nog in het hout en daar lig ik nu met mijn wang in en ik doe alsof ik dat helemaal alleen bij elkaar heb gehuild, met wat zout er in.

Dat wilde ik even kwijt. Het gaat hier om zijn vrije zoute pinda improvisatie. Hoi, hier Suzanne van Raat. Heel slim van de regisseur om hier een VJ voor te nemen. Maar laten we hem voor het gemak even VJ noemen. Die VJ, als je die ziet, die wil je, dat had ik dus, meteen aan het begin van de film al het licht uit zijn vissenogen schoppen, dat je denkt, echt zwaar de tyfus voor je.

Die VJ is dan opeens poeslief maar dan moet je net die Zuid-Koreanen hebben, die gooien er dan een schepje bovenop en filmisch is dat heel mooi opgelost dat die VJ met een vuurtorenlamp in zijn reet iemand moet bijlichten bij het lezen van een door hemzelf geschreven stuk tekst.

Nou ja, geen kut van te begrijpen maar wel echt Koreaans. Dat was hem weer. Ik ga me even vingeren want ik ben opgroeiende jeugd met zonder toekomst dus wat moet je anders.

Ongezien de tyfus, allemaal, die gele kolerelijders. Ga maar vier uur lekker surrealistisch aan je ingedroogde ballen zitten voelen maar maak er godverdomme geen film over!! Om jullie toch op de hoogte te houden van films uit Japanland schrijft, net als twee jaar geleden, Suzanne van Raat, de dochter van een vriendin van mij, inmiddels 12 jaar oud, deze week wat recensies en zal ik meer journalistiek om de films heen cirkelen.

Hallo, allemaal, hier Suzanne, nou het gaat dus over de nieuwe film van Yu Ba Ho en dat hij wil zeggen dat we allemaal uiteindelijk dood gaan alleen de een wat eerder dan de ander, volgens mij dan. Je ziet best wel meteen de beeldhandtekening van hem in die film want hij heeft een stijl van zichzelf die best wel heerst vonden wij op school.

Hij heeft weer veel gebruik gemaakt van monologue interieur wat voor een film eigenlijk vrij kut is want je zit een uur naar iemand te kijken die alleen maar van binnen hoorbaar is dus dat vond ik minder maar ja het is Japans en dan is het wel weer goed omdat wij het niet begrijpen omdat het van een andere cultuur is en zij alles rauw opeten waar wij helemaal niet bij kunnen met ons verstand op de haring na dan.

Wat wel heel mooi is dat is dat de film begint in een metro die in een tunnel rijdt maar dan in die tunnel gefilmd, dat hij op je afkomt zeg maar, wat volgens Nico, de vriend van mijn moeder, een verwijzing is naar de rectaliseerscene in Last Tango In Paris, maar dan vanuit Japans perspectief. Het wordt eigenlijk vanuit de anus gefilmd, wat verrassend is. De muziek maakt ook een hoop goed. Nou ja, wat moet ik er verder over zeggen. Mooie, beetje trage film en wel heel Japans zeg maar, maar hij is daar ook gemaakt dus wat wil je.

Veel ophef over de site hookers. Zou een pornosite zijn. Als je een broodrooster wilt kopen kijk je eerst in de consumentengids, je leest welke de beste is en koopt dan een ander, en op hookers. Ik wil die hele discussie buiten hookers.

Ik nodig hierbij iedereen die dit stukje leest uit om het hetzelfde te doen. Deel je ervaringen met andere hoerengebruikers. Misschien kunnen we er een hoerenring van maken. Dit is mijn voorlopige database. Alle recensies zijn in de zo karakteristieke hoerenrecensenten stijl geschreven. Natasja op het van der Swindeplein Van afstand een natural maar van dichtbij toch Betuwe Confiture in haar tieten wat jammer was maar wel lekker geil voor de liefhebber. Lekker bijtertje in bed maar wel ruim in haar kutwerk zittend dus eigenlijk alleen wrijving door standje 54, De Hete Bever Op Zijn Zij.

Verder ook weer ontzettend klaarkomend op mijn befwerk wat ze van grote klasse vond waarin ik haar geen ongelijk kon geven want leer mij beffen. Niet voor niets noemen ze me Koning Bef De Eerste, maar zeker een aanrader dus, maar wel even goed die washand er overheen want er wil nog wel eens cumcummerklever van je voorganger aan haar mutsdons zitten.

Karin van Frederik Hendrik straat, vierde raam rechts en dan naar boven kijken Karin is van haar zelf vreselijk geil en doet dit meer als hobby dan als beroep zegt ze en bij mij was dat zeker het geval want ze wilde er eigenlijk geen geld voor zo goed vond ze me maar daar stond ik op want dan krijg je scheve gezichten.

Is ook in voor double dutchen en Tosti Lul-Kaas werk, maar dat vind ik niks, dat je steeds met je zak tegen de behaarde zak van een ander aan hangt dus dat deed ik niet. Karin kan lekker pijpen met ogen als stuiters. Alsof je Bambi of een hoofdrolspeelster uit een Japanse tekenfilm in haar mond neemt wat heel fijn kan zijn voor de liefhebbers. Middelmatig neukertje maar wel lekker veel geluid en veel toneel in dat bed.

Vier keer uit haar doos geflikkerd omdat ze kramp in haar kuit kreeg en dat had ze alleen met mij zei ze door de enorme spanning die ik veroorzaakte zei ze.

Verder condoom omdoen met mond raad ik af want dan ben je vier uur verder. Kan je net zo goed je vleeswaren bij de slager met de mond laten verpakken ben je eerder thuis. Dat waren ze voorlopig even.

Volgende maand meer, onder andere Magic Rita met haar blauwe hondenaars en dat ze graag over vertelt hoe het is gekomen , dat stuk vlees wat er naast hangt.

Het eerste wedstrijdverslag staat hierrrrrrrrrrr Waarom zou je daar doorheen willen rijden? Blijf eens thuis en knap je gribusbuurt op i.

Ik denk dat de krankzinnige Hollandse Thai die een paar dagen geleden een Zaanse buschauffeur neerstak ongewild een trend heeft gezet. De dader was bekend in de buurt want hij duwde zijn eigen stront bij de buren door de brievenbus. Daar kenden ze hem van. Ze waren eigenlijk al aan hem gewend. Hij deed het op vaste tijden. Maandag de oneven nummers en dan steeds oplopend.

Ze rekenden er al op. De Gekke Thai kreeg soms de behoefte om iets weg te geven, maar ja, geen geld. Een goed mens, deze oorlogsveteraan. Hij stak zich zelf ook soms even kort in brand als iemand de vertrektijden van de bus probeerde te lezen, om ze even bij te lichten. Best een goede kerel. Alleen wat extreem in zijn uitingen, maar dat is Thais.

Zo makkelijk om over hem te oordelen. In Thailand geef je iemand een kopstoot en spuug je in zijn bier als je tevreden bent. Dat is het fascinerende van andere landen vind ik. In Noord Spanje moet je bijvoorbeeld met een servet boven op je hoofd en met zwetende oksels op de bediening gericht heel hard gillen dat je geil bent en wilt neuken als de je de rekening vraagt, maar in Chinaland en Japanland daar is het weer heel populair om een kat goed te martelen voor je hem opeet.

Noemen ze Tie Foes Vorje. In Nederland gaan we zo spastisch om met andere gewoontes. Ik ben daar zelf heel makkelijk in.

Ik probeer te connecten met andere culturen. Ik ga vaak naar de Albert Cuyp markt en dan schop ik iedere Pakistaan die probeert af te dingen vol op zijn ballen want dat zijn ze zo gewend. Kan je wel weer heel moeilijk uit gaan leggen dat we hier in Nederland zijn, maar dit werkt veel beter, de lichaamstaal van die mensen zelf spreken. Vol op die zak en dan weten ze: Dus als jij als marktkoopman zegt: Die hebben daar goed huisgehouden hoor, die Belgen. Moesten al die Kongolezen bij elkaar komen en dan moesten ze op het dorpsplein zes uur achter elkaar naar een tape van Eddy Wallie luisteren.

Niemand die er naar hem keek, hij was Foei Jong High. Iemand riep, een strip te kort, messteek, darm. Denk goed na naar welke Thai je gaat, denk niet blauw, denk niet geel, denk niet Ikea, maar in de kleur van je haar, maar in de kleur van je haar. Frank Boeijen doet overigens geen theatertournees meer.

Hij wil het nog intiemer. Komt bij je in de keuken optreden terwijl je voor zes man boerenstamppot aan het maken bent. Hier Frank, handjes uit de mouwen, bak jij dat vlees eens wat aan. Veder vond ik gisteren het commentaar van die crocodile hunter, in eigen land onder vuur omdat hij zijn kind van 7 maanden vlak bij een krokodil hield, erg goed en erg raak.

Geconfronteerd met de verontwaardiging antwoordde hij dit, steeds met zijn gezicht een centimeter van de camera: En gelijk heeft hij. Hij was er als laatste in Nederland achter gekomen dat hij een Grappig Homomens was. Verslagenheid bij zijn drie vrouwelijke fans. Hij moest het allemaal even alleen verwerken in een vakantiebungalowtje. Vrij intieme details waren er naar buiten gesijpeld. Er werd steeds hardnekkiger gefluisterd dat hij aan Dewi indertijd had gevraagd of hij haar Willem mocht noemen.

De mongolen achter in de bus hielden nog evenveel van Jamai. Misschien zelfs nog wel meer. Er werd luid gezongen en gescandeerd. Hopla, daar vielen ze al weer in het volgende Jamai momentje: Ik bracht een stukje seksuele bewustwording onder de gehandicapte medemens.

Was best moeilijk blijkbaar om daar waardig mee om te gaan. Ik ging deze medemensen leren om respectvol iedere geaardheid te accepteren. Ook Jamai verdiende een plekje onder de zon. Aangekomen bij het huisje aarzelde ik even. Ik kon ze dit keer eerst even in de bus laten.

Maar de opgekropte geilheid die aan de binnenkant van het carrosserie afdroop was me bij Bauer minder goed bevallen. Ik keek over mijn schouder naar achteren. Vier mongolen zaten elkaar lusteloos af te trekken. Die bovendruk was er al van af.

Ik ging het gokken, gewoon weer lekker met zijn allen voor de deur staan. Samen uit, samen thuis. Ik sprak ze nog wel even toe, voordat we het tuinpaadje opliepen. We gaan zo aanbellen bij Jamai. Stil stil, luisteren, we gaan aanbellen bij Jamai, maar Jamai heeft het een beetje moeilijk want hij is een beetje in de war van alles enzo want hij is nog jong en dan moet je toch maar meteen meedraaien in dat mediacircus, nou ja, ik hoef jullie niets te vertellen, jullie kennen dat als er bonte avond is en je voelt opeens allemaal warme ballen confetti van vlees door je buik naar je plasding zakken als de schoonmaakster van afdeling 6c zich bukt om iets op te rapen, maar dat heeft hij dus met mannen.

Daar zat ook weer wat in. Tot mijn stomme verbazing deed Jamai zelf open. Ik had eigenlijk zijn moeder verwacht of een afgezant van de stichting Verborgen Homo Correlatie. Nu stond ik opeens met 16 nog nadampende mongolen voor zijn neus. Ik moest iets gaan zeggen. Leuke bril was geen optie. Als iemand hem verdient dan ben jij het. Maar we zijn hem kwijt. Deur open en hopla, weg prijs. Rolde zo de snelweg op, de Gouden Anus, op een sokkeltje.

Staat nu bij iemand anders op zijn nachtkastje. Ja, sorry, maar vertel eens, al een beetje gewend, homo? Ik gebruikte een techniek die nog niet zo gebruikelijk was. Om de acceptatie te versnellen moet je de homo in kwestie ook steeds zo noemen, tot het langzaam doordringt: Dat zou je altijd zien. Moesten ze opeens allemaal.

Vond hij goed, maar daarna moesten we weer weg want hij wilde alleen zijn. Jamai en ik zaten in de kamer wat over boter te praten toen de eerste mongool, Bennie, binnenkwam. Broek op zijn schoenen. Of de homo even zijn laatste plasdruppeltje af kon vegen. Alle zestien, lul in hun hand.

Jamai keek mij hulpeloos aan. Ik knoopte mijn gulp open. Kwam allemaal door Frans en Jamai. Ja, het deed me iets, Frans Bauer die speciaal voor het Nederlandse volk zijn kerstfeest al op 15 december had gevierd, zodat de montage er nog een geinige kerstspecial van kon kneden.

Alles voor de fans en de sponsor. Dit kerstfeest werd dan ook mede mogelijke gemaakt door Mora, die binnenkort met een speciale Bauer frikadel komt, gemaakt van vermalen mongolen.

Op iedere frikadel een stukje tekst van Frans. Vrij kort daarna kwam het nieuws dat Jamai toch liever geen vleeskutjes van Mora neukt. Heeft Mora overigens al klaarliggen, voor het geval Bauer ooit met een coming out komt. Rectaaltjes, een makkelijke horeca wegeter met in het midden een paarse ster. Eigenlijk, en dat kwam heel spontaan dat idee, wilde ik nu eens niet thuis blijven zitten en er een lullig stukje over schrijven, maar ik wilde allebei deze mannen persoonlijk bedanken voor dat mooie, oprechte warme kerstgedrag.

OK, er waren ook slachtoffers. Dewi, de ex van Jamai, die stond nu al zestien uur huilend onder de douche haar doos te wassen met een mengsel van yoghurt en blauwzuur, maar toch, eerlijkheid, daar ging het om deze kerst. Die boodschap was duidelijk.

Ik wilde ze in mijn armen sluiten. Bauer deed voor iedereen open dus dat was geen probleem en ik had thuis nog een opengewerkte countrybroek en wat oude boter liggen, dus Jamai verrassen moest ook lukken. Ik nam toch maar het zekere voor het onzekere en besloot af te reizen met achttien mongolen.

Kwam je toch even wat lekkerder binnen bij zo iemand. Beetje leven in de brouwerij en als het gesprek even stil viel kon je zeggen: Of ik ze niet alle 74 mee wilde nemen. Dat paste helaas niet in mijn gehuurde volkwagenbusje.

Ze konden er best achttien missen een dagje. Ze zouden me de luidruchtigste meegeven. Lastig sturen, met achttien mongolen achter in een bus. Ze vroegen best veel aandacht. Af en toe, als het geloei achterin me te gek werd remde ik even kordaat en lag het hele stel voor oud vuil boven op elkaar voor in de bus.

Samen zingen, dat had ook wel iets. Ja, de sfeer zat er goed in. Na een uurtje werden ze onrustig. Ze wilden hun shot Bauer hebben en snel ook. Gered door de bel. Daar had je het huis van Frans. Ze hadden niets te veel gezegd. Voor een zigeuner woonde hij leuk. De mongolen achter in de bus hadden inmiddels ook in de gaten gekregen dat we op de plaats van bestemming waren aangekomen.

Ik liep naar achteren. Gemompel in de bus. Wanhopige koppen tegen het raam aan. Een stofwolk en veel geluid, een handgemeen vlak voor de voordeur, iemand die door een barbecue heen viel en uiteindelijk herhaaldelijk aanbellen. Met zijn allen probeerden ze hun mond voor het speakertje van de huistelefoon te houden.

Of hij thuis was, luidde de vraag. Achttien mongolenkopppen op een halve vierkante meter voor een beveiligingscamera. Frans moest ze binnen op zijn videoschermpje in een keer allemaal kunnen zien,dat kon niet anders. Ik was iets dichterbij gekomen.

Ik hoorde Frans mechanisch antwoorden. Sorry, zet maar buiten de cadeaus, dank jullie wel. Hebben we het opeens hoog in ons bol of zo? Is meneer te goed voor mongolen? Gaan we opeens alleen nog maar voor mensen met het juiste aantal chromosomen optreden?

Aan wie heb jij je succes te danken? Precies ja, aan alle mongolen en zieke mensen in Nederland en die willen ook best in een huis met stromend water wonen, maar nee, meneer heeft het te druk met vreten, schande.

Daar had ik dan wel weer gelijk in vond hij. Hij kwam even naar de voordeur. In het echt was hij veel langer. Twee meter tien, maar dat zag je op de tv helemaal niet. Die mongolen schrokken zich ook de tyfus. Ze wilden er eerst niet aan. Ze dachten dat het zijn broer was. Pas toen Frans wat zong drong het tot ze door. Hopla, daar ging hij in de lucht, als een veertje.

Frans werd door een andere groep in triomf door de tuin gedragen. Afleiden moest ik ze. Hoe kreeg ik ze in godsnaam weer in dat busje. Pang, deur in het slot. Ik hoorde onmenselijke geluiden toen ze merkten wat er aan de hand was.

Het busje bewoog gevaarlijk heen en weer. Hun gezichten drukten tegen het raam. Ziedende en bloeddoorlopen ogen. Ja, ze waren helemaal klaar voor hun ontmoeting met Jamai. Ik merk nu al dat er zware druk wordt uitgeoefend op de deelnemers. Dat lijkt me een goed teken. Die jury live de waarheid zeggen is nog steeds het hoofddoel. Met name Kaagman en Henk Jan gaan er aan geloven. Ik weet van hun allebei iets waar ze niet blij mee zullen zijn als dat live voor een miljoenenpubliek bekend wordt gemaakt.

Als de live uitzendingen beginnen meer nieuws op deze plek. Alles wat ik hier nu zeg zou tot ontdekking van de fake-deelnemers kunnen leiden. Ik had op deze plek natuurlijk weer als margecolumnist kunnen gaan zeuren dat Kaagman zelf vroeger nog geen noot recht vooruit kon zingen en dat haar roem vooral is gebaseerd op twee dikke tieten in een blauw leren pakje.

Ik had kunnen zeggen dat Henk Jan   een stuitende egotrekker is die zo weinig van muziek houdt dat hij het als een wetenschap beschouwt. Veel leuker is het als dit, voor een miljoenenpubliek, live in de uitzending tegen hun wordt gezegd.

En als het aan mij ligt gaat dat gebeuren. Hier het scenario, dat tot nu toe zoveel beter loopt dan ik had kunnen denken. Twee mensen, een dochter van een goede vriend van mij en een perfect zingende jongen die ik ken deden op mijn verzoek mee aan de voorrondes van Idols.

Allebei in een andere stad. Ik kan niet zeggen welke audities het waren, want dan wordt het ingewikkelder om dit plan te laten slagen. De bedoeling was dat een van de twee hopelijk door zou gaan naar de volgende ronde.

Voor de goede orde, allebei hebben een dijk van een stem en komen helemaal uit het segment zelfverzekerd en hip. Ik was zo eigenwijs om te denken dat ik wist wat deze jury graag wilde zien.

En dat is meer dan uitgekomen. ALLEBEI zijn ze een ronde verder en het moet heel vreemd lopen als een van de twee niet doordringt tot de reeks finale uitzendingen. Het plan is om het spel zo lang mogelijk mee te spelen en om dan op een beslissend moment, als zoveel mogelijk mensen kijken, totaal onverwacht keihard de waarheid te zeggen over de walgelijke zelfingenomen jury. Het is live, het is onmogelijk om te knippen etc.

Voor zeker een paar seconden zal de jury live zwaar door de mangel worden gehaald. Mijn deelnemers hebben allebei beloofd dat als het zover is zij zich alleen maar weg laten slepen door bewaking. Zij zullen hun tekst tegen de jury blijven zeggen tot ze worden verwijderd. Allebei de deelnemers geven niets om roem en staan volledig achter het plan. Het wordt hoog tijd dat deze ballon live wordt doorgeprikt. Eventuele boetes wegens het niet nakomen van een contractuele afspraak voor de lopende televisie uitzendingen zal door mij worden betaald.

De reden dat ik hiermee naar buiten treed mag duidelijk zijn. Ik wil de jury van Idols weken lang achter elkaar hetzelfde laten voelen als wat zij goedwillende auditiegangers ook hebben laten voelen: Voor gans een volk op je nummer worden gezet als entertainment, ik doe eigenlijk niets anders. Alleen zal er nu om de jury worden gelachen en zullen de woorden nog harder en raker zijn. Ik zal, als het dit   project niet in gevaar brengt, jullie op de hoogte houden.

Alle twee mijn deelnemers zijn nog in de race. Er moet ergens een gat in de ozonlaag zitten waardoor de waanzin wordt versterkt. Jutta kon winnen omdat Judge naast haar zat. Van die lachende kippenvleugel met gebit had iedereen gewonnen, zeker als het aankomt op karakter en niet op het oplossen van puzzels.

Daar liet Iona het goed liggen in de strijd om de tweede plaats in de finale. Heeft waarschijnlijk nog moeite met de Nijntje instappuzzel van twee stukjes.

Judge in de finale, ik wilde het niet , ik wilde het niet. Vreselijk om te zien, de omslag bij die jongen. Judge is deze Robinson alleen maar die goedlachse boywonder geweest als het goed met HEM ging. Opeens weer praatjes voor tien. Als je er aan de voorkant een stukje eten in stopte begon een paar minuten later het Amerikaanse gelul al weer. Fuck zeg, dat was iets voor mij geweest. Met een koekenpan naast hem en dan bij ieder Amerikaans woord, vlam, tefal laag achter zijn oor.

Je sprak buitenlands, slaaf. We zitten hier op een Nederlandstalig eiland. Wat denk ik ook wel goed had gewerkt is heel geforceerd de discriminatiekraan wijd openzetten.

Tegen je natuur in een beetje prikkelen die jongen. Wachten tot hij uit de bosrand komt en vragen: Nog een blues geschreven onderweg, oom Tom?

Beetje psychologische oorlogsvoering, ja, hallo, het is een spelletje. Nu ja, mogelijkheden te over. In de studio had je er gewoon mee door kunnen gaan. Met een moeilijk woord noemen we dat ook wel studio.

Ik vind wel, eigenlijk, eerlijk zijn, dat Jugde een wat teleurstellend kledingadvies had gekregen voor de live uitzending. Blijft een leuk element. Jutta, die op het eiland zelf nog het meeste weg had van een stervende loopvogel zag er nu opeens uit als een vrouw met tieten. Ray zag er uit als een man met tieten. Niet helemaal mijn look. Was, windkracht 11 of niet, in zijn open Porsche naar de studio gekomen en wilde niets aan zijn haar laten doen.

Judge zag er uit alsof hij erg zijn best had gedaan. Robin was wel weer goed. Had zes keer een schot hagel door zijn haar laten schieten en had toen snel een witte dwangbuis met losgeknipte mouwen aangedaan.

Had hij nog liggen van zijn vorige opname in een psychisch verpleeghuis. Hij was er niet. Ik geloof er ook geen ruk van. Ik weet bijna zeker dat men hem niet in een live uitzending wilde hebben. Dan word je gek. Iedere keer als hij aan het woord komt zapt iedereen weg omdat je net zo goed, qua begrijpelijkheid, naar Radio Vrij Friesland kan gaan zitten kijken.

Het is een ongeleid projectiel, die gek. Op zeker dat hij alleen maar over zichzelf had zitten lullen. Zag je ook aan zijn motivatie. Zo graag had ik gezien dat die egocentrische dwerg live met een korte ruk van zijn baard was ontdaan. Niet Giovani, die tijdens de reguliere proeven als een eekhoorn door bomen heen sprong, triatlons om het eiland heen sportte etc, maar toen het er op aankwam niet recht op een plankje kon blijven staan.

Hij kon het niet geloven. Een moment van onoplettendheid en hij was weg. Onbegrijpelijk vond hij het. Dat een vrouw beter presteerde dan hij, dat was dan weer een gedachte die NIET bij hem opkwam.

Als hij verliest komt dat omdat HIJ een fout heeft gemaakt, niet omdat de ander beter is. Jutta, de opportunistische berekenende twijfelaar, die steeds die mensen als vriend koos die iets voor haar konden betekenen, die zou ik liever niet als huisarts hebben.

Vliegt alle kanten op. Waar hebt u pijn. Ja, dan is het rugpijn, waarschijnlijk, maar als u liever hebt dat het een geslachtsziekte is dan is het een geslachtsziekte, maakt mij niet uit. Hoort ook niet, alleen maar om dat extra sms en bel geld op te halen, in een studio. Ik wil die mensen helemaal niet met kleren en een kappersadvies naast elkaar zien zitten met een lamp op hun kop.

Kappen met die onzin. Winnaar, net als Richard indertijd, blijft een dag alleen achter op het eiland en dan langzaam het beeld op zwart. Geen leuke meisjes naast een monitor die opgewonden de tussenstand bekend maken. Nou dat wilde ik wel en achterop de scooter via wat zij-straatjes gebracht naar een beauty-salon en spa.

En daar aangekomen heerlijke mooie balinese dames. Na wat prijsonderhandelingen naar het kamertje en werkelijk een heerlijk uurtje gehad. Na een pijpbehandeling en orgasme, een heerlijke massage door Ayu en vlot naar de 2e keer. Hierbij heb ik heerlijk van achter mogen nemen. In gebrekkig engels aangegeven wat ik wilde en voila het was heerlijk. Een paar dagen later teruggegaan en een triootje gedaan. Was voor de eerste keer, maar zeker niet de laatste keer!!

En bij terugkomst in het hotel Ik ga zeker terug naar Bali! Show this post jan. Show this post Ayu, 26 jaar Bali, is al twee keer bij me langs geweest. Ik kwam haar tegen op Date in Asia. Al tijdens de emailconversatie maakte ze opmerkingen die duidelijk maakten dat er meer in het vat zou zitten. Ayu wond er geen doekjes om de eerste keer, voor de daad informeerde ze naar de prijs.

Lacherig vertelde ik haar dat ik in Thailand zo'n baht gaf voor ST, wat neer komt op zo'n K op Bali. Niets douchen vooraf, gelijk aan de slag. Ayu begon me heerlijk te pijpen, rimmen, ballen zuigen etc. Deze meid houdt duidelijk van het orale werk, hoewel ze zichzelf niet liet beffen. Af en toe nam ze pielemans bijna geheel naar binnen, langs haar tandjes oei oei Na een tijdje hemels gepijpt te zijn vond ik het tijd worden voor een interne verkenning met mijn peniscoop.

Ayu liet ze heerlijk naaien. Die meid geniet duidelijk erg van sex, het gekreun was niet van de lucht. Ze vertelde me twee keer klaar gekomen te zijn alvorens ik mijn witte jongens naar buiten spoot. De eerste keer spoot ik mijn nieuwe Sayang in haar mondje, de tweede keer op haar bevallige buikje.

Helaas wilde ze niet op zijn hondjes, het genot was er niet minder om. Zeer tevreden gaf ik haar K na afloop. Uiteraard deed ik haar ook uitgeleide uit mijn hotel. De security kreeg 20K zodat Ayu haar ID weer netjes terug kreeg. Ze blijft me bellen, maar ik denk dat ik nu toch echt weer even verder ga kijken. Voor je het weet ben ik verslaafd aan de sex met haar. Show this post Zo net terug uit Bali was er niet zo druk maar dat is gewoonelijk in november. Ook toen ik s,nachts uit ging.

De eerste keer dat ik uit ging scoorde ik gelijk een oude bekende dame van mijn vorige vakantie en dat was in de disqotheek double six, haar naam was Heny. Deze dame naar mijn hotelkamer genomen en een prima nacht gehad met haar. Heny is een dame van 24 jaar en komt uit Java. Ze kan nilfiksen als geen ander en de sex was ook meer dan uistekend.

De volgende dag met haar afgesproken, eerst even ergens gegeten en toen weer lineaal recta naar mijn kamer gegaan. Tjonge de 2e keer was nog beter dan de 1e keer, ik werd helemaal uit gewoond. Even een paar daagjes rust gehouden. Nou ik een heleboel lokale mensen van het eiland ken heb ik ook aan een paar lokalen gevraagd voor een middeltje wat je potentie omhoog schroeft.

Buiten de viagra die je wel in elke aphotheek kan kopen hebben ze me herbal extract aan geraden genaamd Mantic. Als je op meidenjacht gaat neem je 2 van deze pillen in en gegarandeerd dat pielemans na een uur bij een eventuele aanraking van een dame fier en knoerhard gaat staan. Met deze wetenschap ging ik weer stappen in Semniyak, een paar gelegenheden bezocht en me te goed gedaan aan de vele long island tea ben ik maar weer in Club double six aan geland.

Er stierf er van de jonge meiden. Ik was in de moed van de drank en van de pillen die ik alvast had ingenomen. Nou de ene na de ander nachtvlinder kwam naar me toe en ze gingen met me praten en raakten me meestal ook aan.

Nou beste mensen ik had al gauw een knoerharde staaf in mijn broek. Het was maar goed dat ik op een krukje zat. OP een gegeven moment kwam er een jong uitziende klein meisje bij me staan die me ook aansprak. Je kan haast geen goed gesprek voeren vanwege de harde beat van voornamelijk house-music dus het was dat ze met haar mond tegen mijn oor moet zijn om wat te zeggen. Ze heette Iloe, ze was 21 jaar en ze was Balinese, wat een zeldzaamheid is in het circuit.

De meeste Lontehs bijnaam voor de dames komen van Java. Nou een rustiger plekje op gezocht en met deze dame gaan praten. Ze vroeg of ik met haar mee ging naar mijn hotelkamer. Je moet altijd van te voren de prijs af spreken eer je een dame mee neemt. Heny kostte me RP en dat is ongeveer 27 euro. Iloe vroeg RP. IK zei dat dat veels te veel is. Nou uiteindelijk ook afgesproken op RP. Ben gelijk naar mijn kamer gegaan, mijn hotel ligt vlakbij de double six.

Tjonge op mijn hotelkamer zag ik pas hoe mooi deze dame was, mijn beste vriend klopte er gewoon van in mijn trousers. We kleden ons uit en gingen douchen, ze zeepte me helemaal in terwijl ik haar in zeepte. Als een speer lag ik op bed. Nou deze Iloe kon er wat van, ze begon met een pijpsessie waar Candy Dulfer jaloers op wordt.

Stond eigenlijk al na 5 minuten op springen dus moest ik wel in grijpen om niet voortijdig mijn kostbare zaad al te legen. Met haar maar bezig geweest en heb haar dan ook gebeft waar Lassie zeker weten wat had van geleerd.

Mijn vingers heb ik haar G-spot weten te bereiken en ben net zo lang door gegaan tot ze gillend klaar kwam. Ze schokte gewoon met haar lichaam en ze huilde ook van het lekkere gevoel wat ik haar had gebracht.

Ze zei ook dat niemand dat bij haar dit had teweeg gebracht. Voelde me best trots. Daarna met haar gesext en ben op gegeven moment klaar gekomen zoals ik de laatste tijd nog niet was klaar gekomen. Ze bleef ook bij mij slapen. Maar het mooiste is dat deze Iloe de hele vakantie bij mij is gebleven zonder financiele bijbedoelingen behalve dat ik ze onderhield. Het waren 2 weken van uiterste genot geworden.

Toen ik vertrok heb ik ze omgerekend nog euro gegeven voor haar diensten. Ben een paar dagen terug in Holland maar ik heb elke dag contact met haar via sms of e-mail. Ik mis haar wel maar ik ben wel realistisch genoeg om mijn hoofd niet op hol te jagen. Denk dat ik in maart weer naar Bali ga. Raad het ook iedereen aan, want Bali wordt niet voor niets het godeneiland genoemd en ik was daar 3 weken getuige van.

Show this post O ja Show this post Op 4 maart ben ik weer geland op Bali, mijn geliefde eiland. Totaal verrot van de reis. Redelijk goed en lang geslapen ben ik de 5e maart maar in Kuta wezen kijken. Het was bewolkt weer en het regende een beetje.

Het was goed benauwd ook, maar dat komt door het regenseizoen. In november was ik ook in Bali en heb daar een balinees meisje leren kennen, Iloe genaamd. Ik heb niet gezegd dat ik naar Bali kwam voor 2 weken en daarna voor 10 dagen naar Singapore bij vrienden Geloof me of niet terwijl ik in een groot warenhuis aan het kijken was zag ik deze Iloe lopen maar wel met een andere gozer aan de arm.

Ben toch op haar afgestapt en haar aan gesproken. Ze schrok op zijn hollands gezegd de pleuris. Ze begon me daar een partijtje te hakkelen en te stamelen en ook rood te worden dat ik bijna erom moest lachen.

Ze kon alleen maar zeggen so sorry. Die gozer een fransman begon er ook mee te bemoeien en zei tegen Iloe dat hij alleen weg ging. Iloe liep mij achteraan en smeekte haast of ik haar kon vergeven.

Nee zei ik wou haar niet meer kennen en nam een taxi richting hotel. Heb tot nou toe minimaal 3 smsjes per dag van haar ontvangen met hoe het haar speet. Van de portier van het hotel kreeg ik te horen dat op 7 maart de ceremonie neypi was, dat betekent dat vanaf Je moest dan ook op je hotelkamer blijven in totale duisternis.

Dit alles is bedoeld om de boze geesten naar zee te verdrijven. Dacht nog lekker zeg verveel me natuurlijk rot op zo,n manier. Dus mijn phone gepakt en geprobeerd wat vroegere vriendinnetjes aan te spreken om met mij neypi te vieren onder de lakens wel te verstaan.

Nou dat was best een klus want de meeste waren terug gegaan naar hun woonplaats meestal java Maar zie bij mijn 9e foontje kreeg ik intam aan de foon. Met deze dame ben ik verleden jaar 2 maal wezen rollebollen. Ze herkende me direct weer. Intam is een dame van 27 jaar en komt van Surabaja java en woont al meer dan 6 jaar op Bali.

Met haar afgesproken om ergens te eten in Oberoi. Het weerzien met haar was weer heel leuk en gezellie. Vroeg haar gelijk of ze met Neypi bij me wou blijven.

Ze zei dat dat goed was maar ze vroeg wel een hogere vergoeding voor want ze kon ook met iemand anders mee gaan. Ok geen punt zei ik en ze zou bij mij blijven die gehele nacht en voor idr. Best veel want de prijzen liggen ongeveer op zijn hoogst op idr.

Maar wat is 16 euro nou voor ons. Intam was niet direct knap maar had wel een geinig smoeltje. Maar haar lichaam vergoedde veel, tjonge wat lolitafiguurtje had ze. Verleden jaar toen ik haar mee nam was ze best passief en voornamelijk het buizenwerk. Nou dat kon ik nou niet meer beamen, want wat deze dame allemaal met me deed zag je volgens mij nog niet in de beste pornofilm.

Ze zoog mijn dikkiedik met mijn eieren goed af dat ik bijna kwam. Zei tegen intam rustig meid want we hebben nog de hele nacht. Kreeg het wel voor mekaar haar klaar te likken. Toen ben ik op haar gekropen maar het duurde niet lang of ik had mijn 1e zaadlozing al gedaan. Was op dat moment best versleten en we vielen daarna haast gelijktijdig in slaap.

Zal bij mij nog wel komen door de jetlag. Daarna weer het befaamde stokgeslobber en afgemaakt op zijn hondjes. Intam heb ik daarna nog een paar keer ontmoet maar telkens vroeg ze om geld en terwijl ik meestal als ik een meisje had op bali haar geen geld meer gaf maar wel onderhield.

Dus op zekere dag heb ik haar dan ook de wacht aan gezegd. Een paar dagen al geen girlfriend maar ik heb er op dit moment ook geen behoefte aan. Het is nou 14 maart en een prachtige dag geweest. Iloe smsde me vandaag ook weer dat ze me zo miste en heb haar voor morgen uit genodigd om ergens te eten. De rest horen jullie misschien wel van me. En in september ga ik weer naar het godeneiland Bali toe, wat ik iedereen aan beveelt niet alleen voor de dames maar ook voor de natuur, cultuur en de gezellige en vriendelijke bevolking.

Show this post Trieste kut verhaaltjes, rot op met die droeftoeters man! Show this post Ben ik nog niet eens aan Thailand toe.. Show this post Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee. Show this post Ga die Crue L luisteren likmijer.. Show this post Ook leuke verhalen over Thai'se boys.. Show this post burpie Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee en je vond hem maar half goed.

Show this post burpie Thai'se boys.. Show this post Dyama edited over 8 years ago razors Trieste kut verhaaltjes En nu maar hopen dat je wederhelft geen account heeft hier Har?? Je weet het maar nooit.. Show this post Voor euries hou ik mijn waffel Show this post razors edited over 8 years ago Show this post Dyama edited over 8 years ago Show this post Vandaag wilde ik M.

Rijst planten snap ik niet, want ze verdient veel meer hier. Ik belde haar begin van de middag en sprak af. Toen ik aankwam, was ze er nog niet, ik belde weer, en ze zei "onderweg, tien minuten. Toen zei P2 tegen mij, kom terwijl je wacht gewoon binnen een biertje drinken. OK, ik een singha, zij een drankje. P2 was de meid die een maaand of 2 geleden toen ik ook voor M. Zij wou nu ook echt klaarkomen, Dus toen had ik die voor die ene keer meegenomen, ze is al 36 or zo, beetje kleine slappe borstjes, verder wel mooi lijf voor haar leeftijd, maar niet meer de strakste.

Maar ze was wel zo geil als boter, kwam meerdere malen, en neukt mij met overgave. Het was pas achteraf dat ik uitvond dat ze ook anaal doet, jammer, toen was ik echt te laat.

Maar ik kwam dit keer voor M, en kon haar niet nemen, hoewel ze dat natuurlijk wel weer wilde.

..

Ida heb ik op het einde van de acht dagen rp gegeven maar ondertussen ook beetje geshopt met haar en ze verbleef in de beste hotels wat ze ook wel leuk vond, heb nog steeds contact met haar en zij was de basis van mijn indonesisch gebrabbel hihhi, ben later nog terug op bali, er komt vervolg Greets.

Show this post Hoi, Ben zojuist terug uit Bali. Was voor de 2e keer Vriendin was mee, maar wist haar met het smoesje dat ik een massage nam steeds achter te laten in het hotel. Telkens als je over jl. Nou dat wilde ik wel en achterop de scooter via wat zij-straatjes gebracht naar een beauty-salon en spa.

En daar aangekomen heerlijke mooie balinese dames. Na wat prijsonderhandelingen naar het kamertje en werkelijk een heerlijk uurtje gehad. Na een pijpbehandeling en orgasme, een heerlijke massage door Ayu en vlot naar de 2e keer. Hierbij heb ik heerlijk van achter mogen nemen.

In gebrekkig engels aangegeven wat ik wilde en voila het was heerlijk. Een paar dagen later teruggegaan en een triootje gedaan. Was voor de eerste keer, maar zeker niet de laatste keer!! En bij terugkomst in het hotel Ik ga zeker terug naar Bali! Show this post jan. Show this post Ayu, 26 jaar Bali, is al twee keer bij me langs geweest. Ik kwam haar tegen op Date in Asia. Al tijdens de emailconversatie maakte ze opmerkingen die duidelijk maakten dat er meer in het vat zou zitten.

Ayu wond er geen doekjes om de eerste keer, voor de daad informeerde ze naar de prijs. Lacherig vertelde ik haar dat ik in Thailand zo'n baht gaf voor ST, wat neer komt op zo'n K op Bali. Niets douchen vooraf, gelijk aan de slag. Ayu begon me heerlijk te pijpen, rimmen, ballen zuigen etc. Deze meid houdt duidelijk van het orale werk, hoewel ze zichzelf niet liet beffen. Af en toe nam ze pielemans bijna geheel naar binnen, langs haar tandjes oei oei Na een tijdje hemels gepijpt te zijn vond ik het tijd worden voor een interne verkenning met mijn peniscoop.

Ayu liet ze heerlijk naaien. Die meid geniet duidelijk erg van sex, het gekreun was niet van de lucht. Ze vertelde me twee keer klaar gekomen te zijn alvorens ik mijn witte jongens naar buiten spoot. De eerste keer spoot ik mijn nieuwe Sayang in haar mondje, de tweede keer op haar bevallige buikje.

Helaas wilde ze niet op zijn hondjes, het genot was er niet minder om. Zeer tevreden gaf ik haar K na afloop. Uiteraard deed ik haar ook uitgeleide uit mijn hotel. De security kreeg 20K zodat Ayu haar ID weer netjes terug kreeg.

Ze blijft me bellen, maar ik denk dat ik nu toch echt weer even verder ga kijken. Voor je het weet ben ik verslaafd aan de sex met haar. Show this post Zo net terug uit Bali was er niet zo druk maar dat is gewoonelijk in november. Ook toen ik s,nachts uit ging. De eerste keer dat ik uit ging scoorde ik gelijk een oude bekende dame van mijn vorige vakantie en dat was in de disqotheek double six, haar naam was Heny.

Deze dame naar mijn hotelkamer genomen en een prima nacht gehad met haar. Heny is een dame van 24 jaar en komt uit Java. Ze kan nilfiksen als geen ander en de sex was ook meer dan uistekend. De volgende dag met haar afgesproken, eerst even ergens gegeten en toen weer lineaal recta naar mijn kamer gegaan. Tjonge de 2e keer was nog beter dan de 1e keer, ik werd helemaal uit gewoond. Even een paar daagjes rust gehouden.

Nou ik een heleboel lokale mensen van het eiland ken heb ik ook aan een paar lokalen gevraagd voor een middeltje wat je potentie omhoog schroeft. Buiten de viagra die je wel in elke aphotheek kan kopen hebben ze me herbal extract aan geraden genaamd Mantic.

Als je op meidenjacht gaat neem je 2 van deze pillen in en gegarandeerd dat pielemans na een uur bij een eventuele aanraking van een dame fier en knoerhard gaat staan. Met deze wetenschap ging ik weer stappen in Semniyak, een paar gelegenheden bezocht en me te goed gedaan aan de vele long island tea ben ik maar weer in Club double six aan geland.

Er stierf er van de jonge meiden. Ik was in de moed van de drank en van de pillen die ik alvast had ingenomen. Nou de ene na de ander nachtvlinder kwam naar me toe en ze gingen met me praten en raakten me meestal ook aan. Nou beste mensen ik had al gauw een knoerharde staaf in mijn broek. Het was maar goed dat ik op een krukje zat. OP een gegeven moment kwam er een jong uitziende klein meisje bij me staan die me ook aansprak.

Je kan haast geen goed gesprek voeren vanwege de harde beat van voornamelijk house-music dus het was dat ze met haar mond tegen mijn oor moet zijn om wat te zeggen. Ze heette Iloe, ze was 21 jaar en ze was Balinese, wat een zeldzaamheid is in het circuit. De meeste Lontehs bijnaam voor de dames komen van Java. Nou een rustiger plekje op gezocht en met deze dame gaan praten. Ze vroeg of ik met haar mee ging naar mijn hotelkamer. Je moet altijd van te voren de prijs af spreken eer je een dame mee neemt.

Heny kostte me RP en dat is ongeveer 27 euro. Iloe vroeg RP. IK zei dat dat veels te veel is. Nou uiteindelijk ook afgesproken op RP. Ben gelijk naar mijn kamer gegaan, mijn hotel ligt vlakbij de double six. Tjonge op mijn hotelkamer zag ik pas hoe mooi deze dame was, mijn beste vriend klopte er gewoon van in mijn trousers. We kleden ons uit en gingen douchen, ze zeepte me helemaal in terwijl ik haar in zeepte.

Als een speer lag ik op bed. Nou deze Iloe kon er wat van, ze begon met een pijpsessie waar Candy Dulfer jaloers op wordt. Stond eigenlijk al na 5 minuten op springen dus moest ik wel in grijpen om niet voortijdig mijn kostbare zaad al te legen.

Met haar maar bezig geweest en heb haar dan ook gebeft waar Lassie zeker weten wat had van geleerd. Mijn vingers heb ik haar G-spot weten te bereiken en ben net zo lang door gegaan tot ze gillend klaar kwam. Ze schokte gewoon met haar lichaam en ze huilde ook van het lekkere gevoel wat ik haar had gebracht. Ze zei ook dat niemand dat bij haar dit had teweeg gebracht. Voelde me best trots. Daarna met haar gesext en ben op gegeven moment klaar gekomen zoals ik de laatste tijd nog niet was klaar gekomen.

Ze bleef ook bij mij slapen. Maar het mooiste is dat deze Iloe de hele vakantie bij mij is gebleven zonder financiele bijbedoelingen behalve dat ik ze onderhield.

Het waren 2 weken van uiterste genot geworden. Toen ik vertrok heb ik ze omgerekend nog euro gegeven voor haar diensten. Ben een paar dagen terug in Holland maar ik heb elke dag contact met haar via sms of e-mail. Ik mis haar wel maar ik ben wel realistisch genoeg om mijn hoofd niet op hol te jagen.

Denk dat ik in maart weer naar Bali ga. Raad het ook iedereen aan, want Bali wordt niet voor niets het godeneiland genoemd en ik was daar 3 weken getuige van.

Show this post O ja Show this post Op 4 maart ben ik weer geland op Bali, mijn geliefde eiland. Totaal verrot van de reis. Redelijk goed en lang geslapen ben ik de 5e maart maar in Kuta wezen kijken. Het was bewolkt weer en het regende een beetje. Het was goed benauwd ook, maar dat komt door het regenseizoen.

In november was ik ook in Bali en heb daar een balinees meisje leren kennen, Iloe genaamd. Ik heb niet gezegd dat ik naar Bali kwam voor 2 weken en daarna voor 10 dagen naar Singapore bij vrienden Geloof me of niet terwijl ik in een groot warenhuis aan het kijken was zag ik deze Iloe lopen maar wel met een andere gozer aan de arm.

Ben toch op haar afgestapt en haar aan gesproken. Ze schrok op zijn hollands gezegd de pleuris. Ze begon me daar een partijtje te hakkelen en te stamelen en ook rood te worden dat ik bijna erom moest lachen. Ze kon alleen maar zeggen so sorry. Die gozer een fransman begon er ook mee te bemoeien en zei tegen Iloe dat hij alleen weg ging.

Iloe liep mij achteraan en smeekte haast of ik haar kon vergeven. Nee zei ik wou haar niet meer kennen en nam een taxi richting hotel. Heb tot nou toe minimaal 3 smsjes per dag van haar ontvangen met hoe het haar speet.

Van de portier van het hotel kreeg ik te horen dat op 7 maart de ceremonie neypi was, dat betekent dat vanaf Je moest dan ook op je hotelkamer blijven in totale duisternis. Dit alles is bedoeld om de boze geesten naar zee te verdrijven. Dacht nog lekker zeg verveel me natuurlijk rot op zo,n manier. Dus mijn phone gepakt en geprobeerd wat vroegere vriendinnetjes aan te spreken om met mij neypi te vieren onder de lakens wel te verstaan.

Nou dat was best een klus want de meeste waren terug gegaan naar hun woonplaats meestal java Maar zie bij mijn 9e foontje kreeg ik intam aan de foon.

Met deze dame ben ik verleden jaar 2 maal wezen rollebollen. Ze herkende me direct weer. Intam is een dame van 27 jaar en komt van Surabaja java en woont al meer dan 6 jaar op Bali. Met haar afgesproken om ergens te eten in Oberoi. Het weerzien met haar was weer heel leuk en gezellie.

Vroeg haar gelijk of ze met Neypi bij me wou blijven. Ze zei dat dat goed was maar ze vroeg wel een hogere vergoeding voor want ze kon ook met iemand anders mee gaan. Ok geen punt zei ik en ze zou bij mij blijven die gehele nacht en voor idr. Best veel want de prijzen liggen ongeveer op zijn hoogst op idr. Maar wat is 16 euro nou voor ons. Intam was niet direct knap maar had wel een geinig smoeltje. Maar haar lichaam vergoedde veel, tjonge wat lolitafiguurtje had ze. Verleden jaar toen ik haar mee nam was ze best passief en voornamelijk het buizenwerk.

Nou dat kon ik nou niet meer beamen, want wat deze dame allemaal met me deed zag je volgens mij nog niet in de beste pornofilm. Ze zoog mijn dikkiedik met mijn eieren goed af dat ik bijna kwam. Zei tegen intam rustig meid want we hebben nog de hele nacht.

Kreeg het wel voor mekaar haar klaar te likken. Toen ben ik op haar gekropen maar het duurde niet lang of ik had mijn 1e zaadlozing al gedaan. Was op dat moment best versleten en we vielen daarna haast gelijktijdig in slaap. Zal bij mij nog wel komen door de jetlag. Daarna weer het befaamde stokgeslobber en afgemaakt op zijn hondjes. Intam heb ik daarna nog een paar keer ontmoet maar telkens vroeg ze om geld en terwijl ik meestal als ik een meisje had op bali haar geen geld meer gaf maar wel onderhield.

Dus op zekere dag heb ik haar dan ook de wacht aan gezegd. Een paar dagen al geen girlfriend maar ik heb er op dit moment ook geen behoefte aan. Het is nou 14 maart en een prachtige dag geweest. Iloe smsde me vandaag ook weer dat ze me zo miste en heb haar voor morgen uit genodigd om ergens te eten. De rest horen jullie misschien wel van me.

En in september ga ik weer naar het godeneiland Bali toe, wat ik iedereen aan beveelt niet alleen voor de dames maar ook voor de natuur, cultuur en de gezellige en vriendelijke bevolking.

Show this post Trieste kut verhaaltjes, rot op met die droeftoeters man! Show this post Ben ik nog niet eens aan Thailand toe.. Show this post Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee. Show this post Ga die Crue L luisteren likmijer.. Show this post Ook leuke verhalen over Thai'se boys.. Show this post burpie Bestel die Golf Channel nou, dan stop ik ermee en je vond hem maar half goed. Show this post burpie Thai'se boys.. Show this post Dyama edited over 8 years ago razors Trieste kut verhaaltjes En nu maar hopen dat je wederhelft geen account heeft hier Har??

Je weet het maar nooit.. Show this post Voor euries hou ik mijn waffel Show this post razors edited over 8 years ago Show this post Dyama edited over 8 years ago Show this post Vandaag wilde ik M. Rijst planten snap ik niet, want ze verdient veel meer hier.

Ik belde haar begin van de middag en sprak af. Toen ik aankwam, was ze er nog niet, ik belde weer, en ze zei "onderweg, tien minuten. Toen zei P2 tegen mij, kom terwijl je wacht gewoon binnen een biertje drinken. OK, ik een singha, zij een drankje. Ik had besloten het op Oud Hollandse wijze te doen, de rituele slachting van Snuffie, namelijk met een stevige juslepel de kleine bijhersenen naar god slaan, dan wachten tot hij nog maar een beetje blafte en dan een soort humaan tikje op zijn slaap.

We waren rituele slachters onder elkaar, Theo en ik, dus dat zou wel een soort van verbroedering opleveren in zijn tuin, dacht ik. Kijken of ik Theo naar buiten kon lokken. Snuffie stond net aandachtig aan een plantje te snuffelen, zijn naam zei het al, toen ik met een aanloopje de eerste klap achter zijn oor gaf. Kermend ging hij naar de grond.

Au au au maar dan als blafje. Ik zwaaide naar hem en deelde de volgende keiharde juslepel tussen Snuffies ogen uit. Die was al beter. Ik zag dat Snuffie nu duidelijk naar iets zocht maar het niet echt kon vinden. Dat zag er niet lekker uit.

Die was duidelijk de weg kwijt. Theo stond inmiddels naast me. Wat ik aan het doen was. Pas op uw witte joggingbroek, meneer Mentaal. Nee, ik moest weg. Hij was tegen hondenslacht. Is dat het, dat als ze grote gaatjes in hun neus hebben dat het wel mag?

Uw varkentje wat u zeg maar vanuit respect slachtte in een amusementsprogramma , omdat jullie twee uur niets te vreten hadden, dat gilde heel hard, dat was qua audio wel mooi, beter dan dit, hoor maar, dat hele laffe blaffen maar als je zo doe , kijk, dan is het over.

Ik brak met mijn handen de luchtpijp van Snuffie. U moet dat respecteren. Net op dat moment viel het kopje van het hondje en blafte hij een laatste reutelend blafje. Dat wilde hij u nog laten weten. Over bezoek aan Sugar Lee Hooper lezen jullie maandag. Eind deze week de " ille wettie cunt cunt  remix" van Neon. Hierrrrrr de nieuwste audiocolumn over o. Hierrrrr de column over een nieuw fenomeen, marktplaats. Verder veel gedoe over Idols-actie. Kreeg deze week voor de tweede keer een RTL-boulevard slaaf aan de lijn, of ik er iets over wilde zeggen.

Begon me te vervelen en heb ze het volgende geantwoord: Ik wil ook de schijn voorkomen dat het om mij persoonlijk of zo gaat. Het laatste wat ik wil is weer met mijn kop op de televisie. Helaas, maar ik kan jullie dus niet van dienst zijn. Als jullie er toch iets over willen melden zeg dan maar dat ik een ijzeren long heb en wegens magnetisme mijn huis niet uit mag. Finale-uitzendingen zijn aan de gang. Een deelnemer van mij is, zoals verwacht, nog in de race.

Veel druk vanuit de omroep etc. Staan zich nu ergens in een schuur ergens in de achterhoek zich om te kleden bij een schele eigenaar van een boerendisco      Alles loopt op koers. Gezien de kwaliteit van de andere deelnemers zal de confrontatie pas ergens in de laatste 2 of 3 uitzendingen plaatsvinden. Verder geen nieuws meer. Merk dat alles wat ik vertel of zeg direct invloed heeft op op deze actie. Boxen vol open en beuken. Niet voor iemand die dood, maar juist springlevend is. Hierrrrrr , op de site van het jaar , vind je de ruwe versie, hierrrrrrrrr de remix van Neon en de Beeldbuisbrekers.

Op de voorpagina tilt een man met een wit veiligheidshelmpje op zijn hoofd een angstig kijkend kind. Het kind draagt alleen een zwembroekje. Dak ingestort van een zwemparadijs in Moskou. Fascinerend, de dood, als hij zo komt. Eerst een kwartier in de rij bij de Sznerpj Zwtov reuzenglijbaan Eigenlijk durf je dat helemaal niet maar die Russische chick met keiharde tieten staat beneden naar je te kijken.

Cool zijn in een zwembroek, da er aan staan! Ik kwam laatst iemand van mijn werk tegen in de whirlpool. Alsof ik me vlak voor haar met een verkrampte kop stond af te trekken, zo voelde het. Was blijkbaar niet helemaal mijn ding, Mevrouw Schoonhoven van de administratie die uit haar ooghoeken inschatte of ik links of rechtsdragend was en wat ik dan wel niet met me meedroeg.

Maar goed, ik zag in mijn verbeelding die Anonieme Rus met dat zweterige Russenlichaam tegen allerlei andere Russische mensen aangedrukt staan op een wenteltrapje. Eindelijk boven en je toch iedere keer weer de kolere schrikken van die glijbuis, dat gat, die rare akoestiek.

Een omgekeerde geboorte, dat zal het zijn. Je klimt in een kut maar je bent te groot, ik denk dat dat het is. Nu ja, in Moskou suisde de Anonieme Rus net door bocht drie toen het dak het begaf. De Nederlandse equivalent zou kunnen plaatsvinden op de Efteling. Je staat net met een veel te open mond veel te hard te lachen om een Rare Gekke Laaf die, nou ja zeg, deeg rolt, en hopla, een dak in je nek.

Ik twijfel of dat een mooie dood is. Knokkend, strijdend, lijdend etc, maar dat je bijvoorbeeld uitglijdt over een   blaadje veldsla, in de supermarkt, en dat je dan je schedel splijt op de voordeeltoren Erwtensoep Met Echte Stukjes Worst, daar sta je dan weer niet bij stil. Veel dood in de Volkskrant vandaag. Weer een foto, dit keer de open achterkant van een vrachtwagentje.

Je kijkt welk merk auto het is. Toch maar iets makkelijks weer, met schapenvlees en groente of toch maar weer eens echt koken. Vlak voor zich, de bijna obsceen opvallend dode lichamen. Echt zoals je op een toneel zou gaan liggen als je dood moet acteren. Dat had ik anders gedaan denk ik, maar goed, wie ben ik. Een ander treffend detail is de plotselinge intimiteit die de dode mannen uitstralen.

Ze liggen dichter tegen elkaar aan dan ze in het dagelijks leven ooit hadden toegestaan. Een vierpersoons bed, even opschikken dan kan ik er ook bij en leg jij die arm dan maar gezellig op mijn hoofd, welterusten, zo ziet het er uit. Voeten tegen elkaar, ook al niet iets waar mannen   dol op zijn als ze nog leven. Een blote mannenvoet tegen mijn blote mannenvoet en ik haal meteen uit. In een zwembad bijvoorbeeld.

Of in een sauna. Keihard beuken, meteen, op de kaak. Ik voelde ook je vlees. Mensen die door hebben geleerd in de liefde mogen heel voorzichtig aan mijn haar komen, maar in alle andere gevallen hoek ik ze meteen naar de grond.

Is toch beter denk ik dan te zeggen: In de tijd dat je dat zegt kan je iemand vier keer naar de grond slaan, dus het is ook nog eens economischer. Nog een keer dood. De journalistenharten springen over. Een wielrenner die met 90 kilometer per uur tegen een stilstaande auto rijdt, dat is al weer routine Gerrie Ketemann gebeurde het. Zijn commentaar, vlak na het ongeluk: Zou Pantani al jaren met een chemohoofd hebben gereden? Lance Amstrong fietste ook met kanker, maar was niet kaal.

Misschien dat Pantani dacht, daar ga ik overheen. Je hebt veel mensen die kaal zijn. Ze zijn vrij makkelijk in twee groepen onder te verdelen. Van de ene groep denk je: De andere groep lijkt termikaal. Heeft denk ik met de vorm van het hoofd te maken en de combinatie van wanhopige ogen en een kale schedel. Jan van Halst, je verwacht ieder moment de rouwkaart. Die nieuwslezer, iets met Roderick nog wat, ook al termikaal.

Springlevend dames en heren, meer dan dat zelfs. Het gaat goed met me, dank u. Vrolijk, op het stuitende af. ZOUT Gisteren ontmoette ik een meisje in de tram. Sommige vrouwen hangen heel mooi tegen de rijrichting van de tram in.

Bocht in de Marnixstraat en dan met een tas vol prei in de hand het lichaam schuin naar de sociale woningbouw laten hangen. Ik ging naast haar staan. Prachtig synchroon namen we de bocht bij het Mercatorplein. We kregen er plezier in. Kijk, daar hingen we al weer schuin met ons hoofd richting deur, nu ja, om een lang verhaal kort te maken, het werd neuken bij haar thuis en de volgende dag weer die tram in maar toen was de lol er af, zeg maar, dat we eigenlijk al een nieuwe uitdaging nodig hadden dus zij wilde van een brug afduiken.

Ik legde het uit aan de mensen om ons heen. De vrouw die ik neukte stond op haar blote voeten op de brug en ik zei: Zo gezegd zo gedaan, wat je belooft moet je doen en toen ze binnenkwam had ik al een soepje opstaan maar dat zal je altijd zien, we kregen woorden over dit en dat en toen heb ik tegen haar gezegd, flikker maar op, je bent mij niet waard en dat deed ze en nu ben ik weer alleen en staan haar natte voeten nog in het hout en daar lig ik nu met mijn wang in en ik doe alsof ik dat helemaal alleen bij elkaar heb gehuild, met wat zout er in.

Dat wilde ik even kwijt. Het gaat hier om zijn vrije zoute pinda improvisatie. Hoi, hier Suzanne van Raat. Heel slim van de regisseur om hier een VJ voor te nemen. Maar laten we hem voor het gemak even VJ noemen. Die VJ, als je die ziet, die wil je, dat had ik dus, meteen aan het begin van de film al het licht uit zijn vissenogen schoppen, dat je denkt, echt zwaar de tyfus voor je.

Die VJ is dan opeens poeslief maar dan moet je net die Zuid-Koreanen hebben, die gooien er dan een schepje bovenop en filmisch is dat heel mooi opgelost dat die VJ met een vuurtorenlamp in zijn reet iemand moet bijlichten bij het lezen van een door hemzelf geschreven stuk tekst. Nou ja, geen kut van te begrijpen maar wel echt Koreaans. Dat was hem weer. Ik ga me even vingeren want ik ben opgroeiende jeugd met zonder toekomst dus wat moet je anders. Ongezien de tyfus, allemaal, die gele kolerelijders.

Ga maar vier uur lekker surrealistisch aan je ingedroogde ballen zitten voelen maar maak er godverdomme geen film over!! Om jullie toch op de hoogte te houden van films uit Japanland schrijft, net als twee jaar geleden, Suzanne van Raat, de dochter van een vriendin van mij, inmiddels 12 jaar oud, deze week wat recensies en zal ik meer journalistiek om de films heen cirkelen.

Hallo, allemaal, hier Suzanne, nou het gaat dus over de nieuwe film van Yu Ba Ho en dat hij wil zeggen dat we allemaal uiteindelijk dood gaan alleen de een wat eerder dan de ander, volgens mij dan. Je ziet best wel meteen de beeldhandtekening van hem in die film want hij heeft een stijl van zichzelf die best wel heerst vonden wij op school.

Hij heeft weer veel gebruik gemaakt van monologue interieur wat voor een film eigenlijk vrij kut is want je zit een uur naar iemand te kijken die alleen maar van binnen hoorbaar is dus dat vond ik minder maar ja het is Japans en dan is het wel weer goed omdat wij het niet begrijpen omdat het van een andere cultuur is en zij alles rauw opeten waar wij helemaal niet bij kunnen met ons verstand op de haring na dan. Wat wel heel mooi is dat is dat de film begint in een metro die in een tunnel rijdt maar dan in die tunnel gefilmd, dat hij op je afkomt zeg maar, wat volgens Nico, de vriend van mijn moeder, een verwijzing is naar de rectaliseerscene in Last Tango In Paris, maar dan vanuit Japans perspectief.

Het wordt eigenlijk vanuit de anus gefilmd, wat verrassend is. De muziek maakt ook een hoop goed. Nou ja, wat moet ik er verder over zeggen. Mooie, beetje trage film en wel heel Japans zeg maar, maar hij is daar ook gemaakt dus wat wil je. Veel ophef over de site hookers. Zou een pornosite zijn.

Als je een broodrooster wilt kopen kijk je eerst in de consumentengids, je leest welke de beste is en koopt dan een ander, en op hookers. Ik wil die hele discussie buiten hookers. Ik nodig hierbij iedereen die dit stukje leest uit om het hetzelfde te doen.

Deel je ervaringen met andere hoerengebruikers. Misschien kunnen we er een hoerenring van maken. Dit is mijn voorlopige database. Alle recensies zijn in de zo karakteristieke hoerenrecensenten stijl geschreven. Natasja op het van der Swindeplein Van afstand een natural maar van dichtbij toch Betuwe Confiture in haar tieten wat jammer was maar wel lekker geil voor de liefhebber. Lekker bijtertje in bed maar wel ruim in haar kutwerk zittend dus eigenlijk alleen wrijving door standje 54, De Hete Bever Op Zijn Zij.

Verder ook weer ontzettend klaarkomend op mijn befwerk wat ze van grote klasse vond waarin ik haar geen ongelijk kon geven want leer mij beffen. Niet voor niets noemen ze me Koning Bef De Eerste, maar zeker een aanrader dus, maar wel even goed die washand er overheen want er wil nog wel eens cumcummerklever van je voorganger aan haar mutsdons zitten. Karin van Frederik Hendrik straat, vierde raam rechts en dan naar boven kijken Karin is van haar zelf vreselijk geil en doet dit meer als hobby dan als beroep zegt ze en bij mij was dat zeker het geval want ze wilde er eigenlijk geen geld voor zo goed vond ze me maar daar stond ik op want dan krijg je scheve gezichten.

Is ook in voor double dutchen en Tosti Lul-Kaas werk, maar dat vind ik niks, dat je steeds met je zak tegen de behaarde zak van een ander aan hangt dus dat deed ik niet. Karin kan lekker pijpen met ogen als stuiters.

Alsof je Bambi of een hoofdrolspeelster uit een Japanse tekenfilm in haar mond neemt wat heel fijn kan zijn voor de liefhebbers.

Middelmatig neukertje maar wel lekker veel geluid en veel toneel in dat bed. Vier keer uit haar doos geflikkerd omdat ze kramp in haar kuit kreeg en dat had ze alleen met mij zei ze door de enorme spanning die ik veroorzaakte zei ze. Verder condoom omdoen met mond raad ik af want dan ben je vier uur verder. Kan je net zo goed je vleeswaren bij de slager met de mond laten verpakken ben je eerder thuis.

Dat waren ze voorlopig even. Volgende maand meer, onder andere Magic Rita met haar blauwe hondenaars en dat ze graag over vertelt hoe het is gekomen , dat stuk vlees wat er naast hangt. Het eerste wedstrijdverslag staat hierrrrrrrrrrr Waarom zou je daar doorheen willen rijden?

Blijf eens thuis en knap je gribusbuurt op i. Ik denk dat de krankzinnige Hollandse Thai die een paar dagen geleden een Zaanse buschauffeur neerstak ongewild een trend heeft gezet. De dader was bekend in de buurt want hij duwde zijn eigen stront bij de buren door de brievenbus.

Daar kenden ze hem van. Ze waren eigenlijk al aan hem gewend. Hij deed het op vaste tijden. Maandag de oneven nummers en dan steeds oplopend. Ze rekenden er al op.

De Gekke Thai kreeg soms de behoefte om iets weg te geven, maar ja, geen geld. Een goed mens, deze oorlogsveteraan. Hij stak zich zelf ook soms even kort in brand als iemand de vertrektijden van de bus probeerde te lezen, om ze even bij te lichten. Best een goede kerel. Alleen wat extreem in zijn uitingen, maar dat is Thais. Zo makkelijk om over hem te oordelen. In Thailand geef je iemand een kopstoot en spuug je in zijn bier als je tevreden bent. Dat is het fascinerende van andere landen vind ik.

In Noord Spanje moet je bijvoorbeeld met een servet boven op je hoofd en met zwetende oksels op de bediening gericht heel hard gillen dat je geil bent en wilt neuken als de je de rekening vraagt, maar in Chinaland en Japanland daar is het weer heel populair om een kat goed te martelen voor je hem opeet. Noemen ze Tie Foes Vorje. In Nederland gaan we zo spastisch om met andere gewoontes.

Ik ben daar zelf heel makkelijk in. Ik probeer te connecten met andere culturen. Ik ga vaak naar de Albert Cuyp markt en dan schop ik iedere Pakistaan die probeert af te dingen vol op zijn ballen want dat zijn ze zo gewend. Kan je wel weer heel moeilijk uit gaan leggen dat we hier in Nederland zijn, maar dit werkt veel beter, de lichaamstaal van die mensen zelf spreken.

Vol op die zak en dan weten ze: Dus als jij als marktkoopman zegt: Die hebben daar goed huisgehouden hoor, die Belgen. Moesten al die Kongolezen bij elkaar komen en dan moesten ze op het dorpsplein zes uur achter elkaar naar een tape van Eddy Wallie luisteren.

Niemand die er naar hem keek, hij was Foei Jong High. Iemand riep, een strip te kort, messteek, darm. Denk goed na naar welke Thai je gaat, denk niet blauw, denk niet geel, denk niet Ikea, maar in de kleur van je haar, maar in de kleur van je haar.

Frank Boeijen doet overigens geen theatertournees meer. Hij wil het nog intiemer. Komt bij je in de keuken optreden terwijl je voor zes man boerenstamppot aan het maken bent. Hier Frank, handjes uit de mouwen, bak jij dat vlees eens wat aan. Veder vond ik gisteren het commentaar van die crocodile hunter, in eigen land onder vuur omdat hij zijn kind van 7 maanden vlak bij een krokodil hield, erg goed en erg raak.

Geconfronteerd met de verontwaardiging antwoordde hij dit, steeds met zijn gezicht een centimeter van de camera: En gelijk heeft hij. Hij was er als laatste in Nederland achter gekomen dat hij een Grappig Homomens was. Verslagenheid bij zijn drie vrouwelijke fans. Hij moest het allemaal even alleen verwerken in een vakantiebungalowtje. Vrij intieme details waren er naar buiten gesijpeld. Er werd steeds hardnekkiger gefluisterd dat hij aan Dewi indertijd had gevraagd of hij haar Willem mocht noemen.

De mongolen achter in de bus hielden nog evenveel van Jamai. Misschien zelfs nog wel meer. Er werd luid gezongen en gescandeerd.

Hopla, daar vielen ze al weer in het volgende Jamai momentje: Ik bracht een stukje seksuele bewustwording onder de gehandicapte medemens. Was best moeilijk blijkbaar om daar waardig mee om te gaan. Ik ging deze medemensen leren om respectvol iedere geaardheid te accepteren. Ook Jamai verdiende een plekje onder de zon. Aangekomen bij het huisje aarzelde ik even. Ik kon ze dit keer eerst even in de bus laten. Maar de opgekropte geilheid die aan de binnenkant van het carrosserie afdroop was me bij Bauer minder goed bevallen.

Ik keek over mijn schouder naar achteren. Vier mongolen zaten elkaar lusteloos af te trekken. Die bovendruk was er al van af. Ik ging het gokken, gewoon weer lekker met zijn allen voor de deur staan.

Samen uit, samen thuis. Ik sprak ze nog wel even toe, voordat we het tuinpaadje opliepen. We gaan zo aanbellen bij Jamai. Stil stil, luisteren, we gaan aanbellen bij Jamai, maar Jamai heeft het een beetje moeilijk want hij is een beetje in de war van alles enzo want hij is nog jong en dan moet je toch maar meteen meedraaien in dat mediacircus, nou ja, ik hoef jullie niets te vertellen, jullie kennen dat als er bonte avond is en je voelt opeens allemaal warme ballen confetti van vlees door je buik naar je plasding zakken als de schoonmaakster van afdeling 6c zich bukt om iets op te rapen, maar dat heeft hij dus met mannen.

Daar zat ook weer wat in. Tot mijn stomme verbazing deed Jamai zelf open. Ik had eigenlijk zijn moeder verwacht of een afgezant van de stichting Verborgen Homo Correlatie. Nu stond ik opeens met 16 nog nadampende mongolen voor zijn neus. Ik moest iets gaan zeggen. Leuke bril was geen optie. Als iemand hem verdient dan ben jij het. Maar we zijn hem kwijt. Deur open en hopla, weg prijs.

Rolde zo de snelweg op, de Gouden Anus, op een sokkeltje. Staat nu bij iemand anders op zijn nachtkastje. Ja, sorry, maar vertel eens, al een beetje gewend, homo? Ik gebruikte een techniek die nog niet zo gebruikelijk was.

Om de acceptatie te versnellen moet je de homo in kwestie ook steeds zo noemen, tot het langzaam doordringt: Dat zou je altijd zien. Moesten ze opeens allemaal. Vond hij goed, maar daarna moesten we weer weg want hij wilde alleen zijn.

Jamai en ik zaten in de kamer wat over boter te praten toen de eerste mongool, Bennie, binnenkwam. Broek op zijn schoenen. Of de homo even zijn laatste plasdruppeltje af kon vegen. Alle zestien, lul in hun hand. Jamai keek mij hulpeloos aan. Ik knoopte mijn gulp open. Kwam allemaal door Frans en Jamai. Ja, het deed me iets, Frans Bauer die speciaal voor het Nederlandse volk zijn kerstfeest al op 15 december had gevierd, zodat de montage er nog een geinige kerstspecial van kon kneden.

Alles voor de fans en de sponsor. Dit kerstfeest werd dan ook mede mogelijke gemaakt door Mora, die binnenkort met een speciale Bauer frikadel komt, gemaakt van vermalen mongolen. Op iedere frikadel een stukje tekst van Frans. Vrij kort daarna kwam het nieuws dat Jamai toch liever geen vleeskutjes van Mora neukt. Heeft Mora overigens al klaarliggen, voor het geval Bauer ooit met een coming out komt. Rectaaltjes, een makkelijke horeca wegeter met in het midden een paarse ster.

Eigenlijk, en dat kwam heel spontaan dat idee, wilde ik nu eens niet thuis blijven zitten en er een lullig stukje over schrijven, maar ik wilde allebei deze mannen persoonlijk bedanken voor dat mooie, oprechte warme kerstgedrag. OK, er waren ook slachtoffers. Dewi, de ex van Jamai, die stond nu al zestien uur huilend onder de douche haar doos te wassen met een mengsel van yoghurt en blauwzuur, maar toch, eerlijkheid, daar ging het om deze kerst.

Die boodschap was duidelijk. Ik wilde ze in mijn armen sluiten. Bauer deed voor iedereen open dus dat was geen probleem en ik had thuis nog een opengewerkte countrybroek en wat oude boter liggen, dus Jamai verrassen moest ook lukken. Ik nam toch maar het zekere voor het onzekere en besloot af te reizen met achttien mongolen. Kwam je toch even wat lekkerder binnen bij zo iemand. Beetje leven in de brouwerij en als het gesprek even stil viel kon je zeggen: Of ik ze niet alle 74 mee wilde nemen.

Dat paste helaas niet in mijn gehuurde volkwagenbusje. Ze konden er best achttien missen een dagje. Ze zouden me de luidruchtigste meegeven. Lastig sturen, met achttien mongolen achter in een bus. Ze vroegen best veel aandacht. Af en toe, als het geloei achterin me te gek werd remde ik even kordaat en lag het hele stel voor oud vuil boven op elkaar voor in de bus. Samen zingen, dat had ook wel iets. Ja, de sfeer zat er goed in.

Na een uurtje werden ze onrustig. Ze wilden hun shot Bauer hebben en snel ook. Gered door de bel. Daar had je het huis van Frans. Ze hadden niets te veel gezegd.

Voor een zigeuner woonde hij leuk. De mongolen achter in de bus hadden inmiddels ook in de gaten gekregen dat we op de plaats van bestemming waren aangekomen. Ik liep naar achteren. Gemompel in de bus. Wanhopige koppen tegen het raam aan. Een stofwolk en veel geluid, een handgemeen vlak voor de voordeur, iemand die door een barbecue heen viel en uiteindelijk herhaaldelijk aanbellen. Met zijn allen probeerden ze hun mond voor het speakertje van de huistelefoon te houden.

Of hij thuis was, luidde de vraag. Achttien mongolenkopppen op een halve vierkante meter voor een beveiligingscamera. Frans moest ze binnen op zijn videoschermpje in een keer allemaal kunnen zien,dat kon niet anders.

Ik was iets dichterbij gekomen. Ik hoorde Frans mechanisch antwoorden. Sorry, zet maar buiten de cadeaus, dank jullie wel. Hebben we het opeens hoog in ons bol of zo? Is meneer te goed voor mongolen? Gaan we opeens alleen nog maar voor mensen met het juiste aantal chromosomen optreden? Aan wie heb jij je succes te danken? Precies ja, aan alle mongolen en zieke mensen in Nederland en die willen ook best in een huis met stromend water wonen, maar nee, meneer heeft het te druk met vreten, schande.

Daar had ik dan wel weer gelijk in vond hij. Hij kwam even naar de voordeur. In het echt was hij veel langer. Twee meter tien, maar dat zag je op de tv helemaal niet. Die mongolen schrokken zich ook de tyfus. Ze wilden er eerst niet aan. Ze dachten dat het zijn broer was. Pas toen Frans wat zong drong het tot ze door.

Hopla, daar ging hij in de lucht, als een veertje. Frans werd door een andere groep in triomf door de tuin gedragen. Afleiden moest ik ze. Hoe kreeg ik ze in godsnaam weer in dat busje. Pang, deur in het slot. Ik hoorde onmenselijke geluiden toen ze merkten wat er aan de hand was. Het busje bewoog gevaarlijk heen en weer.

Hun gezichten drukten tegen het raam. Ziedende en bloeddoorlopen ogen. Ja, ze waren helemaal klaar voor hun ontmoeting met Jamai. Ik merk nu al dat er zware druk wordt uitgeoefend op de deelnemers. Dat lijkt me een goed teken. Die jury live de waarheid zeggen is nog steeds het hoofddoel.

Met name Kaagman en Henk Jan gaan er aan geloven. Ik weet van hun allebei iets waar ze niet blij mee zullen zijn als dat live voor een miljoenenpubliek bekend wordt gemaakt.

Als de live uitzendingen beginnen meer nieuws op deze plek. Alles wat ik hier nu zeg zou tot ontdekking van de fake-deelnemers kunnen leiden. Ik had op deze plek natuurlijk weer als margecolumnist kunnen gaan zeuren dat Kaagman zelf vroeger nog geen noot recht vooruit kon zingen en dat haar roem vooral is gebaseerd op twee dikke tieten in een blauw leren pakje.

Ik had kunnen zeggen dat Henk Jan   een stuitende egotrekker is die zo weinig van muziek houdt dat hij het als een wetenschap beschouwt. Veel leuker is het als dit, voor een miljoenenpubliek, live in de uitzending tegen hun wordt gezegd.

En als het aan mij ligt gaat dat gebeuren. Hier het scenario, dat tot nu toe zoveel beter loopt dan ik had kunnen denken. Twee mensen, een dochter van een goede vriend van mij en een perfect zingende jongen die ik ken deden op mijn verzoek mee aan de voorrondes van Idols.

Allebei in een andere stad. Ik kan niet zeggen welke audities het waren, want dan wordt het ingewikkelder om dit plan te laten slagen.

De bedoeling was dat een van de twee hopelijk door zou gaan naar de volgende ronde. Voor de goede orde, allebei hebben een dijk van een stem en komen helemaal uit het segment zelfverzekerd en hip. Ik was zo eigenwijs om te denken dat ik wist wat deze jury graag wilde zien.

En dat is meer dan uitgekomen. ALLEBEI zijn ze een ronde verder en het moet heel vreemd lopen als een van de twee niet doordringt tot de reeks finale uitzendingen. Het plan is om het spel zo lang mogelijk mee te spelen en om dan op een beslissend moment, als zoveel mogelijk mensen kijken, totaal onverwacht keihard de waarheid te zeggen over de walgelijke zelfingenomen jury.

Het is live, het is onmogelijk om te knippen etc. Voor zeker een paar seconden zal de jury live zwaar door de mangel worden gehaald. Mijn deelnemers hebben allebei beloofd dat als het zover is zij zich alleen maar weg laten slepen door bewaking. Zij zullen hun tekst tegen de jury blijven zeggen tot ze worden verwijderd. Allebei de deelnemers geven niets om roem en staan volledig achter het plan.

Het wordt hoog tijd dat deze ballon live wordt doorgeprikt. Eventuele boetes wegens het niet nakomen van een contractuele afspraak voor de lopende televisie uitzendingen zal door mij worden betaald.

De reden dat ik hiermee naar buiten treed mag duidelijk zijn. Ik wil de jury van Idols weken lang achter elkaar hetzelfde laten voelen als wat zij goedwillende auditiegangers ook hebben laten voelen: Voor gans een volk op je nummer worden gezet als entertainment, ik doe eigenlijk niets anders.

Alleen zal er nu om de jury worden gelachen en zullen de woorden nog harder en raker zijn. Ik zal, als het dit   project niet in gevaar brengt, jullie op de hoogte houden.

Alle twee mijn deelnemers zijn nog in de race. Er moet ergens een gat in de ozonlaag zitten waardoor de waanzin wordt versterkt. Jutta kon winnen omdat Judge naast haar zat. Van die lachende kippenvleugel met gebit had iedereen gewonnen, zeker als het aankomt op karakter en niet op het oplossen van puzzels. Daar liet Iona het goed liggen in de strijd om de tweede plaats in de finale. Heeft waarschijnlijk nog moeite met de Nijntje instappuzzel van twee stukjes.

Judge in de finale, ik wilde het niet , ik wilde het niet. Vreselijk om te zien, de omslag bij die jongen. Judge is deze Robinson alleen maar die goedlachse boywonder geweest als het goed met HEM ging. Opeens weer praatjes voor tien. Als je er aan de voorkant een stukje eten in stopte begon een paar minuten later het Amerikaanse gelul al weer.

Fuck zeg, dat was iets voor mij geweest. Met een koekenpan naast hem en dan bij ieder Amerikaans woord, vlam, tefal laag achter zijn oor. Je sprak buitenlands, slaaf.

We zitten hier op een Nederlandstalig eiland. Wat denk ik ook wel goed had gewerkt is heel geforceerd de discriminatiekraan wijd openzetten. Tegen je natuur in een beetje prikkelen die jongen. Wachten tot hij uit de bosrand komt en vragen: Nog een blues geschreven onderweg, oom Tom?

Beetje psychologische oorlogsvoering, ja, hallo, het is een spelletje. Nu ja, mogelijkheden te over. In de studio had je er gewoon mee door kunnen gaan. Met een moeilijk woord noemen we dat ook wel studio. Ik vind wel, eigenlijk, eerlijk zijn, dat Jugde een wat teleurstellend kledingadvies had gekregen voor de live uitzending. Blijft een leuk element. Jutta, die op het eiland zelf nog het meeste weg had van een stervende loopvogel zag er nu opeens uit als een vrouw met tieten.

Ray zag er uit als een man met tieten. Niet helemaal mijn look. Was, windkracht 11 of niet, in zijn open Porsche naar de studio gekomen en wilde niets aan zijn haar laten doen. Judge zag er uit alsof hij erg zijn best had gedaan.

Robin was wel weer goed. Had zes keer een schot hagel door zijn haar laten schieten en had toen snel een witte dwangbuis met losgeknipte mouwen aangedaan. Had hij nog liggen van zijn vorige opname in een psychisch verpleeghuis. Hij was er niet.

Ik geloof er ook geen ruk van. Ik weet bijna zeker dat men hem niet in een live uitzending wilde hebben. Dan word je gek. Iedere keer als hij aan het woord komt zapt iedereen weg omdat je net zo goed, qua begrijpelijkheid, naar Radio Vrij Friesland kan gaan zitten kijken. Het is een ongeleid projectiel, die gek.

Op zeker dat hij alleen maar over zichzelf had zitten lullen. Zag je ook aan zijn motivatie. Zo graag had ik gezien dat die egocentrische dwerg live met een korte ruk van zijn baard was ontdaan. Niet Giovani, die tijdens de reguliere proeven als een eekhoorn door bomen heen sprong, triatlons om het eiland heen sportte etc, maar toen het er op aankwam niet recht op een plankje kon blijven staan.

Hij kon het niet geloven. Een moment van onoplettendheid en hij was weg. Onbegrijpelijk vond hij het. Dat een vrouw beter presteerde dan hij, dat was dan weer een gedachte die NIET bij hem opkwam.

Als hij verliest komt dat omdat HIJ een fout heeft gemaakt, niet omdat de ander beter is. Jutta, de opportunistische berekenende twijfelaar, die steeds die mensen als vriend koos die iets voor haar konden betekenen, die zou ik liever niet als huisarts hebben. Vliegt alle kanten op. Waar hebt u pijn.




Zaadkut gigolo friesland

  • Overdag op kantoor de mond vol hebben over heerlijk mannelijk zweet. Ik vind wel, eigenlijk, eerlijk zijn, dat Jugde een wat teleurstellend kledingadvies had gekregen voor de live uitzending.
  • Alles voor de fans en de sponsor.
  • 863

Zeiknatte kut milf anaal geneukt


Maandag bestelle, en woensdag in huis uit de UK?? Show this post Die Mudd is gepriegel zei je, ik ben er zeer content mee: Show this post burpie Maandag bestelle, en woensdag in huis uit de UK??

Maandagavond 10 uur he, ja met Tracking voor 5 pond. Terwijl ik al weer 3 weken op pakketje wacht van juno. Show this post Hoest met die McAfee? Show this post geen zin in nu. Show this post Vrouw zoekt bierbuik en harige borst http: Show this post burpie ons Ga jij! Show this post Spreek voor jezef "Schril contrast".

Show this post Jaja We hebben hier op Ogs sportschooltypetjes. Show this post eg wel hoe komen ze anders boven ;. Show this post Sorry, the item s below are now unavailable.

You have not been charged for this order. Show this post weer opnieuw beginne. Show this post burpie Vrouw zoekt bierbuik en harige borst Daarom heb ik nog geen wijf!! Show this post heb meer trek in een koud biertje dan een koud wijf. Show this post burpie heb meer trek in een koud biertje dan een koud wijf aha nu snap ik ut Har Show this post daarom ook bali kenne ze ff ontdooien.

Show this post razors Daarom ook bali kenne ze ff ontdooien LOL!!! Show this post Ach Zout in d'r naad. Ken ze daar weer over zeike.. Show this post razors daarom ook bali kenne ze ff ontdooien en niet onbelangrijk.. Op Bali schenken ze zo ongeveer het koudste bier wat ik ooit heb gehad.

Trekken ze de pijpjes zo uit de vriezer vandaan! Show this post Hoere voor , Show this post Damn Show this post burpie en niet onbelangrijk.. Lekkere warme wijven Sjonnie ;. Show this post Grijp ze! Show this post Op naar Bali, bij onze aankomst hotelletje FLAMBOYAN genomen, niet te duur en toffe sfeer, bij aankomst een massage laten komen, niet veel soeps voor rp met neuken er bij maar niet voor herhaling vatbaar, we wisten al snel dat we het in de uitgang moet gaan zoeken of gewoon in de winkeltjes.

De meeste meisjes op Bali zijn te versieren maar vergeet niet dat het overgrote deel hindoe is en die sla je wel aan de haak maar alvorens je ze een vaste relatie beloofd duik je er niet mee in bed hoor, een snelle wip kan Je met een balinese wel vergeten maar ik heb de hindoes ginder enorm leren respecteren, toffe mensen met een gouden karakter, echt super, heb dan ook geen moeite gedaan om ze tegen hun principes het bed in te krijgen alhoewel er toch eens eentje bij mij blijven slapen is maar verder dan kussen en tasten zijn we niet gegaan, zou ze trouwens ook niet gewild hebben.

Dus als Je op jacht gaat voor een snelle wip moet je een Javaanse of lombokse hebben he, meestal herken Je ze aan de iets meer sexy outfit of hogere hakjes, dan heb je al veel kans dat je prijs hebt en natuurlijk in de uitgang leguan street, double six, jl danapuria weet niet of dit juist geschreven is. De tweede avond van ons verblijf op Bali zijn we s nachts naar een of andere keet gegaan in Sanur, daar werden ons wel een veertigtal meiden voorgesteld, een echte vleeskeuring, niet mijn ding, waar is de sport dan, hebben we ook maar een keer gedaan, een Javaanse meegenomen voor voor de nacht, die heeft me wel een super pijp gegeven maar voor de rest niks speciaals, hebben we nadien ook niet meer gedaan, mijn maat was iets tevredener over zijn date maar wilde het toch ook niet meer doen.

S anderendaags een beetje gewerkt waren er hoofdzakelijk voor business en hebben er een zaak opgestart, dus moeten we snel terug he hihih en na het werk Kuta bugar massage binnen, weer zo een vleeskeuring, achter glas moet je uit een hele reeks meiden kiezen en de nummer dan doorgeven, ik koos een nogal kleine meid met een heel lief gezichtje, tijdens de massage vertelde ze me dat ze half balinese en half Javaanse was en moslim, had er een leuk gesprek mee voor zover haar engels dat toeliet en we lachten eigenlijk wel wat af, ze vertelde me dat ze gek was van mijn blanke huidskleur en haar op mijn borst en Pijpen was wel niks, een mondje dient enkel voor makan eten in indonesia het zijn eerder uitzonderingen die pijpen, althans dat is mijn ervaring en heel weinig die als ze het dan al doen graag en goed doen heb op mijn maandje indonesia er toch een twintigtal in bed gehad en daarop gebaseerd schrijf ik dit, wat zijn jullie ervaringen?

Enkele dagen later eens zwaar uitgeweest, eens goed aan het zwieren zijn we de Embargo ingesukkeld en daar kan Je niet anders dan prijs hebben jongens, op een half uur tijd had ik toch een keer of contact en mijn maat ook, uiteindelijk een toffe meid die heel sensueel kon dansen beginnen mee flirten, ze bleek ida te noemen en van Lombok te zijn, eventjes mee gebabbeld en ik deed haar het voorstel dat ze ofwel een prijs voor een nacht moest geven ofwel dat ze morgen met me mee kon naar Java voor een week om te werken en daarna naar gili trawangan eilandje van lombok voor te feesten, dat zag ze blijkbaar wel zitten en ik ook want ik wilde perse beetje indonesisch leren en de audio vaginale manier is nog altijd de beste he.

Zij is in totaal 8 dagen bij mij gebleven en heb me er goed mee geamuseerd, goede sex, een echte grilfriend ervaring, nadien de laatste dagen op Bali heb ik weer met haar afgesproken maar ik wou me niet vastpinnen, op Java ook nog enkele toffe dingen meegemaakt maar daar ga ik hier niet over leuteren maar bij Java het was in semarang schrijven. Ida heb ik op het einde van de acht dagen rp gegeven maar ondertussen ook beetje geshopt met haar en ze verbleef in de beste hotels wat ze ook wel leuk vond, heb nog steeds contact met haar en zij was de basis van mijn indonesisch gebrabbel hihhi, ben later nog terug op bali, er komt vervolg Greets.

Show this post Hoi, Ben zojuist terug uit Bali. Was voor de 2e keer Vriendin was mee, maar wist haar met het smoesje dat ik een massage nam steeds achter te laten in het hotel. Telkens als je over jl. Nou dat wilde ik wel en achterop de scooter via wat zij-straatjes gebracht naar een beauty-salon en spa. En daar aangekomen heerlijke mooie balinese dames. Na wat prijsonderhandelingen naar het kamertje en werkelijk een heerlijk uurtje gehad.

Na een pijpbehandeling en orgasme, een heerlijke massage door Ayu en vlot naar de 2e keer. Hierbij heb ik heerlijk van achter mogen nemen. In gebrekkig engels aangegeven wat ik wilde en voila het was heerlijk. Een paar dagen later teruggegaan en een triootje gedaan.

Was voor de eerste keer, maar zeker niet de laatste keer!! En bij terugkomst in het hotel Ik ga zeker terug naar Bali! Show this post jan. Show this post Ayu, 26 jaar Bali, is al twee keer bij me langs geweest. Ik kwam haar tegen op Date in Asia. Al tijdens de emailconversatie maakte ze opmerkingen die duidelijk maakten dat er meer in het vat zou zitten.

Ayu wond er geen doekjes om de eerste keer, voor de daad informeerde ze naar de prijs. Lacherig vertelde ik haar dat ik in Thailand zo'n baht gaf voor ST, wat neer komt op zo'n K op Bali. Niets douchen vooraf, gelijk aan de slag. Ayu begon me heerlijk te pijpen, rimmen, ballen zuigen etc. Deze meid houdt duidelijk van het orale werk, hoewel ze zichzelf niet liet beffen. Af en toe nam ze pielemans bijna geheel naar binnen, langs haar tandjes oei oei Na een tijdje hemels gepijpt te zijn vond ik het tijd worden voor een interne verkenning met mijn peniscoop.

Ayu liet ze heerlijk naaien. Die meid geniet duidelijk erg van sex, het gekreun was niet van de lucht. Ze vertelde me twee keer klaar gekomen te zijn alvorens ik mijn witte jongens naar buiten spoot. De eerste keer spoot ik mijn nieuwe Sayang in haar mondje, de tweede keer op haar bevallige buikje. Helaas wilde ze niet op zijn hondjes, het genot was er niet minder om.

Zeer tevreden gaf ik haar K na afloop. Uiteraard deed ik haar ook uitgeleide uit mijn hotel. De security kreeg 20K zodat Ayu haar ID weer netjes terug kreeg. Ze blijft me bellen, maar ik denk dat ik nu toch echt weer even verder ga kijken.

Voor je het weet ben ik verslaafd aan de sex met haar. Show this post Zo net terug uit Bali was er niet zo druk maar dat is gewoonelijk in november.

Ook toen ik s,nachts uit ging. De eerste keer dat ik uit ging scoorde ik gelijk een oude bekende dame van mijn vorige vakantie en dat was in de disqotheek double six, haar naam was Heny. Deze dame naar mijn hotelkamer genomen en een prima nacht gehad met haar. Heny is een dame van 24 jaar en komt uit Java.

Ze kan nilfiksen als geen ander en de sex was ook meer dan uistekend. De volgende dag met haar afgesproken, eerst even ergens gegeten en toen weer lineaal recta naar mijn kamer gegaan. Tjonge de 2e keer was nog beter dan de 1e keer, ik werd helemaal uit gewoond. Even een paar daagjes rust gehouden. Nou ik een heleboel lokale mensen van het eiland ken heb ik ook aan een paar lokalen gevraagd voor een middeltje wat je potentie omhoog schroeft.

Buiten de viagra die je wel in elke aphotheek kan kopen hebben ze me herbal extract aan geraden genaamd Mantic. Als je op meidenjacht gaat neem je 2 van deze pillen in en gegarandeerd dat pielemans na een uur bij een eventuele aanraking van een dame fier en knoerhard gaat staan.

Met deze wetenschap ging ik weer stappen in Semniyak, een paar gelegenheden bezocht en me te goed gedaan aan de vele long island tea ben ik maar weer in Club double six aan geland. Er stierf er van de jonge meiden. Ik was in de moed van de drank en van de pillen die ik alvast had ingenomen. Nou de ene na de ander nachtvlinder kwam naar me toe en ze gingen met me praten en raakten me meestal ook aan. Nou beste mensen ik had al gauw een knoerharde staaf in mijn broek.

Het was maar goed dat ik op een krukje zat. OP een gegeven moment kwam er een jong uitziende klein meisje bij me staan die me ook aansprak. Je kan haast geen goed gesprek voeren vanwege de harde beat van voornamelijk house-music dus het was dat ze met haar mond tegen mijn oor moet zijn om wat te zeggen. Ze heette Iloe, ze was 21 jaar en ze was Balinese, wat een zeldzaamheid is in het circuit. De meeste Lontehs bijnaam voor de dames komen van Java.

Nou een rustiger plekje op gezocht en met deze dame gaan praten. Ze vroeg of ik met haar mee ging naar mijn hotelkamer. Je moet altijd van te voren de prijs af spreken eer je een dame mee neemt. Heny kostte me RP en dat is ongeveer 27 euro. Iedereen heeft zijn blik nu op Amos gericht. Het wordt weer stil bij heldere ochtend. Alleen Toots maakt nog geluid en plots ook de BlackBerry van Antoine. Hij grabbelt het mobiele ding vast. Duwt op enkele knopjes en leest dan zoals iemand die voor het eerst een liefdesbrief ontvangt.

Van dat intermezzo maakt iedereen gebruik om nog iets in te schenken of op zijn bord bij te vullen, gelijk wat, gelijk hoe en gelijk welke hoeveelheid. Buck draait Maaslands kruidenzout in zijn koffie. Joris schrijft in zijn zwart schriftje 'Engelentrompet' en onderlijnt het hele woord drie keer en schrijft ernaast, alkaloïden, verlammend voor centrale zenuwstelsel.

De apotheker in hem komt weer tot leven! Margaretha tuurt naar Amos die zenuwachtig een derde of zelfs vierde vers kopje Maaslandse kruidenthee maakt, terwijl ze tersluiks naar Antoine kijkt. Leon zijn blik is onafgebroken op Antoine gericht. En die springt plots op en roept dat horen en Toots vergaat, Ze komt eraan, ze komt eraan! Mama Mia, ze komt, ze is, ze Kijkt hij met tranen in de ogen naar Leon die mild knikt en Antoine in zijn arm knijpt.

Wie, probeert Joris te weten te komen. Veerle natuurlijk, schreeuwt Antoine een tweede keer en de blijdschap is overduidelijk. Buck draait zijn hoofd zoals een uil die iets hoort en Leon lacht nu ook naar Amos, Dat is een mooie verzameling kruiden voor de onvoorspelbare Maas Amos, dat is een prima keuze, gaat hij hartelijk verder, Die hadden we hier inderdaad nog niet. Amos kijkt verbouwereerd naar Leon, dan naar Antoine en dan naar iedereen.

Hij staat precies alleen op de wereld en hij voelt zich als een astronaut die losgeslagen is van zijn ruimteschip en steeds verder en verder weg in de ruimte drijft. Hij wil zijn glas thee grijpen, maar ook dat dobbert als het ware verder en verder van hem weg. Wat gebeurt er, suist er door zijn hoofd, zijn stem gedrenkt in Maaslandse volksaard. Hij bevindt zich nu midden in een kudde konikspaarden en gallowayrunderen die hij vanmorgen zag grazen aan de oever van de Maas.

Hij wil gaan lopen, maar zijn voeten worden opgezogen door de zompige ondergrond van een blauwachtig bewegwijzerd wandelpad. In zijn neus kietelt een kleurrijk kruid. Niemand heeft nog belangstelling in hem en hij ziet hoe iedereen rond Antoine geschaard is die nu al voor de derde keer het sms'je van Veerle herleest, Lieve Toine, ben niet in Lille geraakt, in Kortrijk rechtsomkeer gemaakt, moest plots naar Keulen, problemen met callgirls;- hele nacht gewerkt, neem een xtceetje en kom dan snel, maak bedje maar klaar XX X.

Margaretha lacht eveneens opgewekt en haar blik gaat op en neer Amos en Antoine en ze twijfelt of ze toch niet té veel 'gevlekte scheerling' in de thee van Amos heeft gemengd want ze herinnert zich maar al te goed de scheerling-beker van Socrates. Hoofdstuk 7 van Hotel Strauss.

Behalve Margaretha en Antoine heeft iedereen zich opgemaakt voor een korte natuurwandeling in het natuurgebied Kerkeweerd om nadien een fluistertocht te gaan maken met de Maaslandse fluisterbootjes over het water van de Oude Maasarmen.

Iedereen heeft een lunchpakket meegekregen en Buck draagt een extra zakje versgeplukte appelen uit het rijke Haspengouw, meer specifiek van appelboer Jeroen uit Kortenbos, die wekelijks Hotel Strauss voorziet van geurig fruit en honing. Het is algemeen geweten dat in Limburg de verschillende regio's mekaar kruisbestuiven inzake kwaliteitsstreekproducten, maar in dit geval is Jeroen niet zomáár een huisleverancier van Hotel Strauss.

Antoine leerde hem jaren geleden kennen via Nirakie, een boezemvriendin van Veerle, en Jeroen staat op het punt toegelaten te worden in de Orde van Antoine. Komaan, we zijn ermee weg, roept Leon luid. Hij leidt de karavaan kruidige avonturiers en ondersteunt Amos die nog altijd een beetje duizelt van zijn tumultueus ontbijt.

Leon knipoogt naar Antoine wanneer hij Amos aanport om door te lopen. Antoine legt zijn arm rond Margaretha en scheert met zijn lippen langs de hare en geeft dan een klopje op haar poepje. Een signaal om de activiteiten in het hotel weer aan te vatten. Antoine haast zich naar de balie en ruikt nog eens hartelijk aan de witte fresia's die zopas geleverd zijn.

Drieënveertig stuks, de leeftijd van Veerle, Nirakie en straks ook Margaretha als ze weer stiekem verjaart, én uiteraard ook van honderdduizenden andere vrouwen, maar geen een van allen zo mooi en zo belangrijk als de drie vriendinnen-vrouwen van Antoine.

Na aankomst van Veerle in het hotel, zullen ze met hun drietjes de groep in De Koetsier vervoegen. In deze typische Maaslandse L-boerderij kunnen ze dan een heerlijke kruidenthee genieten. Opgewekt legt Antoine een ceedeetje van Joaquín Rodrigo in de lader, Fantasia para un gentilhombre, een lievelingetje van hem als hij opgebeurd en vrolijk is. Margaretha ruimt de ontbijtkamer op en neuriet mee met de beheerste gitaartonen van de laatste van de grote Spaanse romantische componisten.

Antoine loopt door de gangen van het hotel, klopt op alle deuren en vergewist er zich van dat ze ook allemaal goed gesloten zijn. Daarna gaat hij naar zijn kamer en zet zich in de zetel aan het raam.

In de verte nabij de Maas ziet hij zijn kleurrijke gasten opgaan in het Maasland. Hij lacht zoals een vader naar zijn spelende kinderen. Margaretha heeft zich intussen in de keuken verschanst, waar ze een hele hoop pannenkoeken voorbereidt als toetje voor het avondmaal. In de kelder heeft ze reeds de sauna aangestoken en de bundeltjes reinigende en rustgevende kruiden liggen op een tafeltje erlangs en voor wie wil, liggen er ook Maaskeien klaar voor een onvergetelijke massagebeurt.

Een lievelingsrecept van Joris en Leon alvorens ze zich laven met wijn gevolgd door calvados. Alsof Antoine al de handelingen van Margaretha kan zien, glimlacht hij in zijn fauteuil, maar stapt daar toch weer uit om de lekkere geur te gaan opzoeken die zijn neus plots prikkelt. Terwijl hij zijn deur sluit, knijpt hij ook zijn ogen dicht om als zich als een blinde te laten geleiden door zijn neus. Met één hand voelt hij de muren van de gang en op de trap telt hij de treden. De richting wordt uigezet door de gezellige pannenkoekenlucht.

En zo ontdekt hij opnieuw zijn eigen keuken, maar als hij zijn ogen opent, vindt hij alleen een zwartgebakken pannenkoek in een oververhitte pan. Daarlangs een stapel van wel twintig uit de kluiten gewassen flensjes en een kom met nog beslag genoeg om er nog eens zoveel te bakken. Margaretha, probeert hij zacht, maar die geeft geen antwoord. Hij draait het vuur uit en schudt het hoofd. Nooit heeft hij Margaretha betrapt op zoveel onvoorzichtigheid. Margaretha, roept hij luider, Margaretha, hoor je mij.

Naar de balie, zegt hij in zichzelf en hij loopt zacht naar daar. Het muziekje gaat nog steeds, maar houdt natuurlijk op te bestaan als hij er is. Leon, ziet hij in het venster verschijnen, Wat heeft die te vertellen!

Maar Antoine is eerder ongerust over Margaretha. Hij blijft haar naam roepen en begint eerst traag, daarna sneller en sneller in alle vertrekken te zoeken. Hij rent buiten, schreeuwt nu meer dan roepen haar naam en bedenkt plots dat hij nog niet gaan zien is op haar kamer.

Weer binnen, slaat hij geen acht op het zoveelste sms-signaal van zijn BlackBerry en met drie treden tegelijk spurt hij naar Kamer 9, de naamloze kamer van Margaretha. De deur staat op een kier en er brandt licht.

Het bed ligt er als een puinhoop bij, de stoelen liggen om en de spiegel van de kast is gebroken. De badkamer is op slot. Antoine klopt en zijn stem galmt nu door het hele hotel. Hij aarzelt niet langer en beukt de deur in. Het barstende hout snijdt en kerft in zijn huid en hij wringt zich door de verbrijzelde deur om Margaretha uit het roodgekleurde water van het bad te halen. Neen, neen, neen, raast hij almaar door, terwijl hij totaal ontredderd het levenloos lichaam voorzichtig - een arm om de hals, eentje rond haar lenden - uit het water tilt.

Hij blijft schreeuwen, maar nu zoals een steppewolf die de volle maan moet torsen om te overleven. Ze heeft een gaatje in haar voorhoofd en er loopt nog een dun straaltje bloed uit. Haar ogen staan wijd open, maar de tijger in haar is dood. Haar kleren doorweekt en haar lippen bedekken het wonderbaarlijke mondje dat ooit zo betoverend open en dicht ging bij elk uitgesproken woord. Snikkend zakt hij door zijn knieën naast het bad, Margaretha op zich zoals ooit Maria daar zat toen Jezus van het kruis werd gehaald.

De BlackBerry laat weer van zich horen. Op de eerste verdieping hoort Antoine een deur dichtklappen. De BlackBerry maakt opnieuw lawaai. Blijft zorgen voor kabaal. Antoine legt Margaretha op de grond en zet een spurtje in. Hij grijpt zijn snuistermobieltje vast en opent het tiende bericht van Leon, Amos komt terug, ziek, let op! Antoine kijkt om zich heen en alles lijkt zo duister als de nacht. In het hotel is de zonsverduistering ingezet en in zijn hoofd dondert het onafgebroken, lichtflitsen belemmeren hem nuchter te denken en de beelden van het spierwitte gezicht van Margaretha met rode hindoepunt en een kwijlende zwarte Amospanter wisselen mekaar snel af.

Antoine loopt naar zijn kamer op de eerste verdieping, vertraagt even wanneer hij ziet dat de deur wijd open staat, maar stormt dan brullend met zijn vuisten vooruit naar binnen, grijpt onmiddellijk naar een beeldje in mahoniehout en draait dan lichtjes door de knieën gezakt rond zoals Toenga dat doet wanneer hij in de val is gelokt door een bende Neanderthalers. Twee schoten vellen hem onmiddellijk.

Antoine zakt kermend in elkaar. In beide schoenen is een gat waaruit nu bloed stroomt. Hij kijkt op en ziet in de deurstijl van de slaapkamer Amos staan. Die glimlacht en schiet nog twee keer. Nu worden beide knieën doorboord. Het wordt Antoine zwart voor de ogen en hij laat het beeldje en alle hoop om te overleven vallen. In een waas van tranen en verslagenheid, ziet hij Amos papier op zijn bed gooien en wanneer het een bergje van afval lijkt, steekt hij het aan.

Het vuur reikt tot aan het plafond. En de tentakels van het vuur grijpen gretig om zich heen. Amos komt in de richting van Antoine en schiet nogmaals in zijn richting.

Deze keer gaan de kogels door elk van zijn handen. Voor het geval je nog naar buiten zou willen kruipen, grijnst Amos. De slaapkamer staat in lichterlaaie. Het ga je goed Antoine, slaat Amos de deur hard dicht. Stervend opent Antoine zijn ogen zover hij kan en raaskalt voor hij de geest geeft, Zoals smeltende sneeuw liepen vader en zoon in mekaar druppelsgewijs tot alles water was. Antoine ontwaakt, giftig koortsig, zijn gezicht kletsnat van de tranen.

Zijn hemd doornat en zijn nekharen verstijfd van opgedroogd zweet. Hij hoort hard op zijn deur bonken terwijl buiten een merel het wereldberoemde Concierto de Aranjuez zingt.

De blijde herinnering gesmoord. Hoofdstuk 8 van Hotel Strauss. Nog een laatste slok Nepresso en Veerle grijpt haar kleine bagagekoffer beet en verlaat haar hotel Dorint An der Messe in Köln. Ze moet glimlachen bij het buitenstappen en haar knappe rij tanden wordt duidelijk zichtbaar als ze terugdenkt hoe ze gisteravond twee homo's in het Turks stoombad van het hotel zo gek heeft kunnen maken dat ze elkaar in volle hitte aftrokken tot er eentje zo rood werd als een kreeft.

Daarop had de andere hem in paniek buitengedragen tot grote ontsteltenis van de overige aanwezige hotelgasten die van de Finse sauna naar de hot whirlpool naar de ijsgrot naar het binnenzwembad, zelden naar het Turks stoombad flaneerden.

Natuurlijk schaarden ze zich allemaal rond het slachtoffer toen die aanstalten maakte om te stikken in zijn genot. Naakte vrouwen nog het meest keken niet alleen naar een hoop rood mannenvlees, maar bestudeerden ook de geweldige rode lantaarn van de gay-boy die niet misstaan zou hebben in de galerij van Salvator Dali in Figueras in Catalonië.

Lachend glipte Veerle langs de verzameling homo erectus heen en besloot haar wellness verder te zetten in haar kamer op de derde verdieping. Wow, Keulen, stad van de homo's. Stad waar ooit de eerste gay-parade van West-Europa plaatsvond.

Veerle komt er graag. In Keulen heeft ze het minst last van mannelijke testosteron. Maar zelden heeft ze er een man mee naar haar kamer genomen als toetje bovenop een vijfsterrenmenu. Maar in Keulen heeft ze anderzijds altijd de beste gesprekken met mannen.

Homo's zijn goede vertellers en hebben een aangeboren aandacht voor de vrouw. Ze kunnen vlot meepraten over de mode en hun kennis over de begeerten van de vrouw begint waar de Vagina Monologen ophouden. Heel wat vrouwen genieten zichtbaar van het gezelschap van homo's en nog het meest omdat ze zich nooit als lokaas voelen en niet moeten vrezen voor de laatste vraag van een gesprek 'Gaan we naar bed'.

Een beetje nonchalant gooit Veerle haar Samsonitekoffer op de te kleine achterbank van haar zwarte Porsche Carrera. Ze stapt in en op een mum van tijd laat ze de motor loeien.

Ze plaatst haar Ray Ban zonnebrilletje op haar puntig neusje en streelt het geschenkje op de passagiersfauteuil dat ze voor Antoine heeft gekocht. Ze denkt hem hiermee terecht te verrassen.

Het is een prachtige gedichtenbundel van Marc Pairon met de veelbelovende titel 'Ontbijt op bed'. De opdracht 'Wie mij liefheeft mag het lezen' van de bundel trok haar aandacht toen ze de schitterende woordenschat afgelopen week in de Passa Porta in de Dansaertstraat in Brussel vastnam. En het Openingsvers was hic et nunc Touch geweest, 'Haar voetstappen lopen haar naam. Ik hoor ze aankomen. Ze pinkt een traan weg want ze houdt zoveel van Antoine en tegelijk kan ze zijn vrouw nooit zijn.

Ze hebben het geprobeerd, jaren lang met de grootste hartstocht die twee verliefden kunnen dromen. De Tuin van Eden, het Paradijs, Heaven, ze zijn er overal geweest, maar uiteindelijk bleek hun liefde een onmogelijke liefde te zijn. Op een slechte dag zijn ze andere wegen ingeslagen, hij naar Hotel Strauss en zij naar Brussel, respectievelijk hotelier en modequeen.

Afscheid en ontmoeting en liefde wisselen mekaar dan oneindig veel af met evenveel perioden van stilte en soms een briefje of telefoontje uit de kosmos. Ach lieve Antoine Manguel de Keyser, prevelt Veerle hardop, uiteindelijk is hij toch mijn Meester geworden, Nu kom ik voor mijn ontbijt op bed! Ze duwt het gaspedaal diep in en scheurt zoals een fee in haar hemelkoets door de Deutz-Mülheimer Strasse de gay-stad uit.

Ze bekijkt zich van tijd tot tijd van kop tot teen en vraagt zich af of haar outfit wel de juiste is: Hoe lang is het ook alweer geleden, mijmert Veerle over haar oude vriend waarmee ze steevast een Nepresso ging drinken als ze Milaan, de modestad van Italië en de wereld, bezocht. De onomkeerbaarheid van de dood, daar kan Veerle uren over piekeren en met Antoine heeft ze er eveneens uren over gepraat. Ook in brieven kan het gemakkelijk over dit onderwerp gaan. Ook het boek 'Het uur van onze dood, Duizend jaar sterven, begraven, rouwen en gedenken', een turf van bladzijden van Philippe Ariès, heeft daar geen verandering in gebracht.

Alleen het boekje 'Dodendans' dat ze samen met Antoine ontdekte in het Koninklijke Museum voor Midden Afrika in Tervuren, heeft voor een ophelderende relativering over de dood gezorgd. Maar toch, dood is dood. Carpe diem, gooit Veerle haar Porsche in een hogere snelheid. Ze bedenkt plots dat ze Antoine nog niet op de hoogte heeft gebracht van de wijziging van haar programma.

Dat ze rechtsomkeer maakte op weg naar Lille en subito naar Keulen spurtte en dat ze dus later zou toekomen in Hotel Strauss. Op haar BlackBerry manipuleert ze op een toverachtige wijze een sms-berichtje 'Lieve Toine, ben niet in Lille geraakt, in Kortrijk rechtsomkeer gemaakt, moest plots naar Keulen, problemen met callgirls;- hele nacht gewerkt, neem een xtceetje en kom dan snel, maak bedje maar klaar XX X' Ze scrolt dan naar Toepassingen en bekijkt nog een aantal leuke foto's van Antoine van afgelopen zomer in Rome.

Ze likt met haar tongetje over haar lippen en voelt aan haar borsten of ze weer klaar zijn voor een strijdje in de dromenkamer van haar ziel. Tussen Keulen en Aken geniet ze van de herinnering die zoveel mooier is dan foto's en filmbeelden, de herinnering van het zijn en wat de liefde doet, de blijde herinnering uit het zonnige leven.

De blijde herinnering aan voorvallen, avonturen, wandelingen en fietstochten aan de Maas, bijval en grandioze feesten. Het moedigt Veerle aan omdat ze weet dat het allemaal niet tevergeefs is geweest om al die voorbije tijd geleefd te hebben. Met al deze herinneringen verhaalt ze aan zichzelf haar leven en tijdens dit razendsnelle ritje kan ze zo haar zonnige ogenblikken en momenten optellen.

Geen sombere belijdenissen zoals die van Augustinus, maar de blijde herinnering die het gebeurde beaamt en waarvan ze geen sikkepit spijt heeft, zelfs wanneer haar levensweg met kleine ongelukjes en tegenslagen bezaaid is. Veerle bedenkt echter dat de meeste herinneringen de aard van een epos hebben en maar weinig die van een anekdote en er zijn ogenblikken geweest die doorbreken met een blikseminslag en haar een landschap tonen dat ze nooit eerder en ook niet later heeft gezien.

Ze kijkt verrast op en leeft in een ogenblik van zindering, ze zweeft, glanst en staat terstond in lichterlaaie van blijdschap, zonder goed te beseffen vanwaar die kosmische opstoot van geluk plots komt.

Getoeter van achter haar auto. Whats wrong baby, kijkt ze in de achteruitkijkspiegel. Hmm, eenzelfde type Porsche maakt aanstalten om haar voorbij te steken, maar aarzelt om de een of andere reden. De aarzelende Porsche blijft volgen en nu bijna bumper tegen bumper. Plots schiet er nog een Porsche van hetzelfde type voorbij. Wow, wat een vaart, trekt Veerle de wenkbrauwen omhoog. Het lijkt wel een reünie van Carreras tussen Keulen en Aken. Dat onschuldige gedacht krijgt snel een andere wending wanneer de drie Porsches zich beginnen te positioneren achter, links en voor Veerle.

Ze kan geen kant meer uit en ze kan haar snelheid ook niet wijzigen. Ze vloekt hardop in haar auto en wanneer ze een schok voelt wanneer de achterste Porsche haar beheerst ramt, geraakt ze in koele paniek. Wat is me dat, vloekt ze hardop. Er is geen pechstrook!

De snelheid wordt opgedreven en Veerle moet willens nillens mee-vliegen. Als ze afremt, wordt ze aangereden. Ze kreeg ook al een slag van de linkse Porsche. Ze probeert haar belagers te zien, maar het zijn blijkbaar alle drie chauffeurs in het zwart gekleed, volledig in het zwart met op het hoofd een rode muts en een hele grote zwarte zonnebril. Van de weeromstuit maakt Veerle het teken van de Orde, maar daarop wordt ze fors in haar linkerflank aangereden.

Haar Porsche twijfelt om rechtop te blijven staan. Met een smak komt ze weer op haar vier wielen terecht. Waar zijn de andere weggebruikers, jammert ze.

Weer een schok vanachter! Ze weent van onmacht en met een krampachtige greep op het stuur, probeert ze de hopeloze situatie in de hand te houden. Ze kijkt nog één keer op haar dashboard: Hoofdstuk 9 van Hotel Strauss. Ze wandelen twee per twee langs de rivier. Amos en Leon lopen naast mekaar en Joris en Buck volgen op een enkele pas.

Eerst zwijgen ze en bewonderen het landschappelijk geheel van monumenten, aansluitende uiterwaarden, landbouwgronden, bekrompen Nederland over de Maas, de wellustige Maas zelf natuurlijk en ze proeven met volle teugen van de warme eigenzinnige sfeer van het land van de Maas.

Leon nog het meest want hier liggen zijn rebelse roots. De bastaardeik spreekt hem het meeste aan en haast pinkt hij een oogje van plezier als deze reus hem met al zijn handen en vingers nawijst.

Opgewekt klopt hij met zijn linkerarm zacht op Amos zijn schouder, Wel mijn beste Mefistofeles, wat denk jij van dit grensverleggend stukje natuur in Limburg? Amos verslikt zich bijna in zijn appel die hij net van Buck heeft gekregen en rochelt eerst het stukje goud uit Haspengouw uit zijn luchtweg alvorens hij Leon van antwoord dient, Prachtig Leon, gewoonweg prachtig, deze heerlijkheid aan de Maas dacht ik alleen maar in visioenen te kunnen begluren, maar nu stap ik er middenin.

Ik ben werkelijk gecharmeerd tot in mijn ziel. Hebben duivels dan een ziel, tikt Leon nogmaals op Amos. Joris en Buck glimlachen en zetten eveneens hun harde tanden in de lekkernij van appelboer Jeroen. Maar vriend Leon, grijnst Amos terwijl hij zijn appelbeet uitstelt, Net zoals de maan niet kan schijnen zoals de zon, ben ik de duivel. Mij Mefistofeles noemen, is te veel eer voor zo'n wereldse man als ik. Ach kom, trekt Leon het snoer van Goethe verder dicht, Jij bent toch minstens een kind van de prelatuur van Opus Dei.

Amos barst in lachen uit en klopt nu op zijn beurt op Leons schouder, Weet je wat ik zal doen beste Leon, ook al vloekt je vergelijking van Opus Dei met Mefistofeles tot in de eeuwigheid, want Jozefmaria Escrivá, de stichter van Opus Dei, benadrukte in zijn onderricht alleen de blijdschap, een positieve visie en een goed humeur, dus allemaal zaken waar het duivelse kind gebaard door Goethe in zijn Faust, geen enkele vergelijking mee heeft Even heerst er stilte en Leon kijkt een beetje verbouwereerd naar Amos, dan houdt hij plots halt op de bewegwijzerde wandelroute langs de Maas en kijkt Amos recht in de ogen, Maar jij bent waarlijk de duivel zelf, focussen zijn ogen het hele gezicht van Amos.

Die kijkt nerveus naar Joris en Buck die volop verder knabbelen aan hun appel en zich eerder gedragen zoals Jansens en Jansens uit de beste Kuifjes dan wel twee rechtschapen mannen op hun queeste. En wanneer de Maas terplekke dreigt te verdampen en alle kruiden aan de waterkant op een honderdste van een graad op ontvlammen staan, proest Leon het uit terwijl hij Amos vastgrijpt rond zijn middel en hem weer aanport om verder te stappen.

Leon bekent in een zelfde ademhaling dat hij Amos heeft willen plagen, geïnstigeerd door een opera die hij onlangs gezien heeft van Mefistofeles van de hand van Arrigo Boito. En in die knappe opera heeft Leon een figurant gezien die als twee druppels water op Amos lijkt. Vandaar, klopt hij nogmaals op de schouders van Amos, vandaar dat ik je even in de ondeugende rol van Mefistofeles heb geduwd. Ach, zegt Joris, je moet het Leon niet kwalijk nemen. Hij is zo goed als hij groot is.

En mogelijk nog hartelijker! Joris proclameert verder, En zoals Goethe in Faust al schreef, Onze daden zelf, zo goed als al ons lijden, belemmeren ons des levens gang. Leon kijkt grinnikend om en stapt dan met forse tred verder, links hoge populieren die trots naar de hemel reiken, rechts over de Maas een klein Nederlands dorpje dat de geschiedenis van klompen en lemen hutten nog niet is ontgroeid. Trouwens, wil Joris van Amos weten, Ik heb in het tijdschrift Debat onlangs een bijdrage van je gelezen over het Mateloos Bestaan en het intrigeerde me onmiddellijk hoe jij schreef te houden van redeneren en redetwisten.

Hoe rijm je dat aan mekaar? Amos draait met een geniepig lachje zijn nek negentig graden, Als ik op een meeting ben en ik kan een vrolijk dispuut met veel intriges uitlokken, dan ben ik blij. Dan weet ik bijvoorbeeld dat het geen traditionele bijeenkomst is, maar eentje van de provocatie, desnoods van het protest, en alleszins eentje waar het vuur zegeviert. Een meeting waar pit in zit en waarbij 'pit' staat voor Partner in Terminus ad quo tot in Terminus ad quem.

Hoho, protesteert Buck nu heftig, Geen Latijn of ik haal mijn Rossinant van de stal, neem mijn schild aan de arm en rijg je aan mijn lans, jij talen-gans.

Leon buldert van het lachen en Amos gniffelt dat hij wil zeggen dat hij van aanvang tot einde met gedrevenheid wil redeneren met een zekere furie die al te vaak als provocatie en dus als een dispuut met veel haat wordt gezien.

Maar het zijn mijn schoonste uren, trekt Amos zijn schouders op. Leon mengt zich in de dialoog, Mij interesseren de discussies niet meer, noch de intriges of de hele helse politiek van vandaag. Van bleiter Bert Anciaux tot godverheven Guy Verhofstadt. Ik houd vooral van mooie vrouwen en van pikante schandalen. Het is overigens bij gebrek aan waarachtige gebeurtenissen dat ik de klassiekers van Hermann Hesse, de Steppewolf nog het meest, Thomas Mann of Charles Baudelaire weer ter handen neem.

Ik ben eigenlijk een zuivere poëet en ik loop al jaaaaren met een roman in mijn hoofd rond. Zodra ik de tijd vind, schrijf ik 'em. Nu worden boeken letterlijk uit de kelen van schrijvers gekotst. Gefrustreerde journalisten, ongeletterde chef-koks en om de haverklap mediageile politiekers. Ik braak ervan zoals uilen!

Buck lanceert graag zijn opmerking, Dus je gaat nooit je boek schrijven Leon, je bent al 72 jaar. Wat noem jij eigenlijk later? Leon draait misnoegd zijn hoofd om en briest op Buck zoals een stier op een rooie doek. Buck neemt snel een volgende appel. Joris echter wakkert voorzichtig het vuur nog wat aan, Maar waarom voel je je zo mislukt Leon. Jij wordt toch door iedereen gerespecteerd en niet alleen om je leeftijd, maar nog duizend keer meer om je wijze raad, je aristoteliaanse visie, je dichterlijke geest en je alles-wetendheid.

Hoeveel benijden je niet. Ik ken nog al je amoureuze verhalen - waar ik zeer verlekkerd op ben - jij gaat door als een ongelooflijk goedhartige man die leeft en leven laat. Kijk eens naar Amos. Niemand kent hem in onze Orde.

Niemand kijkt naar hem om. Zelfs jij niet want jij vond het nodig hem daarstraks te vergelijken met een duivel van Opus Dei. Maar Amos is een van ons en hier kan hij rustig zijn en moet hij niet liegen.

De boze trek op Amos gezicht verdwijnt even snel als hij kwam na de laatste zin van Joris en hij antwoordt, Vriend Joris, ik heb al veel gehoord van je fijne psychologie en mensenkennis en ik herinner me je proefschriften over 'Het Handwerk van de Vrijheid' en de 'Roos van Lima', zo vol doorzicht in het hartje van je broeders en ook zo wijs en bovendien zo beheerst als nu.

Toch ben jij ook ooit in opstand gekomen tegen vrienden die veel van je hielden. Wat een herrie was het toen niet! Jij hebt het clubje van commerciële perversen toen verlaten. Maar blijkbaar heb je ook veel leed gekend en hoeveel vernederingen en beledigingen zijn je te beurt gevallen? Neen, jij moet met mij geen medelijden hebben. Ik ben er helemaal niet erg aan toe. Ook niet als Leon me vergelijkt met Mefistofeles. Het gaat me weliswaar niet voor de boeg, maar in een mensenleven is het toch altijd odi et amo, euh Buck, ik haat en bemin!

Joris shot een kei in de Maas en kijkt star voor zich uit. Een pijnlijke trek zweeft om zijn lippen en zijn mooie donkerblauwe ogen zijn nu omfloerst als een nevel van droefheid. Hij mijmert op het ritme van de golvende Maas.

Niemand kijkt naar hem, maar hij stapt stilletjes verder in het spoor van de groep langs de kabbelende Maas terwijl die stilaan het wandelgebied Negenoord binnenstroomt.

Joris vertelt, Ik heb plots mijn dierbare vader verloren. Hij was de humorist van het dorp en verre omstreken en ik ben er nog steeds droef om. Het is verschrikkelijk met het bewustzijn te moeten leven dat hij nooit meer terugkomt.

Ik heb alle liefde en blijdschap gevonden in mijn gezin, mijn lieve vrouw en mijn heilzame kinderen, maar toen ook mijn moeder stierf, ben ik een verweesde en verlaten man geworden. Ik heb geen vader en geen moeder meer. Verdoemd erg heb ik het gevonden, maar nu ben ik eraan gewoon geraakt. Ouderdom speelt daar ook een rol in, denk ik en ik kan ook gemakkelijker komedie spelen tegen mensen die me stiekem hoogmoed en ambitie verwijten.

Ik ben nochtans een onbetekenend mensje en het is waar dat ik me eens een reus voelde, maar eigenlijk ben ik een tijger die gevangen zit in zijn kooi en vaak ellenlange monologen houd.

Maar euh, verveel ik jullie niet? Leon is de eerste die resoluut reageert, Om je de waarheid te zeggen, vriend Joris, mij vervelen al die ontledingen. Het leven is toch zo eenvoudig. Er lopen zoveel vrouwen op straat en ze vragen niet beter om gestreeld en bemind te worden. Ik denk dat jij vergeten te leven hebt. De hoofdzaak is te leven en geweldig diep te genieten.

Dat is mijn enige regel. Jij gluurt te veel naar de heiligen die je benijdt. Komaan Joris, loop niet langer verloren in de nevelen van je dromen. Je kan tenslotte niet al je dromen verwezenlijken. Het is niet mogelijk. Jij moest echter zoals een god tevreden zijn over je prestaties op aarde. Maar geef de fakkel door aan je kinderen en wens niet langer op de eerste plaats te staan. Haal je monologen uit hun eenzaamheid en deel ze met al je vrienden, die van de Orde nog het meest.

Anders blijf je een drijvende en dolende mens die alles zien en horen wil en aan alles proeven wil. Word veerman aan de Maas en zet mensen over. Jij zal beslist een groot succes zijn. Amos roert zich, aangestaard door grote grazers in het struingebied van Kerkeweerd. Ook aan de andere kant van de Maas opent de ongerepte natuur de vrije geest van het kleine gezelschap en Amos neemt weer het woord, Ik begin me hier ongemakkelijk te voelen.

Zou het mijn lot zijn om overal waar ik aanwezig ben, ruzie te zien ontstaan. Ik moet het gaan geloven. Toe Leon, waarom zulke harde woorden gebruiken? Jij weet zo goed als ik dat Joris een buitengewoon man is.

Hij overtreft ons beiden. Hij is heel zeker fier en edelmoedig, maar waarom zou hij een valse nederigheid ten toon spreiden? Hij overtreft ons allen en zijn enige ongeluk is wel dat hij niemand vindt die zijns gelijke zou kunnen zijn. Amos intrigerende woorden worden abrupt onderbroken wanneer een fietster halt houdt halt bij het genootschap. De vrouw van middelbare leeftijd vraagt of ze hier ergens de Maas kan oversteken. Ze wil per se naar Maastricht en vraagt zich af waar er een brug ligt.

Leon zet een stapje voorwaarts en met een hand op het stuur vertelt hij met al zijn charme dat even verderop een veerpont is. Dat geduld een schone deugd is en dat in Stokkem en Oud-Dilsen zoveel meer te bekijken valt dan in het godvergeten Maastricht. Daarop gooit de vrouw op Leon een blik die het midden houdt tussen Lucifer en Satan in actie.

Leon schrikt zich een hoedje en zet een stap achteruit, meteen met een hese stem wijzend naar een punt in de verte, De veerpont ligt iets voorbij de Wissen. De vrouw knikt kordaat, groet de vier mannen en geselt met haar ogen nogmaals de schavuitentronie van Leon.

Daarna duwt ze hard op haar trappers en in een mum van tijd is ze opgelost in het landschap. Leon staat er wat beteuterd bij en verweert zich zoals een rolmops in mayonaise, Ik had ze hier en nu in de Maas moeten gooien, dan was ze meteen in Maastricht geweest, het duivelse kreng.

Maar hij wordt meteen gerustgesteld door drie lachende kompanen die suggereren dat zijn gidstalent nog wat bijgeschaafd moet worden. Dan grijpt Leon Joris vast als een vader zijn zoon en zegt al lachend, Hij is toch een goede kerel. Heb je gezien hoe mooi zijn dochter is? Welke liefde moet er niet in dit tedere en reine hart schuilen?

Is zij niet het resultaat van deze geleerde vriend die altijd met denkers en andere slimmeriken te maken gehad heeft. Stuk voor stuk gekapt uit hetzelfde marmer als de David van Michelangelo. De natuur is vol wonderen! Joris reflecteert een beetje verlegen, Ik heb altijd in een huis van liefde en toewijding gewoond.

En thuis is dat niet anders. Het is een erfenis uit het verleden als het ware. Maar het is niet alleen dat, wat ik als mens van het leven verwacht. Leon, jij bent blijkbaar een man voor een huishoudelijk leven, maar je bent het nog het allerminst! Jij leeft alleen, naast je vrouw en naast je kinderen. Maar ik weet zelf ook vaak geen weg met mijn gezin. Het familiegeluk is vaak een illusie.

Ik vraag me zelfs af waarom iedereen het zozeer aanbeveelt. Voor sommigen is het overigens vaak de eerste en beslissende stap naar het graf. Amos kijkt met gefronste wenkbrauwen naar Leon die kalmpjes aan reageert, Ik dacht niet aan familiegeluk.

Het is trouwens lang geweten dat de liefde binnen de huwelijksperken een onmogelijkheid is. Wie als getrouwd koppel niet zorgt dat ze binnen de kortste tijd de allerbeste vrienden worden, is eraan voor de moeite.

Liefde is bedrog en ze betekent eerder de dood van het persoonlijk bestaan. Er is een andere liefde die momenteel nog buiten de wet staat en in het openbaar door de mensen wordt afgekeurd maar naar dewelke ze soms in hun droom méér dan snakken: De liefde die zich hallucinerend verheft tot in de vierde en vijfde dimensie, de liefde van de brandende passie en die als een noodlot over de minnaars komt en ze naar mekaar drijft, de sluipende en angstige liefde die vol smart is maar waarvan het leed het grootste goed vertegenwoordigt.

Ik geloof dat het leven iedereen zulke liefde kan schenken en iedereen zal er een ander mens van worden. De beoefenaar ervan zal alleszins kalmer en bezadigder zijn. De huivering van zulke liefdesmacht zal je met nieuwe kracht bezielen en zal je het leven als een nieuwe schepping doen aanvoelen. Alles zal een nieuwe smaak krijgen. En je mag het van mij gerust weten.

Ik verkies geen edele of ijdele vrouw aan mijn zij, maar ik verkies een vrouw die kan lachen, stoeien en die weet dat de man van haar vooral de volle lichamelijke wellust verlangt en zonder veel gepalaver hem ook schenkt wat hij verlangt.

Amos reageert furieus op dit betoog, Zo de mens het geloof in God verliest, tracht hij dit te vervangen door de religie van de vrouw. De vrouw staat daarom reeds heel vroeg naast God en als zijn vijand. Er zijn hier op aarde twee wetboeken, deze van God en deze van de Vrouw! Joris probeert het vuur nog feller op te laaien met zijn testosteronfilosofie, maar Amos is niet te houden.

Hij blaast zich stilaan op zoals een kikker die kwaakt en in een blinde razernij gaat hij verder, Het eerste spreekt van huwelijksmoraal en van allerlei sociale plichten. Het tweede kent niets dan het eindeloos verlangen, niets dan de mysterieuze nacht waarin twee wezens in elkaar vloeien. De vrouw stelt zich buiten de wet van God en heeft daarmee van in het begin, de vloek van God op zich geladen Amos is nu bloedrood aangelopen en terwijl Leon en Joris een oogje op mekaar pinken, beseft Buck plots het complot dat Leon en Joris beraamd hebben om Amos 'beter' te leren kennen.

Joris is er weliswaar diep voor moeten gaan in zijn persoonlijke leven, maar de gevoelens van Amos voor God zijn duidelijk blootgelegd. Zo te zien kan Amos zich als een rechtschapen volgeling van God en de Zijnen ontpoppen. De Orde heeft hem nooit wijzer gemaakt. Als er iets met mij of mijn dochters gebeurt, moet je dit aan de politie geven. Dit is bewijsmateriaal tegen Robert Noorwoud, die ik in mijn bezit heb.

Loek begon enigszins te stralen. Ik schoot door zijn blik in de lach. Even later dronken wij koffie en Fleur en Amelie namen een glas limonade. Loek vroeg hoe het met hun ging, op school en met het vriendje van Fleur. Het was even een gemoedelijke en ontspannen sfeer. Nadat we de koffie op hadden, stond Loek op. We stonden in de hal en Loek pakte mijn hand in zijn handen vast. Ik draag je eigenlijk al heel lang een zeer warm hart toe en heb je zelfs op Valentijnsdag anoniem een kaart gestuurd, maar doordat ik dacht dat je gelukkig was met Robert, heb ik geen toenadering durven zoeken.

En ik wil onder geen beding druk op je uitoefenen, maar misschien zou je het leuk vinden om een keer een hapje met me te gaan eten? Ik keek Loek enigszins verbaasd aan, maar begreep direct wat hij bedoelde. Ik gaf hem spontaan een omhelzing en hij sloeg ook zijn armen om mij heen. Ik voelde gekietel aan mij neus. Loek had zijn overhemd open staan en zijn borstharen kriebelen in mijn neus. Ik moest zachtjes lachen. En na twee zoenen op mijn wang verliet Loek met een glimlach rond zijn mond, mijn huis.

Nadat ik de voordeur dicht had gedaan, overviel mij een glimlach en een warm gevoel en dacht: Zul je net zien Val, bij hem krijg je rust. Ik stond een korte tijd met die gedachte in de gang, voordat ik weer in de realiteit van de dag terugkeerde.

Eerst moest ik nog orde in de chaos brengen. Ik liep de woonkamer weer in en zei: Eerst zette ik mijn laptop aan en klikte op het icoontje van de voicerecorder en zette hem aan. Ik had mij voorgenomen om vanaf dit moment alle gesprekken met Robert op te nemen, om zoveel mogelijk bewijsmateriaal te vergaren.

Hij zou zichzelf een keer kunnen verspreken en dan had ik nog meer troeven in handen. Door alles wat ik de afgelopen maanden had meegemaakt, merkte ik dat ik bij de gedachte aan Robert ik alleen nog maar boosheid en verbittering kon voelen. Hopelijk heeft zijn narcistische brein begrepen dat ik hem voorgoed uit mijn leven wil. Ik zette mijn mobiel op de speaker en toetste het nummer van Robert in.

Na twee keer overgaan nam hij al aan. Hoezo huurlingen, de politie heeft toch de inval gedaan? Ik heb huursoldaten voor deze klus gebruikt omdat niemand, maar dan ook niemand mij gaat dreigen of chanteren. Die Russische klootzakken mogen weten dat ze niet met zomaar iemand te maken hebben'. In het illegale circuit koop je gemakkelijk allerhande uitrustingen en kun je mensen doen laten geloven dat ze in dit geval met de echte politie te maken hebben.

Zo hebben de jongens Anna en Nicolaï ook makkelijk meegekregen, alleen wisten die nog niet dat hun doodvonnis al was getekend. Nu moet ik nog die rat te pakken zien te krijgen die mij anderhalf miljoen afhandig heeft gemaakt'. Dit bedoel ik nu, ik wil dit niet meer! Ik wil mijn eigen gewone leven terug. Denk je nu echt dat jij tegen de Russische maffia op kunt?

Wie van ons twee is hier nu naïef hè? Je bent niet almachtig Robert en dat jij nu zo nodig Russische roulette wilt spelen, moet je lekker zelf weten, maar niet met mijn leven of die van mijn kinderen.

Heb je dat goed begrepen! Ik heb Fleur en Amelie overigens ingelicht over bepaalde zaken en wij laten ons door jou niet meer chanteren. Je zoekt het maar uit. Robert, ik wil je pertinent uit mijn leven, hoor je me! Ik heb alles wat ik van je weet in een document verwerkt met daarin genoeg aanknopingspunten om mijzelf en mijn kinderen tegen jou te beschermen. Dus mocht er iets met mij gebeuren dan gaat dat document linea recta naar de politie én de media begrepen!

Ik neem het heft van mijn leven en die van mijn dochters weer in eigen hand en jij hebt het helemaal niet meer voor het zeggen voor wat mij betreft. Het was een moment stil aan de andere kant en dacht ineens aan zijn bril: Je hebt je leesbril hier laten liggen.

Morgen zal ik deze goed verpakt naar je appartement in Den Haag opsturen. Maar… met je bedreigingen aan mijn adres, daar kom ik nog op terug Val, pas op meisje. Je weet denk ik nog steeds niet met wie je te maken hebt'. Robert klonk nu behoorlijk boos en hij vervolgde dreigend: Ik moet straks eerst nog zakelijk wat afhandelen in Amsterdam, maar ik wil daarna even langskomen om de bril op te halen'.

Ik wil niet dat je komt, je bent niét welkom en komt niét in mijn huis. Ik geloof dat ik daar net toch duidelijk over was. Je kunt mij niet meer dreigen of bang maken. De bril stuur ik op en ik ga nu de verbinding verbreken. Have a nice life, but without me! Met die woorden verbrak ik de verbinding. Ik stond te trillen van alle adrenaline die door mijn lichaam schoot en stopte de opname. Ik staarde naar mijn laptop en naar het icoontje van de opname en luisterde de opname nog een keertje terug.

Vanuit een impuls begon ik te dansen in mijn kamer. Ik had hem nu echt in mijn macht, zonder dat hij het wist. Hij had zijn eigen vonnis getekend met zijn bekentenissen. Het euforische gevoel zou alleen niet lang duren.

Het was alsof de bliksem was ingeslagen. Diezelfde avond zag ik met grote verbazing op het elf uur journaal het nieuws dat de grote zakenman Robert Noorwoud voor zijn appartement in Den Haag was doodgeschoten. Mijn mond viel open van verbazing. De journaliste vervolgde met: Of het hier om afrekening in het criminele circuit gaat, is nog niet duidelijk. Ook niet of deze liquidatie in verband staat met de twee doden in de Veluwse bossen.

De politie is op dit moment bezig met een groot sporenonderzoek'. Ik geloofde mijn eigen ogen en oren niet en stond alleen maar met open mond naar het tv scherm te kijken. Robert zou na ons gesprek naar Amsterdam gaan maar was daar nooit aangekomen! Wat de journalist daarna vertelde hoorde ik niet meer. Zijn bril hoefde ik nu ook niet meer op te sturen, ging het door mijn hoofd, maar tegelijk… Jeetje, hoe bizar allemaal. Ik had gewoon gelijk! De Russen hadden zijn actie niet geapprecieerd, laat staan geaccepteerd en dit was de consequentie voor Robert.

Tegelijk voelde het nieuwsbericht onwerkelijk. Ik had hem een paar uur daarvoor nog aan de telefoon gehad en zoveel bewijsmateriaal dat ik Robert met gemak had kunnen uitleveren aan de politie. Maar er was geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om met de informatie die ik had, naar de politie te gaan. Ik was uit dat leventje, waar ik onvrijwillig in beland was, uitgestapt en wilde niets, maar dan ook niets met de maffia te maken krijgen! De terugreis in de trein van Den Haag naar Utrecht had ik in een roes beleefd.

De terugblik vanaf mijn scheiding van Pascal tot aan de dood van Robert waren als een film voorbij gegaan. Robert was geliquideerd en niet eens door mij, hoewel ik hem vaak genoeg dood had gewenst, omdat hij mij geestelijk had geterroriseerd en bedonderd.

Ik had het bewijs gezien en het was aan de ene kant onwezenlijk om hem in de kist te zien liggen. Aan de andere kant voor mij het onomstotelijke bewijs dat hij dood was. Waarom had hij toch twee gezichten, waarom had hij zijn macht misbruikt om te denken dat hij mij kon bezitten?

Misschien als dingen anders waren geweest, had ik wel van hem kunnen houden. Maar ik merkte dat ik direct met mijn hoofd nee schudde. Nee, natuurlijk niet Val. In zijn grootheidswaanzin had hij gedacht dat hij de Russische maffia een lesje kon leren door een aantal van hun mensen om zeep te helpen.

De Russische maffia tolereert niemand die denkt dat hij groter is dan zij. Ik had een keer in een krantenartikel gelezen dat de Russische gangsters waren opgegroeid in een kille en totalitaire staat die stijf stond van de corruptie.

Daardoor had diezelfde Russische maffia in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Italiaanse, totaal geen remmingen en waren meedogenloos. Al met al was mijn wens vreemd genoeg in vervulling gegaan. Robert was voorgoed uit mijn leven en kon mij en mijn kinderen nooit meer manipuleren.

Ik wilde ook zo snel mogelijk mijn eigen leven oppakken en had tegelijk een nieuw vraagstuk voor mijzelf te beantwoorden. Lieve Lezers, Valerie wordt misselijk als ze Nicolai zichzelf zachtjes ziet aftrekken terwijl hij naar Anna kijkt die Valerie aan het uitkleden is. Nicolaï springt van zijn stoel en trekt zijn broek snel omhoog en Anna geeft een gil en schiet de hoek in.

Ik zag vanuit mijn ooghoek hoe Nicolaï zich zelf zachtjes aan het aftrekken was, terwijl Anna mij hielp om mijn trui uit te trekken. Ik wist mij in deze situatie totaal geen houding te geven. De braakneigingen die ik voelde, moest ik onderdrukken, dus wende ik mijn hoofd maar af van Nicolaï. Als hij zou weten dat ik het liefst over hem heen zou willen kotsen van walging dan kon ik het wel vergeten.

Ik probeerde de braakneigingen te onderdrukken maar kon de trillingen van mijn lichaam moeilijk de baas. Ineens verstarde zowel Anna als ik. Er was er een hels kabaal in de gang en Nicolaï sprong op vanuit zijn stoel en trok snel zijn broek omhoog. Anna gaf een gil en schoot in een hoek van de kamer en bedekte zich met de kleding die ze op de grond had gegooid. Voordat Nicolaï ook maar iets kon doen, werd de deur met een gigantische kracht open gegooid en ik zag politiemannen in volledige uitrusting met geweren in de aanslag staan.

Het overweldigende donkerblauw nam de kamer volledig in beslag. Anna werd door een van de agenten gesommeerd om zich weer aan te kleden, wat ze ook in een rap tempo deed. Zowel Nicolaï als Anna werden daarna in de boeien geslagen door het arrestatieteam.

Ineens zag ik in de deuropening Robert staan met een verhard gezicht. Mijn trui had ik inmiddels weer aangetrokken en was beduusd van zoveel machtsvertoon van de jongens in blauw. Dat Robert naar de politie zou gaan, had ik echt nóóit verwacht. Hij stond voor me en zei: Ik keek Robert aan en voelde mij leeg. Als jij nooit in mijn leven was gekomen, had ik dit nooit hoeven meemaken Robert! Waar zijn mijn dochters? Val sorry, het was allemaal verkeerd gelopen.

Ik was die avond te laat bij The Theme aangekomen omdat ik in slaap was gevallen. Dat je niet gewacht had, begreep ik dus was ik naar je huis gereden en vond het vreemd dat je niet open deed, terwijl ik wel de lichten zag branden en je auto voor de deur zag staan. Ik belde je daarna op en je mobiel hoorde ik binnen overgaan, maar je nam niet op.

Daarna ben ik maar achterom gelopen en heb mezelf, door het raam naast de keukendeur in te slaan, toegang tot je woning verschaft. Ik dacht eerst dat je misschien gevallen was of zo, maar je was nergens in huis te bekennen en ik wist in eerste instantie niet wat er gebeurd was.

Wat ik vreemd vond, was dat er nog een glas met wat port op je salontafel stond en dat ik je handtas met daarnaast je sleutels zag liggen. Ik heb daarna uit je handtas je mobiel gehaald en het nummer van Irma opgezocht. Haar wakker gebeld met de vraag of zij wist waar je was.

Irma wist het natuurlijk ook niet en maakte zich direct grote zorgen. Gelukkig waren Fleur en Amelie bij haar in goede handen. Zondagmorgen kreeg ik een telefoontje. Ik dacht eerst dat jij het was, maar het was die hufter Nicolaï met de mededeling dat hij jou ontvoerd had. Ik heb daarna Irma gebeld en aan haar uitgelegd wat er gebeurd was en aan Fleur en Amelie beloofd om alles te doen om jou ongedeerd terug te brengen.

We zullen straks naar ze toegaan oké'? Ik knikte bevestigend, maar was nog in een shocktoestand en had alle informatie die Robert me net gegeven had maar half ontvangen. Ik keek stoïcijns naar het tafereel hoe Anna en Nicolaï geboeid afgevoerd werden. Dat vieze vadsige mannetje had nu geen grote bek meer. Ik plofte op de bedrand en gaf een grote zucht. Robert en ik waren nu alleen in de kamer achtergebleven. Hij kwam naast mij zitten en sloeg zijn arm om mij heen, maar ik wilde zijn arm helemaal niet om mij heen en stond weer op en keek Robert strak aan.

Ik wil weten wat er gebeurd is en hoe deze inval tot stand is gekomen. Robert gaf een beeldende beschrijving van wat er was gebeurd. De klootzak weet hoe vermogend ik ben. Ik moest natuurlijk eerst het geld regelen. De rat heeft mij na de overdracht van een half miljoen dit adres gegeven. Hij had ruzie gekregen met Nicolaï en wilde zijn eigen belangen liever financieren'.

In de zes containers zat tussen de bananen in steeds een vrachtje diamanten uit Afrika die vanuit de Nederlandse haven naar onze contacten in Antwerpen gesmokkeld zouden worden. Omdat de afhandeling in de haven snel gaat en ook snel moet zijn als je het over bederfelijke producten hebt, is de pakkans niet zo groot.

Het bleek dat ik op mijn kantoor een infiltrant had werken die de orders verwerkte voor de scheepslading. Hij had er ook voor gezorgd dat die zes containers zo van het schip uitgeladen zouden worden, dat ze goed toegankelijk waren. Dan was er nog een Russisch bemanningslid op mijn vrachtschip die ook weer in het complot zat en de containers gemerkt had.

Beiden waren connecties van diezelfde Nicolaï die een plan had bedacht om dubbel te verdienen op de lading én door ze door te verkopen aan een hogere bieder en als tweede door het verzekeringsgeld op te eisen. Nicolaï had opdracht gegeven aan zijn bende om in de haven bij de opslagplaats hun slag te slaan. Ze wisten exact welke containers ze moesten hebben.

De kapitein is een goede vriend van mij is en zeer trouw, zeker voor het salaris dat ik hem betaal. Hij had na het voorval met zijn vertrouwelingen uitgezocht wie de mol onder alle bemanningsleden was, omdat het wel heel toevallig was dat uit alle honderden containers de bende juist die zes containers moesten hebben, met alleen maar bananen er in.

Uiteindelijk bleek het die ene Rus te zijn'. Robert kwam weer naast mij zitten en ging verder. Even later is de Rus per abuis van het schip gevallen tussen een ander schip terecht gekomen en verdronken. Een gevalletje 'bedrijfsongeval' als je begrijpt wat ik bedoel.

Die ene avond dat jij bij mij in het appartement was, werd ik door diezelfde kapitein gebeld met de mededeling dat de Rus had verklapt wie zijn baas was en wie de  informant op ons kantoor was en daarom ben ik die avond naar de bewuste man toe gegaan.

Samen met mijn mensen heb ik de nodige informatie letterlijk uit hem weten te slaan. Het bleek dat hij in diepe schulden zat en Nicolaï was daarvan op de hoogte.

Nicolaï chanteerde hem, maar hij zou tegelijk rijkelijk beloond worden voor zijn diensten. In plaats dat die zakkenwasser naar mij was gekomen met zijn financiële problemen had hij zich verkocht aan Nicolaï. Nadat ik de benodigde informatie had verkregen, ben ik weer naar mijn appartement gegaan en hebben mijn mannen hem uit de weg geruimd.

De dag daarna had ik contact met mijn mensen in Zuid-Afrika. Nicolaï dacht dat zijn plan was gelukt omdat ik niets kon doen terwijl ik half dood in het ziekenhuis lag. Nadat ik gerevalideerd was heb ik Nicolaï geconfronteerd en Nicolaï was geschrokken dat ik achter zijn snode plannen was gekomen.

Ik had hem aangegeven dat ik een schadevergoeding eiste voor alles wat er gebeurd was, anders zou ik zijn meerdere inlichten. Buiten dat kon hij zijn verzekeringsgeld voor de zes containers bananen op zijn buik schrijven. In plaats van dubbel zijn portemonnee te spekken, zou dit zijn ondergang betekenen bij zijn meerdere in de hiërarchie van de Russische maffia.

Nicolaï voelde zich door mij gedwarsboomd en wilde mij, door jou te ontvoeren, afpersen'. Ik ontplofte bijna van woede na wat ik net allemaal had gehoord en sprong van het bed af en schreeuwde: Heb je enig idee wat ik heb meegemaakt! Ik heb je vrijheid gekocht en daarmee ben je mij je leven verschuldigd.

Ik heb je nog steeds maar een beetje en ik wil je helemaal Val, ik wil dat je mijn vrouw wordt'. En met die woorden haalde hij een ring uit zijn broekzak en hield deze voor mijn ogen.

Het was een mooie en eenvoudige gouden ring, bezet met kleine diamanten aan de bovenkant. Godsamme, het laatste waar ik behoefte aan had, was wel een aanzoek van Robert.

Hufter, wat dacht hij wel niet! Ik was laaiend en zat er gewoon doorheen, door alles wat ik de afgelopen dagen weer had meegemaakt. Waar ik de energie nu vandaan haalde, was mij een raadsel, maar ik voel me volstromen met energie. Buiten dat, slavernij is verboden in Nederland weet je, dus als je iemand wilt kopen, doe je dat maar lekker ergens in 'Verweggistan'.

Daar willen ze met bosjes wel om je geld trouwen en in jouw gouden kooi leven. Jij hebt alleen maar je schuldgevoel gekocht Robert, niet meer en niet minder en als jij maar ook één moment denkt dat ik met jou ga trouwen, dan kun je wachten totdat je een ons weegt!

Denk je nu echt dat ik in jouw wereld wil leven en daarmee zeker het leven van mijn kinderen in de waagschaal zet, omdat jij connecties met de onderwereld hebt? Je bent echt niet goed snik hè. Jij bent niet almachtig Robert en vandaag of morgen zal al jouw gekonkel tegen je gaan werken.

Wat je zaait, oogst je! Of begrijpt dat brein van jou dat misschien niet. Ik wil dat je mij nu naar huis brengt en opsodemietert uit mijn leven. Door jouw schuld heb ik de afgelopen dagen in doodsangst geleefd en me laten vernederen om te overleven.

Met die laatste woorden liep ik de gang door naar de voordeur die open stond. We liepen samen zwijgend naar buiten. De politie was al vertrokken en ik vond het wel vreemd dat ik geen verklaring had moeten afleggen, maar misschien zou dat morgen alsnog gedaan worden. Het maakte mij op dat moment ook weinig uit, ik wilde naar huis. Buiten keek ik eens goed om mij heen. Ik had in een afgelegen huisje gezeten in de bossen.

Slim bedacht van die Russen. De vermoeidheid die ik op voelde komen door de ontlading van mijn bevrijding was heftig. In de auto kon ik moeilijk mijn ogen open houden, maar ik ging naar huis, naar mijn kinderen. Eenmaal thuis reed Robert direct weer weg. Ik had hem eerder al duidelijk gemaakt dat ik hem niet binnen wilde hebben.

Toen Fleur en Amelie door Irma werden thuisgebracht, had ik ze eerst stevig tegen mij aangedrukt en geknuffeld. Toen ik ze na een paar minuten pas los dorste te laten, kwam Irma met een pot thee in de woonkamer. Ze schonk voor iedereen in. Nu was voor mij het moment daar en waar Irma bij was, vertelde ik gewoon rustig wat er zo ongeveer gebeurd was. Ze wisten ook dat Robert in ons huis was geweest omdat hij daarna Irma ook had ingelicht.

Het was moeilijk omdat ik ze natuurlijk niet alles kon vertellen. Ik was blij dat Irma erbij was. Omdat ik zoveel belastende informatie van Robert te horen had gekregen, had ik mij voorgenomen om dat wat ik mij nog kon herinneren, te verwerken in mijn computer.

Ondanks dat ik vermoeid en uitgeput was door wat ik had meegemaakt, was mijn wraak op Robert wat mij op de been hield. Diezelfde avond schreef ik alles op wat ik had meegemaakt sinds Robert Noorwoud in mijn leven was gekomen, met nauwkeurige data en plaatsen. Ik zou het uitprinten en in de kluis op de zaak bewaren in een gesloten envelop. Dit was het enige wat ik kon doen. Als er iets met mij of mijn kinderen zou gebeuren, zou dit document bij de politie komen waardoor hij de komende jaren eerder achter de tralies dan op zijn jacht kon doorbrengen.

Nadat ik het document, wat maar liefst uit drie A4-tes bestond, had uitgeprint, deed ik het in een grote envelop en plakte deze dicht. Zo klootzak, dacht ik, daar heb je mooi niet van terug. Ik neem het heft van mijn leven terug in eigen hand. Al benieuwd naar het vervolg…. Aan het strand, in de tuin, op de bank of met regenachtig weer ik vind het altijd fijn om een boek bij de hand te hebben waar ik mijzelf helemaal in kan verdrinken.

Femna40 is trouwens op zoek naar vervente boekverslinders die reviews op onze site willen zetten van boeken die ze gelezen hebben. Heb je interesse stuur dan een e-mail naar info femna Heb je alle boeken verslonden van Vijftig tinten grijs, dan kun je je vast verheugen op de nieuwste uitgave die deze maand is uitegekomen.

Een zinderde roman gezien door de ogen van de welbekende Christian Grey. Christian Grey lijkt een man van totale controle; zijn wereld is duidelijk, gedisciplineerd en volstrekt leeg tot de dag dat de jonge literatuurstudente Anastasia Steele zijn kantoor binnenvalt.

Hij probeert haar uit zijn hoofd te zetten, maar raakt meer en meer bevangen door gevoelens waar hij maar geen vat op krijgt. In tegenstelling tot andere vrouwen lijkt Ana dwars door zijn afstandelijke houding heen te kunnen kijken, voorbij zijn zakelijke successen en luxe levensstijl, recht in zijn gehavende ziel.

Zal zijn samenzijn met Ana hem verlossen van de gruwelijke jeugdherinneringen die Christian elke nacht wakker houden? Of zullen zijn duistere seksuele verlangens, zijn dwangmatige behoefte tot controle en zijn zelfhaat deze jonge vrouw van hem wegdrijven en de broze hoop vernietigen die zij hem biedt?

Wanneer op het nieuws melding wordt gemaakt van een vermist meisje, moet Claire Scott ongewild terugdenken aan haar eigen zusje. Zij verdween twintig jaar geleden en het mysterie is nooit opgelost. Maar als Claire alsnog de waarheid over haar zus ontrafelt, zal haar leven nooit meer hetzelfde zijn. Tot waar we kijken kunnen van Inge van der Krabben is een prachtige, ontroerende roman over een moeder-dochterrelatie. In een frisse, eigen stijl schrijft Van der Krabben over loslaten, loskomen, volwassen worden, verbinden, afscheid nemen en rouw.

Hoofdpersoon Janne staat op de rand van een burn out en realiseert zich dat het tijd wordt om voor zichzelf te kiezen en zich los te maken van haar moeder. Dan blijkt dat haar moeder ongeneeslijk ziek is en spoedig zal overlijden.

Samen gaan ze op zoek naar een nieuw evenwicht in hun relatie. Vele moeders en dochters zullen zich herkennen in deze roman. Voor de liefhebbers van Een weeffout in onze sterren. Journalist Calle Collin werkt voor een familiemagazine aan een feuilleton over mensen die te vroeg uit het leven zijn gerukt.

Zo schrijft hij over de jarige Kent die jaren daarvoor doodgereden werd. De dader reed door. De moeder van de jongen rouwt nog steeds om haar zoon en is hem als een soort heilige gaan beschouwen Dus gaat Calle elders op zoek naar informatie en realiseert zich dat er maar weinig positiefs te vinden is over de verongelukte jongen. Anders Malmberg, de jonge stercolumnist van een concurrerende krant, leest Calles verhaal en herkent daarin onmiddellijk de kwelgeest uit zijn jeugd.

Kent maakte Malmbergs leven tot een hel en leek in niets op de engelachtige persoonlijkheid uit het verhaal van Calle. Malmberg besluit dat zijn volgende columns zíjn versie van het verhaal zullen geven.

Maar al gauw na publicatie van de column blijken zowel de levens van Calle als van Malmberg in gevaar te zijn. Sommige geheimen moeten begraven blijven Lieve lezers, Na een aantal dagen in gevangenschap is de haat naar Robert groter dan ooit. Valerie is vastbesloten om Robert zelf in een val te lokken en besluit om een deal met Nicolai te sluiten.

Valerie legt haar voorstel uit aan Nicolai, alleen wil hij weten of Valerie echt wel zo loyaal naar hem is als ze zegt. Om dat te bewijzen wil hij haar op film vastleggen terwijl Nicolai toekijkt hoe Valerie en Anna seks hebben. Vier dagen gingen voorbij. Ik voelde me rillerig en doodmoe van alle spanning. Eerder uitgeput dan moe. Een apathische toestand die uitzichtloos leek. Buiten Anna kwam er niemand in de kamer waar ik verbleef.

Anna zorgde ervoor dat ik te eten kreeg, hielp mij als ik naar de WC moest en bleef bij mij in de badkamer als ik onder de douche stond. Het enige wat niet gewassen werd, waren mijn haren omdat anders de tape nat zou worden. Ik hoopte maar dat ik snel uit deze situatie bevrijd zou worden. Er waren genoeg woordenwisselingen te horen in het huis wat mij steeds onzekerder maakte.

Het duurde mij allemaal te lang. Buiten de ervaring van de bijna verkrachting was dit toch wel de meest angstige ervaring van mijn leven. Naast angst maakte ook onzekerheid en enorme woede deel uit van mijn gemoedstoestand. Hoe vertroebeld voorheen, hoe duidelijk en helder alles nu was geworden. Robert had een negatieve invloed in mijn leven gebracht. Hoe geblindeerd ik nu ook was, hoe blind was ik daarvoor met mijn ogen open?

Steeds viel ik weer voor de charmes van de geraffineerde Robert. Die geraffineerdheid, die als het hem uitkwam en hij zijn kwetsbare kant liet zien, waar ik weer met open ogen ingetuimeld was.

Ik koppelde zijn gedrag aan die van iemand die duidelijk last had van een narcistische persoonlijkheidsstoornis, dat was gewoon helder, hij had alle symptomen. Dat ik ooit een LOI opleiding psychologie was begonnen waar allerhande persoonlijkheidsstoornissen de revue passeerden had inhoudelijk veel indruk gemaakt. Door mijn scheiding met Pascal was de opleiding in een verhuisdoos verdwenen en nooit afgerond.

Nu ik hier zeeën van tijd had om na te denken over honderdduizend gedachten, waaronder het analyseren van de persoon Robert, dacht ik aan wat de theorieboeken aan informatie hadden gegeven. Narcisten waren moeilijke mensen die zichzelf boven alles en iedereen verheven voelden. Nu werd alleen de grote Robert Noorwout door een ander gemanipuleerd en dat vond hij vast niet leuk.

Nu was zijn grote eer en grootheidswaanzin aangetast. Nu werd hem duidelijk gemaakt dat hij niet zo superieur was als hij altijd gedacht had. Medelijden was wel het laatste wat ik voor deze man had. De tijd ging voorbij, hoewel het natuurlijk een eeuwigheid leek, kon ik niet duidelijk krijgen welk dagdeel het soms was. Behalve als het tijd was om te gaan slapen, kwam de vrouw nog in haar gebrekkige Engels vragen of ik naar het toilet moest omdat het daarna wel tot morgen zou duren voordat ze weer zou komen.

De vrouw eindigde iedere zin nog steeds standvastig met oké? Als het tijd was om te slapen werd ik vastgebonden aan het bed. Mijn handen werden wederzijds aan de bedrand vastgebonden, zodat ik op mijn rug moest liggen.

Niet veel later zou het muisstil worden in de ruimte waar ik lag en ook de stemmen in de andere kamers waren dan stil. Hieruit concludeerde ik dan alleen maar dat iedereen was gaan slapen. Terwijl ik zo vastgebonden op het bed lag, herinnerde ik mij die keer dat Robert mij aan zijn bed had vastgebonden. Robert verdiende straf voor wat hij mij en nu ook mijn kinderen allemaal had aangedaan. Ik wenste hem een langzame en pijnlijke dood toe.

Die gedachte had mij moeten choqueren, omdat ik nooit het idee had dat ik zo slecht kon denken over iemand, maar dat deed het niet. Robert was het kwaad, de duivel en verdiende ook om zo behandeld te worden… dat was wat er door mij heen ging. De volgende gedachte die binnenkwam was… rattengif. Ik had een tijd geleden een heel artikel gelezen over slechte huwelijken waarbij de man of vrouw probeerde de ander om zeep te helpen door regelmatig wat rattengif door de koffie te roeren.

Dit is een gevaarlijk zeer giftig middel, waar na inname soms urenlange periode van heftige, zeer pijnlijke spierkrampen, trillingen angst voorkomen en uiteindelijk zou je dood gaan aan de verlamming van het ademcentrum. Het zou lijken op een hartstilstand en kon alleen met een grondige lijkschouwing de werkelijke doodsoorzaak gevonden kunnen worden. Zou ik het kunnen? Ik moest hier eerst zelf levend uit zien te komen, maar mijn wraakgevoelens waren nog nooit zo groot als nu.

Robert had me gewoon teveel en te vaak kapot gemaakt en nu Ik had weer de hele nacht liggen woelen en weer honderdduizend gedachten die door mij heen gingen.

Gelukkig hadden ze de warme bivakmuts afgedaan, alleen de tape zat nog op mijn ogen geplakt. Ik moest hier heel uit zien te komen en wilde proberen om misschien een deal te sluiten met de bewuste Nicolaï. Het zou mij echt worst zijn wat er met Robert zou gebeuren, maar ik wilde leven. Ik wilde naar mijn kinderen, naar huis. Naar mijn gevoel zat ik daar al een week.

Geluiden kwamen mijn oren binnen van zingende vogels en het ruisen van de wind door bomen. Ik hoorde de deur opengaan en voetstappen die binnen kwamen. Die waren van de vrouw, ik herkende haar lichte voetstappen. In haar gebrekkige Engels wenste ze mij goedemorgen en zei dat het tijd was om op te staan. Natuurlijk eindigde ze weer standvastig met Ik gaf haar te kennen dat ik al wakker was en wilde Nicolaï spreken en vroeg rustig maar duidelijk aan de vrouw: Ik moest in haar manier van communiceren blijven.

De vrouw zei niets en verliet de kamer weer, maar ze liet zo te horen de deur open. Ik hoorde meerdere voetstappen de kamer naderen. De parfumgeur van Nicolaï vulde de kamer en de vrouw was er ook bij. Ik bevestigde zijn vraag en zei tegen Nicolaï dat ik Robert Noorwoud haatte en dat ik hem wilde helpen om Robert te wreken. Het was een paar tellen stil in de kamer. Ik hoorde dat hij een stoel naar zich toetrok en erop ging zitten.

Hij vroeg mij hoe ik hem dan zou willen helpen. Ik vertelde hem rustig wat ik de afgelopen nacht had bekokstoofd. Ik wilde dat Nicolaï mij zou gaan filmen en ik zal deze keer gaan acteren voor meneer Robert Noorwoud. Ik zou de drama-koningin gaan uithangen en angstig gaan huilen, terwijl ik Robert zou smeken mij te helpen en dat hij alles moest doen wat Nicolaï hem zou vragen Nicolaï kon een goede prijs bedingen voor mij.

Nicolaï vroeg nog steeds met een argwaan in zijn stem waarom ik dit wilde. Ik vertelde hem in een notendop wat Robert mij allemaal in de afgelopen maanden geflikt had en waarom ik op dit moment mijn eigen wraak wilde nemen.

Ik vertelde hem ook hoe obsessief Roberts gedrag naar mij toe was en dat Robert steevast volhield dat hij van mij hield, terwijl hij mij alleen maar wilde bezitten. Robert wilde ik uit mijn leven hebben, uit mijn systeem. Ik maakte hem ook duidelijk dat ik mijn eigen gewone eenvoudige leven weer terug wilde en mijn kinderen miste. Met de gedachten aan Fleur en Amelie begon ik spontaan te huilen en smeekte Nicolaï of ik hem mocht helpen. Ik eindigde mijn pleidooi dat het mij niet eens kon schelen als hij Robert in de val zou lokken en liquideren.

Ik wilde mijn vrijheid terug! Het bleef een paar minuten stil.